Επειδή κυκλοφόρησαν διάφορες φήμες σχετικά με την αποχώρησή
μου από το παιδικό θεατρικό εργαστήρι του Συλλόγου Γυναικών παραθέτω τα
παρακάτω προς αποκατάσταση της αλήθειας. Γιατί άλλο το "φαίνεσθαι" κι
άλλo το "είναι"...
Αγαπητοί γονείς,
Βρίσκομαι στην πολύ δυσάρεστη θέση να σας ανακοινώσω ότι οι
πιέσεις των τελευταίων ημερών και η άδικη επίθεση που δέχτηκα από τον Σύλλογο
Γυναικών με αναγκάζουν να αποχωρήσω από το εργαστήρι. Οι λόγοι είναι δύο: 1)
Στην αρχή της χρονιάς (Σεπτ. 2011) πρότεινα με εντιμότητα στον Σύλλογο να
εισπράττει ένα
ποσοστό από τις μηνιαίες συνδρομές προκειμένου να καλύπτει
τα λειτουργικά του έξοδα. Ο Σύλλογος ήταν ανένδοτος. Τόνισε ότι οι συνδρομές θα
εισπράττονται αποκλειστικά από τον εκπαιδευτή. Και ενώ συμφωνήθηκε το
τελευταίο, έρχεται 14 Ιανουαρίου να αναιρέσει την συμφωνία και να προτείνει τις
συνδρομές να εισπράττει εκείνος και να με αμείβει με το ποσόν των 20 ευρώ την
ώρα! Που είναι η εντιμότητα και η φερεγγυότητα του Συλλόγου ως νομικό πρόσωπο
μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα; Αυτή η συμπεριφορά με έθιξε και με προσέβαλλε.
Κλόνισε μια για πάντα την εμπιστοσύνη που είχα στο πρόσωπο του Συλλόγου.
Διαμαρτυρήθηκα εντονότατα με γραπτή επιστολή που κατέθεσα στο Συμβούλιο και την
οποία σας επισυνάπτω για να λάβετε γνώση όλων όσων συμβαίνουν στο παιδικό
θεατρικό εργαστήρι.
2) Σαν να μην έφτανε αυτό, δέχτηκα επίθεση και για την βοηθό
και συνεργάτη μου, Μαρία Κοκκινάκη που όλοι γνωρίσατε, η οποία αποτελεί εγγύηση
για μένα καθότι γνωριζόμαστε από φοιτήτριες, έχουμε αναπτύξει κοινό κώδικα
επικοινωνίας και κοινή αντίληψη για την μαθησιακή διαδικασία. Τα επιχειρήματα
του Συλλόγου περιορίστηκαν στο ότι δεν είναι κάτοικος Θρακομακεδόνων. Και για
μην μακρηγορώ ούτε λίγο ούτε πολύ μου ζήτησαν να την «διώξω» και να μου φέρει ο
Σύλλογος κάποια «δική του» άγνωστη σε μένα συνάδελφο για να συνεργαστώ! Όταν
ζήτησα τα τηλέφωνα της για να επικοινωνήσω μαζί της αρνήθηκαν να μου το δώσουν
λέγοντας
ότι είναι «απόρρητο»! Άγγιξαν δηλ. τα όρια της γελοιότητας
και του εμπαιγμού.
