EΘΝΙΚΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ:Η Αλβανία επεκτείνει τα θαλάσσια σύνορα της στα 12 ναυτικά μίλια...

Με αυτό το άκρως παραστατικό πρωτοσέλιδο κυκλοφορεί σήμερα η αλβανική εφημερίδα Shekulli, το οποίο αναπαριστά τον "Ελληνικό κίνδυνο" στο νότο της Αλβανίας.

Η ίδια εφημερίδα είχε ασχοληθεί και παλαιότεραμε το ζήτημα της απουσίας νόμου για τα σύνορα της Αλβανίας και μάλιστα, με το ίδιος ακριβώς πρωτοσέλιδο. Όπως είχε δημοσιοποιηθεί τότε, οι παλιοί νόμοι που καθόριζαν επακριβώς τα σύνορα της χώρας καταργήθηκαν με τον νεότερο νόμο, έτσι ο νόμος του 2008 κατάργησε όλους τους προηγούμενους νόμους (1970, 1976,1980 και 2001), όμως στον συγκεκριμένο δεν.....γίνεται καμία αναφορά στα όρια του Αλβανικού κράτους.

Η εφημερίδα επαναφέρει το ζήτημα με αφορμή το σχέδιο νόμου που κατεβάζει το Σοσιαλιστικό Κόμμα, για την αλλαγή του νόμου 9861/2008 "Για την εποπτεία και τον έλεγχό των συνόρων του κράτους", πρωτοβουλία την οποία φέρεται να υπογράφει ο αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΚ, Gramoz Ruçi, γνωστός για τους "αγώνες" του κατά της Ελληνικής Μειονότητας στην Αλβανία.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, η Αλβανία οριοθετεί τα σύνορά της βάση των διεθνών συνθηκών που έχει αποδεχθεί καθώς και διμερείς και πολυμερείς συνθήκες που έχουν εγκριθεί από το κοινοβούλιο, αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση είναι η πρόθεση των εμπνευστών της τροπολογίας για μονομερή οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων στα 12 ναυτικά μίλια, βάζοντας έτσι ταφόπλακα στο ήδη ανενεργό, σύμφωνο Ελλάδας-Αλβανίας για τα "θαλάσσια σύνορα". [Εκ των πραγμάτων κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, (τουλάχιστον όχι τόσο απλοϊκά) αν σκεφτεί κανείς ότι η απόσταση ανάμεσα στην Κέρκυρα και τα Εξαμίλια (Αγ. Σαράντα) είναι μικρότερη των 6 ναυτικών μιλίων]

 Η Ελλάδα όμως πώς αντιδρά…?

Οι πολιτικοί αρχηγοί επιβάλλεται να πάρουν θέση για να αποδείξουν ότι έχουν θέσεις, προτάσεις, αρχές, ότι είναι πατριώτες.

Οι ”καλοί” μας γείτονες, Σκοπιανοί, Αλβανοί, Τούρκοι,

πράττουν το αυτονόητο: εκμεταλεύονται την δεινή οικονομική και πολιτική μας κατάσταση για την προώθηση των σχεδίων τους…!

Επιτέλους χρειαζόμαστε έναν ηγέτη με πυγμή και φιλοπατρία, έναν ηγέτη ο οποίος δεν εξαρτάται και δεν   εντέλλεται από “ξένους εντολείς”.

Οι επίδοξοι κολλεγιόπαιδες  σωτήρες από τα υπάρχοντα κόμματα είναι ανεπαρκείς και το μόνο το οποίο οποίο τους απασχολεί είναι οι εκλογές, οι αρχηγίες, οι καρέκλες.

Η Ελλάδα όχι μόνον καταστράφηκε οικονομικά αλλά  κινδυνεύει και η εδαφική ακεραιότητά της.

…..ενός κακού μύρια έπονται…!

Το ΕΘΝΙΚΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ όμως επαγρυπνεί!

http://www.ethn-rizo-kinima.gr

ΙΝDYMEDIA:Απαλλοτρίωση σε super-market Βερόπουλος στα Νέα Λιόσια

Το Σάββατο 10 Μάρτη 2012 πραγματοποιήθηκε συλλογική απαλλοτρίωση προϊόντων πρώτης ανάγκης από super-market της αλυσίδας Βερόπουλος στην οδό Ελαιών στα Νέα Λιόσια. Οι σύντροφοι/συντρόφισσες μοίρασαν τα προϊόντα σε κόσμο της παρακείμενης λαϊκής, μοιράζοντας ταυτόχρονα το παρακάτω κείμενο:

 Ελεημοσύνη: το άλλοθι της βαρβαρότητας.

