...στο Διήμερο
διεθνές συνέδριο με θέμα:
«Καταπολεμώντας
τις Πολιτικές Λιτότητας μέσα από την ανασυγκρότηση του Συνδικαλιστικού
Κινήματος από τα κάτω»
στο Αμφιθέατρο
του Δημαρχιακού Μεγάρου στα Καλύβια
Είναι μεγάλη τιμή
να βρίσκομαι εδώ μαζί με καταξιωμένους ακαδημαϊκούς και μαχητικούς
συνδικαλιστές-αγωνιστές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, για να συζητήσουμε το
μείζον ζήτημα της ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος.
Είναι ένα
συνέδριο τομή, γιατί επιδιώκει να
ανοίξει τη συζήτηση στην Ελλάδα για το παρόν και το μέλλον του εργατικού
κινήματος. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Εδώ έχουμε ανάγκη να ξαναστήσουμε το εργατικό
κίνημα από την αρχή. Για να προασπίσουμε τη δημοκρατία και να απονείμουμε
επιτέλους κοινωνική δικαιοσύνη.
Πριν, όμως, πω
δύο λόγια για το συνδικαλιστικό κίνημα και το πώς βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ την
αναγκαιότητα επίτευξης ριζικών αλλαγών για την ενίσχυση της ικανότητας του
εργατικού κινήματος να απαντά με επιτυχία στις επιθέσεις της εργοδοσίας, θα
ήθελα να αναφερθώ στο ρόλο των θεσμών, των βολεμένων και των προνομίων τους με
αφορμή τις εξελίξεις στην ΕΡΤ.
Το συνέδριο αυτό
διεξάγεται σε μια περίοδο όπου έχουμε μια βάναυση, απροκάλυπτη επίθεση στο
Σύνταγμα και τη δημοκρατία. Ο πρωθυπουργός με στενό του επιτελείο αποφάσισε και
διέταξε μέσα σε μια νύχτα να απολυθούν πάνω από 2600 εργαζόμενοι και να κλείσει
η εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης. Τρία κανάλια, αρκετά ραδιοφωνικά. Να κλείσει
τι δηλαδή; Η φωνή της χώρας στον κόσμο. Να κλείσει η δυνατότητα μετάδοσης του
δημόσιου σήματος, προκειμένου να δοθεί αποκλειστικά η ενημέρωση στο μονοπώλιο
των ιδιωτών.
Και μιας και
ψάχνουμε να βρούμε τις βαθύτερες αιτίες, ας μην παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι
τούτες τις μέρες προχωρά και ο διαγωνισμός για την παροχή του ψηφιακού σήματος
και άρα οι ιδιώτες καναλάρχες απούσας της ΕΡΤ, της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης θα
είναι ταυτόχρονα και οι πάροχοι του δημόσιου ψηφιακού σήματος. Θα είναι αυτοί
που καθορίζουν τι θα βλέπουμε, πως θα το βλέπουμε, αν θα το βλέπουμε στους
δέκτες της τηλεόρασης. Πρόκειται για ένα τρομακτικό πισωγύρισμα. Μας γυρνάνε σε
μαύρες εποχές. Εδώ απειλείται η ίδια η δημοκρατία, το δικαίωμα στην
πλουραλιστική ενημέρωση. Βεβαίως, είναι ανόητοι αν νομίζουν ότι στην εποχή της
ανάπτυξης της τεχνολογίας θα μπορέσουν να εγκαθιδρύσουν ξανά καθεστώτα τύπου
ΥΕΝΕΔ. Είναι ανόητοι αν νομίζουν ότι μπορούν να κρύβουν την εικόνα και να
κρύβουν την αλήθεια. Έχουμε να κάνουμε
με ανόητους. Αυτοί οι ανόητοι μας κυβερνάν και αυτοί οι ανόητοι νομίζουν ότι θα
μπορούν να κρυφτούν πίσω από ερμηνείες νόμων και από αποφάσεις ΣτΕ.
Κοιτάξτε να
δείτε, αν η ανάγκη των λαών να κινητοποιηθούν και να διεκδικήσουν το δίκιο
τους, να απεργήσουν, να κινητοποιηθούν και να κρατήσουν τις κατακτήσεις τους
είναι διαρκώς υπό την κρίση των Ανώτατων Συμβουλίων, τότε δεν θα γινόταν ποτέ
καμιά διεκδίκηση, καμιά απεργία, καμιά κινητοποίηση. Αυτό, όμως, που έχει
ενδιαφέρον στην περίπτωση αυτή, είναι ότι η κυβέρνηση Σαμαρά έχει παρανομήσει
δύο και τρεις φορές και θα σας εξηγήσω γιατί.
Η πρώτη της
παρανομία είναι αυτή της παραβίασης του Συντάγματος, της κοινοβουλευτικής
διαδικασίας. Ότι αποφάσισε αυτή την κορυφαία απόφαση, το κλείσιμο της δημόσιας
ραδιοτηλεόρασης με μια Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Αλλά προσέξτε, μια Πράξη
Νομοθετικού Περιεχομένου που δεν υπογράφεται από όλους τους υπουργούς της
κυβέρνησης. Ως γνωστόν, η κυβέρνηση Σαμαρά είναι μια τρικομματική κυβέρνηση. Το
κόμμα του οποίου ηγείτο ο πρωθυπουργός δεν τυγχάνει της απόλυτης εμπιστοσύνης
της Βουλής. Κέρδισε, όπως κέρδισε, τις εκλογές με ψεύτικες υποσχέσεις και με 2
μονάδες διαφορά και πήρε τις 50 έδρες επιπλέον που προέβλεπε ο εκλογικός νόμος.
Παρ’ όλα αυτά, δεν έχει την απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών. Γι’ αυτό και
έκαναν αυτήν την ανορθόδοξη τρικομματική συμμαχία.
Η κυβέρνηση
Σαμαρά στηρίζεται και στο ΠΑΣΟΚ και στη ΔΗΜΑΡ, οι οποίοι δηλώνουν ότι δεν
συμφωνούν με αυτήν την επιλογή. Συνεπώς, έχουμε μια ΠΝΠ, την οποία μάλιστα
υπέγραψε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παραπλανημένος προφανώς από τον
πρωθυπουργό, τον οποίο εξευτελίζει ο πρωθυπουργός να υπογράφει ΠΝΠ, ο οποίος
όμως τις προηγούμενες μέρες παρενέβη και εξεδήλωσε την αντίθεσή του με αυτήν
την απόφαση. Έχουμε μια ΠΝΠ, δηλαδή μια απόφαση που με βάση το Σύνταγμα παράγει
νομικά αποτελέσματα από την υπογραφή της, ανεξάρτητα από το πότε πάει για
επικύρωση στη Βουλή. Δηλαδή έχουμε μια πράξη που είναι σε κατάφορη παραβίαση
και αντίθεση με τη δημοκρατία και την κοινοβουλευτική λειτουργία. Και, αντί να συζητούν το πότε η Βουλή των Ελλήνων θα συζητήσει ώστε
οι αντιπρόσωποι του λαού να κρίνουν, να υπερψηφίσουν ή να καταψηφίσουν αυτήν
την απόφαση, συζητάνε επί μέρες τώρα ποια ήταν η πραγματική ερμηνεία ή η άλλη
ερμηνεία μιας απόφασης του ΣτΕ στο οποίο προσέφυγε το συνδικάτο της ΕΡΤ,
προκειμένου να καταδικάσει ως παράνομη και αντισυνταγματική.
Η πρώτη, λοιπόν,
παρανομία ήταν η ίδια η ΠΝΠ. Η δεύτερη παρανομία, όχι η ερμηνεία της απόφασης
του ΣτΕ, αλλά η ουσία της απόφασης σε ότι αφορά στο σκέλος που είναι απολύτως
σαφές και υποχρεώνει την κυβέρνηση Σαμαρά να επαναλειτουργήσει, να
επανεκπέμψει το δημόσιο σήμα. Διότι
κατανοεί ότι είναι ζήτημα ύψιστης εθνικής ασφάλειας και δημοκρατίας. Διότι το
σήμα της δημόσιας τηλεόρασης σε ένα κυρίαρχο κράτος πέφτει σε δυο περιπτώσεις.
Όταν έρχονται τα ξένα στρατεύματα να μας καταλάβουν και βεβαίως πέφτει το
δημόσιο σήμα όταν έχουμε πραξικόπημα ή καταλύεται η δημοκρατία. Τι απ’ όλα αυτά
έχουμε στη χώρα; Το αφήνω σε σας.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου