ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΕΚΑ ΣΤΟΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΤΟΜΕΑΡΧΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Ν.Δ. ΝΙΚΟ ΚΑΝΤΕΡΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΒΟΥΡΚΑΡΙ ΜΕΓΑΡΩΝ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΕΚΑ ΣΤΟΝ Αναπληρωτη τομεαρχη περιβαλλοντος ν.δ. νικο καντερε για ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΒΟΥΡΚΑΡΙ ΜΕΓΑΡΩΝ

Απάντηση από τον Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Νίκο Σηφουνάκη  με θέμα το Προεδρικό Διάταγμα για την προστασία του υγροτόπου Βουρκάρι Μεγάρων έλαβε ο Βουλευτής Αττικής και Αναπληρωτής Τομεάρχης Περιβάλλοντος της Νέας Δημοκρατίας και μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, κ. Νίκος Καντερές.

Θυμίζουμε, ότι σε τοποθετήσεις του κατά το παρελθόν, ο βουλευτής επανειλημμένα είχε επισημάνει, ότι: «Συνεχίζεται δυστυχώς η περιβαλλοντική υποβάθμιση στην παράκτια ζώνη των Μεγάρων, όπου σχηματίζεται ο αβαθής Όρμος του Βουρκαρίου, ο τρίτος μεγαλύτερος υγρότοπος της Αττικής. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν παράνομες βιομηχανικές δραστηριότητες αλλά και αυθαίρετες κατοικίες. Η σημερινή εικόνα του υγροβιότοπου εξακολουθεί να παραμένει αποκαρδιωτική, και η πολιτεία οφείλει άμεσα να πράξει τα δέοντα, ώστε να ολοκληρωθεί το πλαίσιο προστασίας του υγροτόπου.»

Η απάντηση που έλαβε ο κύριος Καντερές από το Υπουργείο παραπέμπει σε έγγραφο του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Αθήνας με αριθμό πρωτοκόλλου 277/6-2-2012, όπου αναφέρεται, ότι «η Εκτελεστική Επιτροπή του Οργανισμού από τις 27.7.2011 επανεξέτασε και ενέκρινε το Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για την Προστασία του Υγροτόπου Βουρκάρι Μεγάρων. Ο φάκελος έχει διαβιβαστεί στη Διεύθυνση Νομοθετικού Έργου του ΥΠΕΚΑ από τις 27.7.2011, όπου η επεξεργασία του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.» Αν και παρατάθηκε η αναστολή χορήγησης οικοδομικών αδειών και έγκρισης εργασιών στην περιοχή του υγροτόπου, δυστυχώς καμία απολύτως  διευκρίνιση δεν δόθηκε από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του Προεδρικού Διατάγματος, το οποίο εκκρεμεί εδώ και αρκετούς μήνες.  

ΜΑΡΙΑΣ ΜΑΛΤΑΜΠΕ,ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΑΧΑΡΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ Παιδικό Θεατρικό Εργαστήρι του Συλλόγου Γυναικών Θρακομακεδόνων

Επειδή κυκλοφόρησαν διάφορες φήμες σχετικά με την αποχώρησή μου από το παιδικό θεατρικό εργαστήρι του Συλλόγου Γυναικών παραθέτω τα παρακάτω προς αποκατάσταση της αλήθειας. Γιατί άλλο το "φαίνεσθαι" κι άλλo το "είναι"...

Αγαπητοί γονείς,

Βρίσκομαι στην πολύ δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω ότι οι πιέσεις των τελευταίων ημερών και η άδικη επίθεση που δέχτηκα από τον Σύλλογο Γυναικών με αναγκάζουν να αποχωρήσω από το εργαστήρι. Οι λόγοι είναι δύο: 1) Στην αρχή της χρονιάς (Σεπτ. 2011) πρότεινα με εντιμότητα στον Σύλλογο να εισπράττει ένα

ποσοστό από τις μηνιαίες συνδρομές προκειμένου να καλύπτει τα λειτουργικά του έξοδα. Ο Σύλλογος ήταν ανένδοτος. Τόνισε ότι οι συνδρομές θα εισπράττονται αποκλειστικά από τον εκπαιδευτή. Και ενώ συμφωνήθηκε το τελευταίο, έρχεται 14 Ιανουαρίου να αναιρέσει την συμφωνία και να προτείνει τις συνδρομές να εισπράττει εκείνος και να με αμείβει με το ποσόν των 20 ευρώ την ώρα! Που είναι η εντιμότητα και η φερεγγυότητα του Συλλόγου ως νομικό πρόσωπο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα; Αυτή η συμπεριφορά με έθιξε και με προσέβαλλε. Κλόνισε μια για πάντα την εμπιστοσύνη που είχα στο πρόσωπο του Συλλόγου. Διαμαρτυρήθηκα εντονότατα με γραπτή επιστολή που κατέθεσα στο Συμβούλιο και την οποία σας επισυνάπτω για να λάβετε γνώση όλων όσων συμβαίνουν στο παιδικό θεατρικό εργαστήρι.