Στα μέσα Γενάρη η κυβέρνηση των τραπεζιτών και των πολιτικών υπαλλήλων τους δήλωσε ότι απαγορεύετε σε μη επίσημους φορείς να διοργανώνουν συσσίτια ή άλλες κινήσεις αλληλεγγύης (πχ συγκέντρωση τροφίμων, ρούχων). Έτσι σύμφωνα με τις εξαγγελίες μόνο ελεγχόμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), κρατικοί φορείς και η εκκλησία μπορούν να παρέχουν συσσίτια. Παράλληλα όλο αυτόν το καιρό μέσα από τα ΜΜΕ, όπως ο σκάϊ ή το συγκρότημα Λαμπράκη, γίνεται πολύς λόγος για τους «άστεγους, νεόπτωχους συνάνθρωπους μας» που πρέπει να τους βοηθήσουμε να μην πεθάνουν από πείνα και καλούν τον κόσμο να παρέχει βοήθεια σε τρόφιμα κλπ και να εκφράσει με αυτόν το τρόπο την αλληλεγγύη του. Από την άλλη το κράτος δείχνει τα δόντια του με την πρώτη ευκαιρία απέναντι στους φτωχούς και άστεγους, που πολλαπλασιάζονται εξαιτίας των μνημονίων, ενώ οι υπόλοιποι «ευαισθητοποιημένοι» φορείς συναινούν. Για παράδειγμα την ίδια στιγμή με τις παραπάνω «φιλόπτωχες» εξαγγελίες, αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν στις βίαιες εκκενώσεις τουλάχιστον τριών κτηρίων τα οποία είχαν καταληφθεί από άστεγους και μάλιστα υπό τις πιο αντίξοες καιρικές συνθήκες. Ένα στη θεσ/νικη, και τα υπόλοιπα δύο στην Αθήνα: το από χρόνια εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο της Columbia στα Πατήσια και το παρατημένο πνευματικό κέντρο  του Δήμου Αθηναίων στην Ακαδημίας.

Αυτοί οι «κύριοι» που δήθεν νοιάζονται για τους άστεγους – Κράτος, Εκκλησία, καναλάρχες- είναι οι ίδιοι που στηρίζουν με όλες τις δυνάμεις τους, από τις διαφορετικές θέσεις εξουσίας που κατέχουν- τα ισοπεδωτικά «νέα μέτρα». Είναι οι ίδιοι που πολλαπλασιάζουν την φτώχια και την εξαθλίωση μέσα στην κοινωνία, είναι οι ίδιοι που εφαρμόζουν τα μνημόνια πιστά στις επιχειρήσεις τους, είναι αυτοί που θέλουν τζάμπα εργαζόμενους, χωρίς δικαιώματα για την «ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα της οικονομίας».

