Αχαρναϊκά νέα(1)-O ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗΣ γράφει:.. τώρα αλλαγή στάσης με σηκωμένα τα μανίκια..

  Από το 2011 επέλεξα να σιωπήσω για τα τοπικά τεκταινόμενα δηλαδή όσα αφορούν τον τρόπο διοίκησης του Δήμου Αχαρνών και όσα κάποιοι φορείς φίλα προσκείμενοι η δορυφόροι του Δήμου προσπάθησαν να υλοποιήσουν. Η απόφαση μου αυτή δεν έχει καμιά σχέση  με σνομπάρισμα, αλλά με την αξιολόγηση τόσο του τρόπου διοίκησης όσο και  τη σημασία αλλά  και την  σπουδαιότητα της δράσης.

Όλα κρίνονται ΠΑΝΤΑ μόνον  εκ του αποτελέσματος και μόνον εξ  αυτού. Ως εκ τούτου δεν θεώρησα καμιά απόφαση, ενέργεια ή  δράση ή  γεγονός άξια να σχολιαστούν ή  έστω να παρουσιαστούν. Λαμπερές εξαιρέσεις,  ο  Σύλλογος Κρητών  Αχαρνών, ο Σύλλογος «Κόκκινος Μύλος»  και η  Αντικαρκινική. Ήταν και είναι οι μόνοι Φορείς που οι δράσεις και η στάση τους έχουν νόημα και ουσία.

 Πρέπει βεβαίως –βεβαίως να λάβουμε υπ’ όψιν μας ως  ελαφρυντικά –λόγω κατάστασης και προβλημάτων που κληρονομήθηκαν- κάποιες  αναγκαστικές  κινήσεις της  Δημοτικής Αρχής που δεν άρεσαν , αλλά και που δεν γινόταν αλλιώς.

 Δεν πρόκρινα λοιπόν καμιά ενέργεια, δράση η σκέψη άξια να καταγραφεί  ως επαινετή αλλά ούτε και να κατακριθεί. Για να μην είμαι όμως εντελώς μηδενιστής και με κατατάξετε στην κατηγορία του εμπαθούς  και  ιδιοτελώς  σκεπτομένου, παραδέχομαι  ότι η οικονομική διαχείριση μπορεί να ήταν στερημένη φαντασίας  ή  απλά και μόνο  στο πλαίσιο

-« τόσα μας δίνουν, αυτά διαθέτουμε, αυτά μπορούμε να υλοποιήσουμε».

 Δεν υπήρξαν  όμως σπατάλες και επί πλέον χρέη.  Η εξαίρεση;  ένα νομικό πρόσωπο του οποίου ο Πρόεδρος κατάφερε εν μέσω …χειροκροτημάτων  να αναβαθμιστεί σε Αντιδήμαρχο και αργότερα να έρθει στο φώς πως παρά τη χρηστή διαχείριση τα χρέη προς τα ταμεία και τους εργαζόμενους  είχαν εντέχνως παραμείνει στο συρτάρι. Παρουσιάστηκαν βέβαια  στην οικονομική επιτροπή αλλά μέχρι εκεί. Έγιναν και οι απαραίτητες αναμορφώσεις  προϋπολογισμών και (όπως πάντα γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις)  «ούτε γάτα ούτε ζημιά».

Ο Δήμαρχος που είναι έμπειρος περί την Αυτοδιοίκηση ευτύχισε να έχει ως Γενικό Γραμματέα  παλιό συνεργάτη του, έμπειρο και αυτόν «περί των προγραμμάτων». Ξεκίνησαν μαζί με φόρα και όρεξη, αλλά στην πορεία χάθηκαν στα προσωπικά, στην καθημερινότητα, στα μικρά χωρίς στόχους και αποτελεσματικότητα, κρυμμένοι πίσω από τη δικαιολογία της ολικής αναποτελεσματικότητας της κεντρικής Διοίκησης.

 Κι όμως στην αρχή όλα έδειχναν πως αυτή η Δημαρχιακή θητεία θα ήταν η πλέον αποτελεσματική και λαοπρόβλητη.  Για το γεγονός  αυτό, ο καθένας έχει την άποψη του και είναι λάθος από μέρους μου να τοποθετηθώ  ειδικώς .

Όμως αγαπητοί αναγνώστες,  η επικρατούσα άποψη ότι θα τιμωρήσω ή θα επιβραβεύσω την ημέρα των εκλογών είναι πέρα ως πέρα λάθος. Κάθε στιγμή, κάθε μέρα, κάθε απόφαση ή ενέργεια της Δημοτικής Αρχής - και όχι μόνο - είμαστε υποχρεωμένοι να την ψηφίζουμε, θετικά ή αρνητικά, καθώς μας αφορά  άμεσα, αλλά και να υπάρχει η αίσθηση στους εκάστοτε εκπροσώπους ότι ελέγχονται αδιάκοπα. Η Δημοκρατία μας είναι συμμετοχική και ως τέτοια πρέπει να λειτουργεί.

Λογοδοσία η σημερινή Δημοτική διαχείριση δεν έχει πραγματοποιήσει , φαντάζομαι όχι γιατί δεν το θέλει αλλά γιατί δεν το έχει σκεφτεί. Τώρα θα μου πείτε ότι σας κοροϊδεύω. Λάθος. Αυτό πιστεύω ότι συμβαίνει. Η δε άποψη μου αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι ενώ θεσμικά ονομάζεται ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, είναι απλά τοπική διοίκηση. Δηλαδή δεν υπάρχουν πολιτικές αποφάσεις και υλοποίησή τους με γνώμονα τις ανάγκες  με τις όποιες ιδιαιτερότητες της πόλης και της κοινωνίας των Αχαρνών.

Μια πόλη αφημένη στην τύχη της με την κεντρική εξουσία να την θυμάται όταν την έχει ανάγκη αφού αδιαμαρτύρητα κόβει κομμάτια της και τα  «χαρίζει» αλλού, ή    «καταπατεί» περιουσία της για να δημιουργήσει κι άλλα στρατόπεδα ή  φυλακές. Και όλα αυτά χωρίς καμιά ανταπόδοση, ούτε καν ερώτηση.

Δεν έχουμε ΤΙΠΟΤΑ και δεν πάει άλλο. Καιρός λοιπόν  ν΄ αλλάξουμε στάση και με σηκωμένα μανίκια να πιάσουμε δουλειά.