2) Σαν να μην έφτανε αυτό, δέχτηκα επίθεση και για την βοηθό και συνεργάτη μου, Μαρία Κοκκινάκη που όλοι γνωρίσατε, η οποία αποτελεί εγγύηση για μένα καθότι γνωριζόμαστε από φοιτήτριες, έχουμε αναπτύξει κοινό κώδικα επικοινωνίας και κοινή αντίληψη για την μαθησιακή διαδικασία. Τα επιχειρήματα του Συλλόγου περιορίστηκαν στο ότι δεν είναι κάτοικος Θρακομακεδόνων. Και για μην μακρηγορώ ούτε λίγο ούτε πολύ μου ζήτησαν να την «διώξω» και να μου φέρει ο Σύλλογος κάποια «δική του» άγνωστη σε μένα συνάδελφο για να συνεργαστώ! Όταν ζήτησα τα τηλέφωνα της για να επικοινωνήσω μαζί της αρνήθηκαν να μου το δώσουν λέγοντας

ότι είναι «απόρρητο»! Άγγιξαν δηλ. τα όρια της γελοιότητας και του εμπαιγμού.

Πως είναι δυνατόν να συνεργαστώ και να προτρέψω τα παιδιά να εμπιστευτούν έναν άνθρωπο που εγώ προσωπικά θα χρειαστώ πολύ χρόνο για να εμπιστευτώ. Στον χώρο της τέχνης του θεάτρου κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ποτέ. Σε μια τέχνη τόσο ευαίσθητη όπου όλοι -μαθητές και εμψυχωτές- «ανοίγουμε» το σώμα μας και την ψυχή μας, δεν συνεργαζόμαστε έτσι «απλά» με κάποιον που ούτε καν γνωρίζουμε. Πόσο μάλλον όταν απευθυνόμαστε σε παιδιά! Σκέφτηκαν, ότι τα παιδιά «δένονται» με την δασκάλα τους και ότι οποιαδήποτε αλλαγή αποτελεί μια δύσκολη και ιδιαίτερη διαδικασία; Και τέλος πάντων, τα παιδιά μας δεν είναι πειραματόζωα, να τους αλλάζουμε εκπαιδευτές από τη μια μέρα στην άλλη μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν κάποιοι Σύλλογοι κάποια συμφέροντα… Τα μοναδικά μου κίνητρα ήταν πάντα η αγάπη μου για το θέατρο και τα παιδιά. Λυπάμαι πολύ για ότι συνέβη. Θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε τα τρία αυτά χρόνια και να σας διαβεβαιώσω ότι έχω ήδη ξεκινήσει διαδικασίες ανεύρεσης χώρου ώστε το εργαστήρι να λειτουργήσει κανονικά από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ανεξάρτητα από τον Σύλλογο Γυναικών!

Με εκτίμηση,

Μαρία Μαλταμπέ

Θρακομακεδόνες 16/1/2012

Προς το Συμβούλιο του Συλλόγου Γυναικών Θρακομακεδόνων

Πριν να απαντήσω στην πρόταση που μου έγινε το Σάββατο 14/1/2012 από την Πρόεδρο του συλλόγου κα Στεφανάτου και την κα Βασιλείου, θα ήθελα να εκθέσω την πορεία και λειτουργία του εργαστηρίου σε όλα τα μέλη του Συλλόγου, μιας και δεν μου δόθηκε

ανάλογη ευκαιρία μέχρι τώρα. Το θεατρικό εργαστήρι για παιδιά ξεκίνησε πριν 3 χρόνια. Για μένα το συναισθηματικό δέσιμο είναι μεγάλο. Το θεωρώ ένα πνευματικό μου παιδί μιας και ήμουν η δασκάλα που πρωτοδίδαξε εκεί και που συνεχίζει μέχρι σήμερα. Παιδιά και γονείς ήταν πολύ ικανοποιημένοι καθώς επίσης και οι παραστάσεις που παρουσιάστηκαν (2 κάθε χρονιά- Χριστούγεννα και Καλοκαίρι) στέφθηκαν με επιτυχία.