Μέσα από τη συνολικότερη κοινωνική διαχείριση είναι ξεκάθαρό τι επιδιώκουν. Κατά πρώτον την καταγραφή, τον έλεγχο και την ταπείνωση των αστέγων και των υπολοίπων φτωχών. Διαδικασία που συμβαίνει σε κάθε ιστορική συγκυρία, κατά την οποία το καπιταλιστικό σύστημα βρίσκεται σε κρίση και πολλοί «περισσεύουν». Διαδικασία που συμβαίνει ποικιλοτρόπως. Είναι χαρακτηριστικό οτι και να πληρούν τα διαρκώς πιο αυστηρά κριτήρια όλοι οι δικαιούχοι κοινωνικών παροχών (επιδόματα πολύτεκνων, πρόνοιας) ή οι δικαιούχοι συντάξεων ΙΚΑ και ΟΓΑ υποχρεώνονται ξανά και ξανά να προσκομίζουν νέα δικαιολογητικά που να ανταποκρίνονται σε πιο αυστηρά κριτήρια, για να αποδείξουν οτι είναι οι ίδιοι που ήταν και εχθές. Ένας τέλειος κύκλος ομηρίας και υποτίμησης. Κατά δεύτερον την πλήρη εξάρτηση, αυτών των κομματιών της κοινωνίας, από τους κρατικούς ή τους θεσμικούς φορείς. Αυτοί που οδηγούν στην πείνα κομμάτια της κοινωνίας είναι οι ίδιοι που θέλουν να εγγυηθούν και την εξευτελιστική επιβίωση τους. Επιδιώκοντας να συγκροτήσουν μαζικότερα έναν «τρίτο κόσμο» μέσα στον «πρώτο», όπου τα «θύματα» της καπιταλιστικής κρίσης να περιμένουν καρτερικά την ελεημοσύνη των θυτών τους. Κατά τρίτον προσπαθούν να εμποδίσουν και να σταματήσουν όλες τις κινήσεις  αλληλεγγύης από συνελεύσεις γειτονιών ή άλλες συλλογικότητες που προτείνουν να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να αγωνιστούμε για την ζωή που μας κλέβουν.  Αν οι φτωχοί, οι άνεργοι, οι άστεγοι οι απόβλητοι της κρίσης είναι πλήρως εξαρτημένοι και ελεγχόμενοι από το κράτος και τους «θεσμικούς καλοθελητές» του, οι αφέντες μπορούν να κοιμούνται πιο ήσυχα. Αυτοί που κρατούν το μαστίγιο και το καρότο ενορχηστρώνουν την εξόντωση μας. Όσοι επιβιώσουμε θα αποτελούμε  μία δεξαμενή ανέργων έτοιμη για κάθε χρήση που εξυπηρετεί την ανάπτυξη/κερδοφορία τους.

Ποτέ δεν βελτιώθηκαν οι συνθήκες ζωής από την ελεημοσύνη και την φιλανθρωπία των αφεντικών. Φτάνει να κοιτάξουμε στον λεγόμενο τρίτο κόσμο. Οι άθλιες συνθήκες ζωής συνυπάρχουν παρέα με την unisef, τους γιατρούς του κόσμου και δεκάδες άλλες φιλανθρωπικές οργανώσεις. Εμείς αντιθέτως πιστεύουμε ότι η μοναδική διέξοδος από την κρίση είναι ο αγώνας ενάντια σε όλους τους δυνάστες των ζωών μας και ο αγώνας ενάντια στο ανθρωποβόρο καπιταλιστικό σύστημα. Απέναντι στην υποκριτική ελεημοσύνη των κυρίαρχων προτείνουμε την αυτενέργεια. Μια όψη της είναι η συλλογική απαλλοτρίωση και μοίρασμα προϊόντων από σούπερ μάρκετ στις παρακείμενες λαϊκες. Εμείς οι «από κάτω» για εμάς τους «από κάτω».

ΠΙΣΤΗ (1)

chriswhitehead.blogspot.com

ΠΙΣΤΗ (1)

Περίμενε στο αυτοκίνητο, πολύ πρωϊ, έξω από την Εκκλησία. Η νεωκόρος συνήθως ξεκλείδωνε την πόρτα γύρω στις 7.30 το πρωϊ. Έπειτα, πήγαινε να ετοιμάσει στο μικρό χώρο που υπήρχε για τον παπά. Η εκκλησία έδειχνε άδεια, μέχρι να έρθει εκείνος ή οι πιστοί για την λειτουργία.

Ετσι, τρύπωνε μέσα αμέσως μετά από την γριά γυναίκα που φρόντιζε το Ναό, χωρίς εκείνη να την έχει πάρει χαμπάρι για πολύ καιρό.

Η εκκλησία ήταν υπόγεια, μισοσκότεινη και η ησυχία ήταν απόλυτη. Η προσευχή εκεί, ήταν αληθινή, παρήγορη, επουλωτική. Ετσι συνήθιζε να προσεύχεται. Μόνη. Στην σκοτεινή μικρή εκκλησιά. Κάθε φορά που έμπαινε σιγά-σιγά να μην την ακούσει η νεωκόρος, η ευωδιά από το καμένο κερί που είχε ποτίσει τα πάντα μέσα στο χώρο την έκανε να νοιώθει πως «μυρίζει Θεό». Πώς Εκείνος ήταν εκεί. Στο ιερό; Στον αέρα; Στο λιγοστό φως που έμπαινε από το χρωματιστό γυαλί του μικρού ανατολικού παράθυρου; Δεν μπορούσε να το προσδιορίσει. Δεν την ένοιαζε άλλωστε. Ήξερε απλά πως ήταν εκεί.. Κάπου γύρω της…Και ένοιωθε όμορφα. Ενοιωθε προστασία, χάδι, απαλό άγγιγμα από λουλούδι, γεύση από Αγάπη, ανάσα από Παρηγοριά. Η μόνη παρηγοριά αλλά τόσο δυνατή στην απόλυτη, δολοφονική, φονεύτρα μοναξιά της.

Εκείνη την ημέρα η νεωκόρος άργησε. Και ψιλόβρεχε. Οι σταγόνες της βροχής χτυπούσαν το παρ μπρίζ και την έκαναν να μην βλέπει καλά. Δεν είχε κοιμηθεί καθόλου. Δεν μπορούσε… Αγωνιούσε και φοβόταν να κοιμηθεί. Και μετά, ντύθηκε, περιποιήθηκε τον εαυτό της για την δουλειά και βγήκε να πάει πρώτα για προσευχή και μετά στην δουλειά της. Με την ψυχή αγριεμένη και σκοτεινή, σε τρικυμία μεγάλη..

Η λεπτή μαυροντυμένη σιλουέτα της νεωκόρου φάνηκε στο παρμπρίζ, ανάμεσα στις σταγόνες της βροχής και τα δάκρυά της. Την είδε να κατεβαίνει το υπόγειο, περίμενε ένα λεπτό, σκούπισε τα μάτια της, βγήκε από το αυτοκίνητο και κατέβηκε αθόρυβα τα σκαλιά.

Όπως το περίμενε.. Η νεωκόρος είχε αφήσει ανοιχτή την πόρτα και είχε χωθεί στο μικρό δωμάτιο του παπά ανάβοντας το μικρό φώς.

Πατώντας πάνω στο χαλί που έπνιγε κάθε θόρυβο της παρουσίας της και με βοήθεια από το λίγο  φως που έμπαινε από την πόρτα, πήγε  κοντά στο Ιερό. Κάθισε στο ξύλινο κάθισμα.

Ποτάμια-θεριά έτρεχαν από τα μάτια της. Έσκυψε το κεφάλι και αυτά έπεφταν στην ποδιά της μπροστά της και σχημάτιζαν μεγάλους υδάτινους λεκέδες.

-Κύριε βοήθησέ με! Πονάω τόσο πολύ.. Που είσαι; Μη μ’ αφήνεις…

Απόλυτη σιωπή. Τόση σιωπή, που άκουγε τον θόρυβο από τα δάκρυα που έπεφταν πάνω στο μετάξι της φούστας της..

-Τόσο Σκοτάδι Χριστούλη μου.. Προς τα πού να πάω; Φοβάμαι τόσο Σκοτάδι..

..και τότε βγήκε από τα σύννεφα ο ήλιος. Μια ζωηρή αχτίδα «χτύπησε» το χρωματιστό ψηλό ανατολικό  τζάμι το διαπέρασε  και ακούμπησε τρυφερά την πίσω πλευρά του Εσταυρωμένου που στεκόταν πάνω στην Αγία Τράπεζα. Ο Σταυρός φωτίστηκε και η αχτίδα συνέχισε. Σταμάτησε ακουμπώντας το χαλί, λίγο πιο μπροστά από εκεί που στεκόταν εκείνη.

Ήταν σαν δρόμος. Έτσι τουλάχιστον πίστεψε εκείνη. Κοιτούσε την αχτίδα και σιγά-σιγά τα δάκρυα σταμάτησαν. Σκουπίστηκε. Χαμογέλασε. Έκανε τον σταυρό της και πισωπατώντας έφτασε στην είσοδο. Βγήκε από την εκκλησία αλλιώτικη. Με δύναμη που δεν είχε πριν. Μόλις μπήκε στο αυτοκίνητο, η βροχή άρχισε ξανά, σιγά-σιγά, το γλυκό «τακ-τακ» της στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου της..

Μ.Χ.Β

ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΜΑ ΜΕ... "ΚΑΘΑΡΙΣΜΑ"!!

Σε "ξεκαθάρισμα λογαριασμών" οφείλεται κατά την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ η δολοφονία του 40χρονου χθες στις Αχαρνές με όπλο εννέα χιλιοστών. Η δολοφονία έγινε εν ψυχρώ απο εκτελεστές που δολοφόνησαν τον 40χρονο ενώ περίμενε σε στάση του λεωφορείου.