Πως είναι δυνατόν να συνεργαστώ και να προτρέψω τα παιδιά να
εμπιστευτούν έναν άνθρωπο που εγώ προσωπικά θα χρειαστώ πολύ χρόνο για να
εμπιστευτώ. Στον χώρο της τέχνης του θεάτρου κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ποτέ. Σε
μια τέχνη τόσο ευαίσθητη όπου όλοι -μαθητές και εμψυχωτές- «ανοίγουμε» το σώμα
μας και την ψυχή μας, δεν συνεργαζόμαστε έτσι «απλά» με κάποιον που ούτε καν
γνωρίζουμε. Πόσο μάλλον όταν απευθυνόμαστε σε παιδιά! Σκέφτηκαν, ότι τα παιδιά
«δένονται» με την δασκάλα τους και ότι οποιαδήποτε αλλαγή αποτελεί μια δύσκολη
και ιδιαίτερη διαδικασία; Και τέλος πάντων, τα παιδιά μας δεν είναι
πειραματόζωα, να τους αλλάζουμε εκπαιδευτές από τη μια μέρα στην άλλη μόνο και
μόνο για να εξυπηρετήσουν κάποιοι Σύλλογοι κάποια συμφέροντα… Τα μοναδικά μου
κίνητρα ήταν πάντα η αγάπη μου για το θέατρο και τα παιδιά. Λυπάμαι πολύ για
ότι συνέβη. Θέλω να σας ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για την εμπιστοσύνη
που μου δείξατε τα τρία αυτά χρόνια και να σας διαβεβαιώσω ότι έχω ήδη
ξεκινήσει διαδικασίες ανεύρεσης χώρου ώστε το εργαστήρι να λειτουργήσει
κανονικά από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ανεξάρτητα από τον Σύλλογο Γυναικών!
Με εκτίμηση,
Μαρία Μαλταμπέ
Θρακομακεδόνες 16/1/2012
Προς το Συμβούλιο του Συλλόγου Γυναικών Θρακομακεδόνων
Πριν να απαντήσω στην πρόταση που μου έγινε το Σάββατο
14/1/2012 από την Πρόεδρο του συλλόγου κα Στεφανάτου και την κα Βασιλείου, θα
ήθελα να εκθέσω την πορεία και λειτουργία του εργαστηρίου σε όλα τα μέλη του
Συλλόγου, μιας και δεν μου δόθηκε
ανάλογη ευκαιρία μέχρι τώρα. Το θεατρικό εργαστήρι για
παιδιά ξεκίνησε πριν 3 χρόνια. Για μένα το συναισθηματικό δέσιμο είναι μεγάλο.
Το θεωρώ ένα πνευματικό μου παιδί μιας και ήμουν η δασκάλα που πρωτοδίδαξε εκεί
και που συνεχίζει μέχρι σήμερα. Παιδιά και γονείς ήταν πολύ ικανοποιημένοι
καθώς επίσης και οι παραστάσεις που παρουσιάστηκαν (2 κάθε χρονιά- Χριστούγεννα
και Καλοκαίρι) στέφθηκαν με επιτυχία.
Τα προηγούμενα δύο χρόνια το δυναμικό της ομάδας ήταν κατά
μέσο όρο 8 με 12 παιδιά. Τούτο αποδεικνύει περίτρανα ότι πρόθεσή μου ουδέποτε
ήταν η αισχροκέρδεια. Αν ήταν έτσι, θα είχα εγκαταλείψει το εργαστήρι προ
πολλού, αφού οι συνδρομές των 8 παιδιών μηνιαίως δεν ήταν διόλου
ικανοποιητικές.
Στα τέλη του περασμένου Ιουνίου και μετά από την επιτυχή
καλοκαιρινή παράσταση του εργαστηρίου, ζήτησα από την κα Πρόεδρο να μιλήσουμε
για την μελλοντική πορεία του εργαστηρίου, για την καλύτερη οργάνωση και
λειτουργία του, όπως και έγινε. Της εξέθεσατις αγωνίες μου καθώς επίσης και της
μετέφερα αίτημα πολλών γονέων, το εργαστήρι να γίνει ευρύτερα γνωστό μιας και
πολύ λίγοι γνώριζαν την λειτουργία του μέχρι τότε. Όπως μου έλεγαν
χαρακτηριστικά: «Είναι κρίμα να γίνεται τόσο καλή δουλειά και τα παιδάκια να
μην το γνωρίζουν για να έρθουν!».