Τα προηγούμενα δύο χρόνια το δυναμικό της ομάδας ήταν κατά μέσο όρο 8 με 12 παιδιά. Τούτο αποδεικνύει περίτρανα ότι πρόθεσή μου ουδέποτε ήταν η αισχροκέρδεια. Αν ήταν έτσι, θα είχα εγκαταλείψει το εργαστήρι προ πολλού, αφού οι συνδρομές των 8 παιδιών μηνιαίως δεν ήταν διόλου ικανοποιητικές.

Στα τέλη του περασμένου Ιουνίου και μετά από την επιτυχή καλοκαιρινή παράσταση του εργαστηρίου, ζήτησα από την κα Πρόεδρο να μιλήσουμε για την μελλοντική πορεία του εργαστηρίου, για την καλύτερη οργάνωση και λειτουργία του, όπως και έγινε. Της εξέθεσατις αγωνίες μου καθώς επίσης και της μετέφερα αίτημα πολλών γονέων, το εργαστήρι να γίνει ευρύτερα γνωστό μιας και πολύ λίγοι γνώριζαν την λειτουργία του μέχρι τότε. Όπως μου έλεγαν χαρακτηριστικά: «Είναι κρίμα να γίνεται τόσο καλή δουλειά και τα παιδάκια να μην το γνωρίζουν για να έρθουν!».

Πρότεινα λοιπόν να εκτυπώσουμε ενημερωτικά έντυπα για να μοιραστούν στην ευρύτερη περιοχή. Αναφορικά με την αντιμετώπιση του κόστους των εντύπων, η κα Πρόεδρος μου

ξεκαθάρισε ότι ο Σύλλογος δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί σε κάτι τέτοιο, οπότε η μόνη λύση θα ήταν να το επιβαρυνθώ εγώ, όπως και έκανα. Κάλυψα ολόκληρο το κόστος (250 ευρώ - αμοιβή γραφίστα & τυπογραφείου) για να τυπωθούν 2000 έντυπα. Ανέλαβα μόνη μου την διανομή σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά σχολεία της περιοχής Θρακ/δων καθώς και σε εμπορικά καταστήματα, την αφισοκόλληση σε πίνακες ανακοινώσεων κ.τ.λ. Επίσης, έστειλα δελτία τύπου σε φίλους μου δημοσιογράφους οι οποίοι τα προώθησαν σε εφημερίδες της Ανατολικής Αττικής, σε διαδικτυακά περιοδικά για την οικογένεια και το παιδί κ.τ.λ. Οποιοδήποτε κείμενο έστελνα ή εκτύπωνα είχε πάντα την έγκριση της κας Προέδρου, αφού κάθε φορά περνούσε πρώτα από τα χέρια της. Στις 10 Σεπτεμβρίου η διανομή είχε ολοκληρωθεί και ήδη πολλοί γονείς είχαν αρχίσει να τηλεφωνούν για πληροφορίες και εγγραφές. Τηλεφώνησα στην κα Πρόεδρο και ζήτησα ακρόαση από το Συμβούλιο ώστε να οργανώσουμε την νέα χρονιά αρτιότερα, μιας και η εμπειρία των δύο προηγούμενων χρόνων μας είχε φανερώσει κάποια βασικά προβλήματα όπως η θέρμανση και η καθαριότητα του χώρου. Τόνισα ότι φέτος, με δεδομένο ότι το εργαστήρι γίνεται ευρύτερα γνωστό και συνεπώς θα προσελκύσει σαφώς μεγαλύτερο αριθμό παιδιών, θα έπρεπε η ευθύνη μας να είναι ακόμα μεγαλύτερη απέναντι στις τρυφερές ψυχές των παιδιών αλλά και των γονέων, που μας τις εμπιστεύονται. Επίσης, πρότεινα ο Σύλλογος να εισπράττει κάποιο ποσοστό από την μηνιαία συνδρομή κάθε παιδιού ώστε να είναι σε θέση να καλύπτει τα λειτουργικά του έξοδα. Η κα Πρόεδρος όμως, ήταν κάθετη και μου

απάντησε ότι ο Σύλλογος δεν θέλει κανένα ποσοστό και πως οι συνδρομές θα εισπράττονται αποκλειστικά από μένα. Στο αίτημά μου για ακρόαση από το συμβούλιο του Συλλόγου, μου απάντησε πως δεν χρειάζεται να έρθω εγώ και πως θα μεταφέρει εκείνη τα

θέματα. Μου ξεκαθάρισε βέβαια ότι χρήματα για να αγοραστούν σόμπες δεν υπήρχαν αλλά «θα βλέπαμε τι θα κάναμε…».

Έτσι λοιπόν, μέσα Οκτωβρίου το εργαστήρι ξεκίνησε με τρία τμήματα και με συνολικό αριθμό παιδιών περίπου 35. Γεγονός που στέφει την προσωπική μου εκστρατεία για διαφήμιση του εργαστηρίου με επιτυχία. Τα προβλήματα όμως παρέμεναν άλυτα και η παρουσία του Συλλόγου ήταν ανύπαρκτη. Πολλές φορές δέχτηκα αρνητικά σχόλια από γονείς για την αδιαφορία του Συλλόγου, μιας και δεν είχαν δει ποτέ τους κάποιον εκπρόσωπό του. Αισθάνθηκα εντελώς ξεκρέμαστη και αβοήθητη. Όχι μόνο ο Σύλλογος αδυνατούσε να επιλύσει βασικά λειτουργικά προβλήματα, αλλά επιπλέον δεν υπήρχε ουδεμία ένδειξη ελαχίστου ενδιαφέροντος έστω και ηθικής συμπαράστασης για το έργο

που επιτελούσα. Η μοναδική παρουσία του Συλλόγου ήταν αυτή της ταμία του συλλόγου, η οποία ήρθε στα πρώτα μαθήματα, μόνο και μόνο για να εισπράξει την ετήσια συνδρομή των 10 ευρώ από κάθε παιδί. Ένας απλός υπολογισμός μας αποδεικνύει ότι μόνο από τις ετήσιες εφάπαξ συνδρομές των μελών του παιδικού θεατρικού εργαστηρίου ο Σύλλογος έχει ήδη συλλέξει στο ταμείο του 350 ευρώ! Ένα αερόθερμο κοστίζει 40 ευρώ!

Ανέλαβα η ίδια λοιπόν, να παρέχω σαπούνι χεριών και χαρτί υγείας για τις τουαλέτες, να πληρώνω την καθαρίστρια για τον καθαρισμό της αίθουσας μπαλέτου όπου γίνεται το μάθημα και τέλος αγόρασα δύο αερόθερμα για να θερμαίνεται η αίθουσα. Δεν μπήκα στην διαδικασία να ζητήσω ούτε ένα ευρώ από τον Σύλλογο για όλα αυτά! Αρχές Δεκεμβρίου η κα Πρόεδρος τηλεφώνησε στο σπίτι μου και χωρίς να με ρωτήσει πως πάνε τα μαθήματα ή αν χρειάζομαι βοήθεια για την χριστουγεννιάτικη γιορτή, με ρώτησε: «Τι έκανες με την καθαριότητα του χώρου και την θέρμανση; Ο καιρός παγώνει και τα παιδιά θα κρυώνουν!». Της απάντησα πως έχω φροντίσει και για τα δύο πολύ καιρό πριν!

Φτάνω στην χριστουγεννιάτικη παράσταση που παρακολουθήσατε και που άφησε ενθουσιασμένους γονείς και παιδιά. Για την πραγματοποίησή της ξοδεύτηκαν συνολικά 300 ευρώ (υφάσματα για κοστούμια, υλικά για τα σκηνικά, υλικά για την κατασκευή 70

προγραμμάτων, ειδικά χρώματα για το face painting των παιδιών, κορδέλες για τα μαλλιά, καλάθια και κεράσματα για μια κατάμεστη αίθουσα…). Τα έξοδα αυτά καλύφθηκαν εξ’ ολοκλήρου και πάλι από μένα. Τονίζω ότι κανένας γονιός δεν κατέβαλλε ούτε ένα ευρώ

επιπλέον για τα έξοδα της παράστασης.

Το εργαστήρι «κλείνει» για τις γιορτές των Χριστουγέννων και πριν καν αρχίσουμε πάλι και πριν καν δούμε πόσα παιδιά θα συνεχίσουν – είναι γνωστό ότι μετά τα Χριστούγεννα πάντα υπάρχουν απώλειες και ο αριθμός των παιδιών μειώνεται, πόσο μάλλον δε με την κρίση

που βιώνουμε όλοι φέτος – η κα Πρόεδρος μου τηλεφώνησε για να έρθω στο Συμβούλιο να συζητήσουμε ένα οικονομικό θέμα. Είχε μεριμνήσει ο Σύλλογος μέχρι τώρα για όλα τα υπόλοιπα και το μόνο που δεν είχε διευθετηθεί ήταν το οικονομικό; Μου προτείνετε λοιπόν, εγώ μόνο από όλους τους εκπαιδευτές, επειδή έχω καταφέρει να συγκεντρώσω τον μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων από όλα τα εργαστήρια που έχει κάτω από την σκέπη του ο Σύλλογος, κι αυτό λόγω του ότι είμαι ιδιαίτερα αγαπητή σε γονείς και παιδιά, να «τιμωρηθώ» με την αμοιβή των 20 ευρώ την ώρα και όλα τα υπόλοιπα χρήματα να τα εισπράττει ο Σύλλογος για να τα διαθέσει για την θέρμανση και την καθαριότητα ολόκληρου του Πνευματικού. Με άλλα λόγια, να λειτουργήσει το παιδικό θεατρικό

εργαστήρι και οι συνδρομές των γονέων όχι για να αμείβεται αξιοπρεπώς η δασκάλα, να καλύπτονται τα έξοδα για υλικά του εργαστηρίου (χαρτιά, χαρτόνια, μαρκαδόροι, πλαστελίνες κ.α.) και για τα έξοδα των παραστάσεων αλλά ως «χορηγός» του Δήμου

Αχαρνών, αφού με τα αυτά τα χρήματα θα αγοράζεται πετρέλαιο για την θέρμανση που θα απολαμβάνει ολόκληρο το Πνευματικό και όλες οι εβδομαδιαίες δραστηριότητές του.

Συνοψίζοντας και κλείνοντας, θεωρώ κατάφορη αδικία την «νέα» πρόταση που μου παρουσιάζετε μιας και απευθύνεται αποκλειστικά σε μένα και σε κανέναν άλλον από τους συνεργαζόμενους εκπαιδευτές. Θα τολμούσα να υποθέσω ότι ενέχει στοιχεία προσωπικής εμπάθειας του Συλλόγου προς το πρόσωπο μου εάν συνυπολογίσω και όλη την προηγούμενη αντιμετώπιση. Επιπροσθέτως, είναι τουλάχιστον ανέντιμο να αναιρείται μία συμφωνία που συναποφασίστηκε από τον Σύλλογο και τον εκπαιδευτικό στην αρχή του έτους. Με θίγει προσωπικά αλλά και αφήνει αιχμές για αμφισβήτηση της φερεγγυότητας του Συλλόγου Γυναικών. Για όλους τους λόγους που εξέθεσα λεπτομερώς παραπάνω, δεν αποδέχομαι την πρόταση που ξαφνικά αποφάσισε ο Σύλλογος να μου παρουσιάσει και ζητώ μέχρι το τέλος της διδακτικής περιόδου (Ιούνιος 2012) να διατηρηθεί η αρχική μας

συμφωνία (Σεπτέμβριος 2011) όπως είχε από κοινού αποφασιστεί και συμφωνηθεί. Ας επανεξεταστεί το θέμα για την επόμενη περίοδο 2012-2013.

Υ.Σ.: Σχετικά με το αρνητικό σχόλιο που δέχτηκα από τον Σύλλογο για την συνεργασία μου με την αξιόλογη βοηθό και συνεργάτη κα Κοκκινάκη -θεατροπαιδαγωγό με πλούσια εμπειρία- ότι δεν είναι κάτοικος Θρακομακεδόνων. Αναρωτιέμαι, ο αξιολογότατος συνάδελφος κύριος Γ. Κωνσταντινίδης είναι κάτοικος Θρακ/δων; Και θέτει ο Σύλλογος αυτό ως το βασικότερο κριτήριο για να επιλέξουμε τον καταλληλότερο παιδαγωγό για τα παιδιά

μας; Αν είναι έτσι και με την ιδιότητα της εκπαιδευτικού, εγώ προσωπικά ντρέπομαι…

Με τιμή,

Μαρία Μαλταμπέ

ΣΕ ΤΟΠΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ: ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑΣ..

Σε απάντηση παραπόνου αναγνώστριας: η εφημερίδα ΠΟΛΙΤΙΚΗ έχει στο τόπο μια παρουσία δώδεκα –ήδη – ολόκληρων χρόνων. Εχει στηρίξει με συγκινητικό τρόπο και ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΩΣ οποιονδήποτε την χρειάστηκε στον τόπο όλα αυτά τα χρόνια και αυτό μπορείτε να το διαπιστώσετε στις σελίδες της. Σήμερα, στον τόπο μας έχει ήδη ξεχωρίσει η «ήρα από το σιτάρι» και δηλώνω προς κάθε κατεύθυνση ότι η «ΠΟΛΙΤΙΚΗ» στον τόπο μας στηρίζει με τον ίδιο συγκινητικό τρόπο δύο μόνο κατηγορίες αιτούντων δωρεάν προβολή στις πανάκριβες –ουσιαστικά και αλληγορικά-  σελίδες της:

Α)εκείνους που ΑΞΙΖΟΥΝ αυτής της προσφοράς και που πραγματικά προσφέρουν ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΩΣ στο τόπο και ..

Β)εκείνους που ΑΝΤΑΠΟΔΙΔΟΥΝ την προσφορά της με την στήριξή τους στην εφημερίδα και τους ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ δορυφόρους της, δηλαδή την «ΑΧΑΡΝΕΩΝ ΦΙΛΙΚΗ» και την «ΕΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ».

Κάθε άλλη επισήμανση, είναι ειλικρινώς περιττή.

ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ

DIASPORA GRECQUE EN FRANCE

L'Allemagne doit 575 milliards d'euros à la Grèce. L’Allemagne doit payer à la Grèce ses obligations. 

L’Allemagne doit payer à la Grèce ses obligations qui sont impayées depuis longtemps.

« Les Allemands ont même pris aux Grecs les lacets de leurs chaussures! ».

En octobre 1940, la Grèce est entraînée dans la Seconde Guerre mondiale suite à la tentative d’invasion de son territoire par Mussolini. Après cet échec, Hitler a envahi la Grèce en 1941. La Grèce est pillée et dévastée pas les Allemands comme aucun autre pays sous leur occupation militaire.
La Croix Rouge Internationale a jugé qu’entre 1941 et 1943, au moins 300 000 Grecs sont morts de la faim, un résultat direct du pillage de la Grèce par les Allemands. Mussolini s’est plaint à son Ministre des affaires étrangères, le Conte Ciano « Les Allemands ont même pris aux Grecs les lacets de leurs chaussures! ».
L’Allemagne et l’Italie, en plus de faire payer à la Grèce des sommes exorbitantes en dépenses d’occupation, ont obtenu de la Grèce par la force un prêt (un prêt d’occupation) de 3,5 milliards de dollars. Hitler lui-même a reconnu la nature légale de ce prêt et a donné des ordres pour le début du remboursement du prêt. Après la fin de la guerre, lors de la Conférence de Paris, il a été décidé de donner à la Grèce 7,1 milliards de dollars au lieu des 14 milliards demandés par la Grèce pour les réparations des dommages résultant de la guerre.
L’Italie a remboursé à la Grèce sa part du prêt d’occupation; l’Italie et la Bulgarie ont payé à la Grèce les réparations des dommages de guerre et l’Allemagne a payé les réparations des dommages de guerre à la Pologne en 1956 et à l’ex-Yougoslavie en 1971. La Grèce a demandé à l’Allemagne le paiement du prêt d’occupation en 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987 et en 1995.
Toutefois, l’Allemagne refuse constamment de payer ses obligations à la Grèce qui comprennent le prêt de l’occupation et des réparations de dommages de guerre. En 1964, le Chancelier Allemand Erhard s’est engagé à rembourser le prêt après la réunification de l’Allemagne qui a eu lieu en 1990. Jacques Delpla, l’économiste et consultant français , a déclaré le 2 juillet 2011 que l’Allemagne doit à la Grèce 575 milliards de dollars. résultant des obligations de la Seconde Guerre mondiale.
Les Allemands n’ont pas seulement pris « les lacets des chaussures » des Grecs. Durant la Seconde Guerre mondiale, la Grèce a perdu 13% de sa population, dont une partie en bataille, mais surtout de la faim et des crimes de guerre. Les Allemands ont tué la population de 90 villages et villes grecques, ont brûlé complètement plus que 1 700 villages et plusieurs de leurs habitants ont été aussi exécutés; ils ont laissé le pays en état de ruines et ont pillé les trésors archéologiques.

Nous demandons au gouvernement allemand d' honorer ses obligations à la Grèce, impayées depuis des décennies, en s’acquittant du prêt d’occupation obtenu par la force et en payant les réparations des dommages de guerre proportionnellement aux dommages matériaux, aux atrocités et au pillage commis par les machines guerrières allemandes

L'Allemagne doit 575 milliards d'euros à la Grèce 

(interview de Jacques Delpla dans les Echos du 22 juin 2011).
Propos recueillis par Catherine CHATIGNOUX et Richard HIAULT

Jacques Delpla, né le 7 mai 1966 à Foix (Ariège) est un économiste français.
L'économiste, membre du Conseil d'analyse économique, a calculé que les Allemands doivent aux Grecs au moins 575 milliards d'euros au titre de la seconde guerre mondiale. Il estime que l'Europe doit absorber l'excès de dette en la refinançant par des taux d'intérêt très bas, en échange de réformes structurelles. L'accord des ministres des Finances, en faveur d'une nouvelle aide à la Grèce et d'une participation du secteur privé au financement de sa dette va-t-il calmer durablement les marchés ?
Les marchés, ce n'est plus vraiment le problème de la Grèce. Pour les 10 à 20 prochaines années, le financement de la dette grecque va être réalisé par deux moyens : pour une grosse moitié, par des financements publics et pour une petite moitié par les banques et les assureurs, via la fameuse « initiative de Vienne », c'est-à-dire le maintien de leur exposition. Il n'y aura plus de passage par les marchés.

L'Allemagne a renoncé à sa proposition de rééchelonnement de la dette. C'est une bonne nouvelle ?
Les Allemands n'ont pas vu que leur proposition d'échange obligatoire de titres de dette amenait tout droit à un défaut grec. Or s'il y a un défaut sur la dette grecque, c'est la faillite immédiate de tout son secteur financier qui est gorgé d'obligations souveraines. Aucune banque centrale ne peut refinancer de la dette en défaut : la BCE ne le fera pas. C'est donc l'attaque cardiaque immédiate assurée pour la Grèce avec une interruption du système des paiements domestiques, jusqu'au paiement des salaires et au fonctionnement des hôpitaux. La Grèce se retrouverait dans l'euro sans pouvoir utiliser l'euro.La seule solution pour elle serait alors de sortir de l'euro, avec une méga récession et le risque de contagion qu'on connaît.

Pour vous, c'est la solidarité financière qui doit l'emporter ? 
Tout le monde connaît la fable de la cigale et la fourmi. Mais l'histoire se poursuit car : c'est la fourmi qui a financé la cigale dans le passé et qui porte donc ses dettes; les grands parents de la fourmi ont exterminé les grands parents de la cigale et ils portent donc une lourde responsabilité politique et financière. Selon mes calculs, les Allemands doivent aux Grecs au moins 575 milliards d'euros au titre de la seconde guerre mondiale.
Les Allemands doivent beaucoup plus à la Grèce que les Grecs ne doivent à l'Allemagne. Et enfin, ils habitent tous les deux dans le même building, et si l'on fait imploser l'appartement de la cigale, tout le monde s'effondre. La morale de l'histoire c'est que deux choses doivent à mon avis être respectées : le contrat de la Grèce avec l'Europe et le contrat de l'Allemagne avec l'Europe.

Commençons par le contrat de l'Allemagne avec l'Europe. 
L'Allemagne a payé sa réunification en offrant sa monnaie et en acceptant l'euro. De leur côté, ses partenaires se sont engagés à être sérieux. Le contrat n'a pas été honoré. Et les Allemands pensent à juste titre que l'esprit du traité de Maastricht a été violé. Aussi il faut réformer l'Europe économique.
Mais il faut aussi que chacun prenne ses responsabilités et partage le fardeau des erreurs commises et des pertes engendrées. Il faut que les Européens absorbent ensemble la dette excessive des trois pays (Grèce, Portugal et Irlande) en la refinançant par des taux d'intérêt extrêmement bas, à 3% ou 4%, pendant 10 ou 20 ans. En échange, ces pays doivent faire toutes les réformes budgétaires et structurelles nécessaires, pendant longtemps. C'est la seule solution.

Les Allemands ne semblent pas très enthousiastes à cette idée ?
Les Allemands oublient leur dette politique. Il faut le leur rappeler. En 1945 les vainqueurs de la guerre ont tiré un trait sur le capital humain et physique détruit par les Nazis. On a fait la CECA et le Traité de Rome. Le passif politique et financier de l'Allemagne au titre de la guerre se monte à 16 fois le PIB allemand, on peut appeler cela la dette implicite de l'Allemagne. On ne la lui réclame pas, en échange, on lui demande de jouer le jeu européen, d'un point de vue politique et financier. Aujourd'hui, cela signifie sauver la Grèce.

Les Grecs pourront-ils rembourser leur dette ?
Ils le doivent ! Et ils le peuvent ! Ils doivent réformer, privatiser, en finir avec la corruption et le népotisme, et passer d'un déficit de -15% du PIB à l'équilibre en quelques années. Cela ramènera leur dette entre 60% et 90% du PIB d'ici 2025 à 2030. La Grèce a les moyens de prospérer : elle dispose du plus beau patrimoine archéologique du monde, d'îles magnifiques où il fait bon vivre. Je pense que le printemps arabe est une formidable opportunité pour ce pays, plate-forme de l'Europe en méditerranée orientale.

Vous excluez donc totalement l'hypothèse d'une restructuration ? 
On ne peut pas empêcher les gens de se suicider. Les Grecs ont le choix entre le toboggan et le saut en parachute... sans parachute. Ils doivent comprendre qu'il leur est impossible de conserver leur niveau de vie d'avant la crise, financé par un déficit budgétaire hallucinant.
Soit ils choisissent le toboggan avec une baisse du niveau de vie de 10% sur 5 ans. Et ils y ont intérêt car l'aide européenne est considérable : elle consiste en une subvention implicite de taux d'intérêt qui représente de 15 à 20% du PIB grec (12% pour les Irlandais et 10 % pour les Portugais). Mais ils peuvent aussi démocratiquement refuser de relever ce défi. Mais alors, leur économie s'écroulera ; ils n'auront plus d'aide et ils devront sortir de l'euro... sans parachute.

L'Allemagne réfléchirait pourtant sérieusement à une zone euro à deux vitesses ?
Dans l'inconscient allemand, les Grecs ne méritent pas d'appartenir à la zone euro. C'est le discours de la droite conservatrice allemande qui rêve d'une zone euro avec Autriche, Slovaquie, Finlande, Hollande -et France pour des raisons historiques. Mais un tel système, la France n'en veut pas et surtout, il viole le contrat européen de base d'après-guerre. Si vous recréez une zone euro avec tous les bons élèves de la classe et une autre les pays périphériques, la deuxième explosera rapidement en hyperinflation.

Concrètement, comment va s'organiser la participation du secteur privé dans le financement à venir de la dette grecque ?
L'idéal serait qu'on se fonde sur la répartition de l'exposition à la Grèce du secteur privé européen avant la crise et que les rachats de titres soient répartis en fonction. Cela permettra une répartition du fardeau, que j'estime à environ 100 milliards d'euros pour les banques et assureurs européens non grecs. Et cela évite que les banques qui ont joué le jeu d'un maintien de l'exposition ne soient pénalisées.

Les banques allemandes trouvent le principe du « roll over » trop strict. Elles souhaitent des incitations pour leur contribution. Qu'en pensez-vous ?
Les banquiers voudraient avoir été sauvés par les gouvernements et ne pas renvoyer l'ascenseur. Les dirigeants allemands n'ont pas été assez clairs à ce sujet avec leurs banques.

Comment faire pour qu'une crise de cette nature ne se reproduise pas ?
La solution que je préconise c'est de changer radicalement la structure du marché obligataire en Europe. On couperait les dettes de tous les pays de la zone euro en deux. D'un côté, la dette senior, dite bleue, jusqu'à 60% du PIB, que l'on mettrait en commun au niveau de la zone euro et qui serait gérée par une agence européenne de la dette. Elle représenterait 6 000 milliards d'euros et deviendrait la dette la plus sûre du monde. Elle serait même moins chère que le Bund allemand ou les OAT françaises actuels car ce marché serait beaucoup plus vaste et liquide. Cela constituerait un concurrent au marché américain de la dette. A cette dette bleue serait attachée une garantie conjointe et solidaire dette, ainsi elle ne serait pas susceptible de faire défaut. A terme, ma conviction forte est qu'il n'y a pas d'avenir de zone euro sans une dette commune gouvernementale, la dette Bleue. D'un autre côté, au-dessus de ces 60% du PIB, la dette rouge, junior qui incorporerait l'ensemble du risque souverain. Elle pourrait absorber des pertes ou même faire défaut sans que cela ne provoque une catastrophe. La force des dettes bleues et rouges est que ce système donne toutes les bonnes incitations : les taux d'intérêt monteront très en amont d'une difficulté.