Πρότεινα λοιπόν να εκτυπώσουμε ενημερωτικά έντυπα για να
μοιραστούν στην ευρύτερη περιοχή. Αναφορικά με την αντιμετώπιση του κόστους των
εντύπων, η κα Πρόεδρος μου
ξεκαθάρισε ότι ο Σύλλογος δεν ήταν σε θέση να ανταποκριθεί
σε κάτι τέτοιο, οπότε η μόνη λύση θα ήταν να το επιβαρυνθώ εγώ, όπως και έκανα.
Κάλυψα ολόκληρο το κόστος (250 ευρώ - αμοιβή γραφίστα & τυπογραφείου) για
να τυπωθούν 2000 έντυπα. Ανέλαβα μόνη μου την διανομή σε όλα τα δημόσια και
ιδιωτικά σχολεία της περιοχής Θρακ/δων καθώς και σε εμπορικά καταστήματα, την
αφισοκόλληση σε πίνακες ανακοινώσεων κ.τ.λ. Επίσης, έστειλα δελτία τύπου σε
φίλους μου δημοσιογράφους οι οποίοι τα προώθησαν σε εφημερίδες της Ανατολικής
Αττικής, σε διαδικτυακά περιοδικά για την οικογένεια και το παιδί κ.τ.λ.
Οποιοδήποτε κείμενο έστελνα ή εκτύπωνα είχε πάντα την έγκριση της κας Προέδρου,
αφού κάθε φορά περνούσε πρώτα από τα χέρια της. Στις 10 Σεπτεμβρίου η διανομή
είχε ολοκληρωθεί και ήδη πολλοί γονείς είχαν αρχίσει να τηλεφωνούν για
πληροφορίες και εγγραφές. Τηλεφώνησα στην κα Πρόεδρο και ζήτησα ακρόαση από το
Συμβούλιο ώστε να οργανώσουμε την νέα χρονιά αρτιότερα, μιας και η εμπειρία των
δύο προηγούμενων χρόνων μας είχε φανερώσει κάποια βασικά προβλήματα όπως η
θέρμανση και η καθαριότητα του χώρου. Τόνισα ότι φέτος, με δεδομένο ότι το
εργαστήρι γίνεται ευρύτερα γνωστό και συνεπώς θα προσελκύσει σαφώς μεγαλύτερο
αριθμό παιδιών, θα έπρεπε η ευθύνη μας να είναι ακόμα μεγαλύτερη απέναντι στις
τρυφερές ψυχές των παιδιών αλλά και των γονέων, που μας τις εμπιστεύονται.
Επίσης, πρότεινα ο Σύλλογος να εισπράττει κάποιο ποσοστό από την μηνιαία
συνδρομή κάθε παιδιού ώστε να είναι σε θέση να καλύπτει τα λειτουργικά του
έξοδα. Η κα Πρόεδρος όμως, ήταν κάθετη και μου
απάντησε ότι ο Σύλλογος δεν θέλει κανένα ποσοστό και πως οι
συνδρομές θα εισπράττονται αποκλειστικά από μένα. Στο αίτημά μου για ακρόαση
από το συμβούλιο του Συλλόγου, μου απάντησε πως δεν χρειάζεται να έρθω εγώ και
πως θα μεταφέρει εκείνη τα
θέματα. Μου ξεκαθάρισε βέβαια ότι χρήματα για να αγοραστούν
σόμπες δεν υπήρχαν αλλά «θα βλέπαμε τι θα κάναμε…».
Έτσι λοιπόν, μέσα Οκτωβρίου το εργαστήρι ξεκίνησε με τρία
τμήματα και με συνολικό αριθμό παιδιών περίπου 35. Γεγονός που στέφει την
προσωπική μου εκστρατεία για διαφήμιση του εργαστηρίου με επιτυχία. Τα
προβλήματα όμως παρέμεναν άλυτα και η παρουσία του Συλλόγου ήταν ανύπαρκτη.
Πολλές φορές δέχτηκα αρνητικά σχόλια από γονείς για την αδιαφορία του Συλλόγου,
μιας και δεν είχαν δει ποτέ τους κάποιον εκπρόσωπό του. Αισθάνθηκα εντελώς
ξεκρέμαστη και αβοήθητη. Όχι μόνο ο Σύλλογος αδυνατούσε να επιλύσει βασικά
λειτουργικά προβλήματα, αλλά επιπλέον δεν υπήρχε ουδεμία ένδειξη ελαχίστου
ενδιαφέροντος έστω και ηθικής συμπαράστασης για το έργο
που επιτελούσα. Η μοναδική παρουσία του Συλλόγου ήταν αυτή
της ταμία του συλλόγου, η οποία ήρθε στα πρώτα μαθήματα, μόνο και μόνο για να
εισπράξει την ετήσια συνδρομή των 10 ευρώ από κάθε παιδί. Ένας απλός
υπολογισμός μας αποδεικνύει ότι μόνο από τις ετήσιες εφάπαξ συνδρομές των μελών
του παιδικού θεατρικού εργαστηρίου ο Σύλλογος έχει ήδη συλλέξει στο ταμείο του
350 ευρώ! Ένα αερόθερμο κοστίζει 40 ευρώ!
Ανέλαβα η ίδια λοιπόν, να παρέχω σαπούνι χεριών και χαρτί
υγείας για τις τουαλέτες, να πληρώνω την καθαρίστρια για τον καθαρισμό της
αίθουσας μπαλέτου όπου γίνεται το μάθημα και τέλος αγόρασα δύο αερόθερμα για να
θερμαίνεται η αίθουσα. Δεν μπήκα στην διαδικασία να ζητήσω ούτε ένα ευρώ από
τον Σύλλογο για όλα αυτά! Αρχές Δεκεμβρίου η κα Πρόεδρος τηλεφώνησε στο σπίτι
μου και χωρίς να με ρωτήσει πως πάνε τα μαθήματα ή αν χρειάζομαι βοήθεια για
την χριστουγεννιάτικη γιορτή, με ρώτησε: «Τι έκανες με την καθαριότητα του
χώρου και την θέρμανση; Ο καιρός παγώνει και τα παιδιά θα κρυώνουν!». Της
απάντησα πως έχω φροντίσει και για τα δύο πολύ καιρό πριν!
Φτάνω στην χριστουγεννιάτικη παράσταση που παρακολουθήσατε
και που άφησε ενθουσιασμένους γονείς και παιδιά. Για την πραγματοποίησή της
ξοδεύτηκαν συνολικά 300 ευρώ (υφάσματα για κοστούμια, υλικά για τα σκηνικά,
υλικά για την κατασκευή 70
προγραμμάτων, ειδικά χρώματα για το face painting των
παιδιών, κορδέλες για τα μαλλιά, καλάθια και κεράσματα για μια κατάμεστη
αίθουσα…). Τα έξοδα αυτά καλύφθηκαν εξ’ ολοκλήρου και πάλι από μένα. Τονίζω ότι
κανένας γονιός δεν κατέβαλλε ούτε ένα ευρώ
επιπλέον για τα έξοδα της παράστασης.
Το εργαστήρι «κλείνει» για τις γιορτές των Χριστουγέννων και
πριν καν αρχίσουμε πάλι και πριν καν δούμε πόσα παιδιά θα συνεχίσουν – είναι
γνωστό ότι μετά τα Χριστούγεννα πάντα υπάρχουν απώλειες και ο αριθμός των
παιδιών μειώνεται, πόσο μάλλον δε με την κρίση
που βιώνουμε όλοι φέτος – η κα Πρόεδρος μου τηλεφώνησε για
να έρθω στο Συμβούλιο να συζητήσουμε ένα οικονομικό θέμα. Είχε μεριμνήσει ο
Σύλλογος μέχρι τώρα για όλα τα υπόλοιπα και το μόνο που δεν είχε διευθετηθεί
ήταν το οικονομικό; Μου προτείνετε λοιπόν, εγώ μόνο από όλους τους εκπαιδευτές,
επειδή έχω καταφέρει να συγκεντρώσω τον μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων από όλα
τα εργαστήρια που έχει κάτω από την σκέπη του ο Σύλλογος, κι αυτό λόγω του ότι
είμαι ιδιαίτερα αγαπητή σε γονείς και παιδιά, να «τιμωρηθώ» με την αμοιβή των
20 ευρώ την ώρα και όλα τα υπόλοιπα χρήματα να τα εισπράττει ο Σύλλογος για να
τα διαθέσει για την θέρμανση και την καθαριότητα ολόκληρου του Πνευματικού. Με
άλλα λόγια, να λειτουργήσει το παιδικό θεατρικό
εργαστήρι και οι συνδρομές των γονέων όχι για να αμείβεται
αξιοπρεπώς η δασκάλα, να καλύπτονται τα έξοδα για υλικά του εργαστηρίου
(χαρτιά, χαρτόνια, μαρκαδόροι, πλαστελίνες κ.α.) και για τα έξοδα των
παραστάσεων αλλά ως «χορηγός» του Δήμου
Αχαρνών, αφού με τα αυτά τα χρήματα θα αγοράζεται πετρέλαιο
για την θέρμανση που θα απολαμβάνει ολόκληρο το Πνευματικό και όλες οι εβδομαδιαίες
δραστηριότητές του.
Συνοψίζοντας και κλείνοντας, θεωρώ κατάφορη αδικία την «νέα»
πρόταση που μου παρουσιάζετε μιας και απευθύνεται αποκλειστικά σε μένα και σε
κανέναν άλλον από τους συνεργαζόμενους εκπαιδευτές. Θα τολμούσα να υποθέσω ότι
ενέχει στοιχεία προσωπικής εμπάθειας του Συλλόγου προς το πρόσωπο μου εάν
συνυπολογίσω και όλη την προηγούμενη αντιμετώπιση. Επιπροσθέτως, είναι
τουλάχιστον ανέντιμο να αναιρείται μία συμφωνία που συναποφασίστηκε από τον
Σύλλογο και τον εκπαιδευτικό στην αρχή του έτους. Με θίγει προσωπικά αλλά και
αφήνει αιχμές για αμφισβήτηση της φερεγγυότητας του Συλλόγου Γυναικών. Για
όλους τους λόγους που εξέθεσα λεπτομερώς παραπάνω, δεν αποδέχομαι την πρόταση
που ξαφνικά αποφάσισε ο Σύλλογος να μου παρουσιάσει και ζητώ μέχρι το τέλος της
διδακτικής περιόδου (Ιούνιος 2012) να διατηρηθεί η αρχική μας
συμφωνία (Σεπτέμβριος 2011) όπως είχε από κοινού αποφασιστεί
και συμφωνηθεί. Ας επανεξεταστεί το θέμα για την επόμενη περίοδο 2012-2013.
Υ.Σ.: Σχετικά με το αρνητικό σχόλιο που δέχτηκα από τον
Σύλλογο για την συνεργασία μου με την αξιόλογη βοηθό και συνεργάτη κα Κοκκινάκη
-θεατροπαιδαγωγό με πλούσια εμπειρία- ότι δεν είναι κάτοικος Θρακομακεδόνων.
Αναρωτιέμαι, ο αξιολογότατος συνάδελφος κύριος Γ. Κωνσταντινίδης είναι κάτοικος
Θρακ/δων; Και θέτει ο Σύλλογος αυτό ως το βασικότερο κριτήριο για να επιλέξουμε
τον καταλληλότερο παιδαγωγό για τα παιδιά
μας; Αν είναι έτσι και με την ιδιότητα της εκπαιδευτικού,
εγώ προσωπικά ντρέπομαι…
Με τιμή,
Μαρία Μαλταμπέ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου