Συνέντευξη Γ. Παπακωνσταντίνου Υπουργού Οικονομικών στην
Tonia Mastrobuoni και την εφημερίδα LA STAMPA
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι αγορές συνεχίζουν να ποντάρουν σε μια
αναδιάρθρωση του χρέους.
Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Αν η Ελλάδα επέβαλλε μονομερώς απώλειες
στους κατόχους ομολόγων του Δημοσίου, οι αγορές θα την απέκλειαν για αρκετό
καιρό με πολύ σοβαρές συνέπειες για την οικονομία μας. Για το τραπεζικό σύστημα
οι συνέπειες θα ήταν ανυπολόγιστες. Για το λόγο αυτό συνεχίζω να υποστηρίζω ότι
οι συνέπειες μιας αναδιάρθρωσης θα ήταν πολύ περισσότερο επιβαρυντικές απ’ ό,τι
ευνοϊκές. Όλες οι σχετικές θεωρίες, οι οποίες αναπτύσσονται, αφορούν χώρες που
στο παρελθόν βρίσκονταν σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες, από τα πρόθυρα
αναδιάρθρωσης.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Θα ήταν η πρώτη περίπτωση για ένα ενιαίο και
άρα κοινό νόμισμα.
Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Ακριβώς. Και ένας από τους μεγαλύτερους
κινδύνους θα ήταν αυτός της μετάδοσης της κρίσης. Όμως έστω και αν η μάχη για
μας είναι δύσκολη, πιστεύω, ότι μόνο η πορεία ενίσχυσης των μέτρων λιτότητας,
επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος και η επιστροφή στην ανάπτυξη, είναι σε
θέση, μεσοπρόθεσμα να πείσει τις αγορές.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στην περίπτωση μιας αναδιάρθρωσης δεν θα
υπήρχε κίνδυνος και για τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία συνδέονται με
μεγάλο μέρος του χρέους; Δε θα υπήρχε κίνδυνος αδυναμίας καταβολής των
συντάξεων;
Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Στην περίπτωση μιας αναδιάρθρωσης, θα
υπάρξει, χωρίς αμφιβολία, πρόβλημα καταβολής των συντάξεων. Όποιος κάνει λόγο
για αναδιάρθρωση δεν λαμβάνει ποτέ υπόψη τα δομικά προβλήματα. Εμείς καταναλώνουμε
περισσότερα απ’ όσα παράγουμε, αυτό είναι το βασικό θέμα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:Το 2012, όμως, θα πρέπει να επιστρέψετε στις
αγορές. Τι σκοπεύετε να κάνετε στην περίπτωση που τα επιτόκια συνεχίζουν να
είναι στα ύψη, όπως συμβαίνει σήμερα;
Γ.ΠΑΠΑΚΩVΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Έξι μήνες είναι τεράστιο χρονικό
διάστημα. Πιστεύω μετά το καλοκαίρι, όταν θα έχουμε προχωρήσει με το σχέδιο
εξυγίανσης και ιδιωτικοποιήσεων, ότι οι αγορές θα έχουν ηρεμήσει. Αν δεν συμβεί
κάτι τέτοιο και χρειαστούμε περισσότερο χρόνο, υπάρχει πάντα μια διέξοδος: η
δυνατότητα να ζητήσει κανείς να αγοράσει το Ευρωπαϊκό Ταμείο Διάσωσης, τα
ομόλογά μας, από την πρωτογενή αγορά. Με τον τρόπο αυτό, τα 25 δια. ευρώ που
χρειαζόμαστε για το 2012, θα μπορούσαν να καλυφθούν από το Ευρωπαϊκό Ταμείο
Διάσωσης. Θα τα καταφέρουμε, διαφορετικά, υπάρχει ένα αλεξίπτωτο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Τις επόμενες ημέρες, η αντιπροσωπεία
ΔΝΤ-EE-Ευρωπαϊκής Επιτροπής που βρίσκεται στην Αθήνα, θα ολοκληρώσει τον έλεγχο
και του νέου προγράμματος λιτότητας, 50 δισ. ευρώ αποκρατικοποιήσεων και 26
δισ. ευρώ επιπρόσθετων μέτρων για τη μείωση του ελλείμματος. Θα ήσασταν
διατεθειμένοι να καταβάλετε επιπλέον προσπάθεια εάν σας στο ζητούσαν;
Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Πολλοί ξεχνούν ότι το 2010 υλοποιήσαμε
τη μεγαλύτερη προσπάθεια μείωσης του ελλείμματος στην ευρωπαϊκή ιστορία. Εν
μέσω ύφεσης. Πιστεύουμε ότι οι ιδιωτικοποιήσεις και τα 26 δις ευρώ θα είναι
αρκετά, από τώρα μέχρι το 2015.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Στις 11 Μαΐου είναι προγραμματισμένη
πανελλαδική απεργία και η αντιπολίτευση, δεξιά και αριστερά, συνεχίζει να
αντιτάσσεται στη λιτότητα. Είστε βέβαιος ότι θα καταφέρετε να εγκριθούν τα
μέτρα από τη βουλή;
Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Είναι αλήθεια, είμαστε μόνοι πολιτικά,
αλλά είμαστε και το μόνο κόμμα στην Ευρώπη που διαθέτει ισχυρή, απόλυτη εξουσία
στο Κοινοβούλιο. Ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είναι ακόμα πολύ ψηλά στις
δημοσκοπήσεις. Είναι σαν να βιώνουμε μια αναβολή της όποιας μορφής από πλευράς
των Ελλήνων: μας ευνοεί η αναμονή των πολιτών για εξακρίβωση του τι θα συμβεί.
Τώρα βρισκόμαστε στο κεντρικό σημείο του τούνελ. Είναι η πιο δύσκολη στιγμή, το
σκοτάδι δεν μας επιτρέπει να θυμηθούμε την αρχή, όταν δηλαδή βρισκόμασταν στα
πρόθυρα της πτώχευσης, αλλά ούτε και να δούμε την έξοδο. Προχωράμε, όμως, προς
το φώς.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Δεν θα ήταν πιο εύκολο να βγείτε από το Ευρώ;
Γ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ: Όχι, είναι αδύνατον. Πρώτα απ’ όλα γιατί
δεν υπάρχει μηχανισμός για την έξοδο μιας χώρας από το Ευρώ. Οι συνέπειες θα
ήταν καταστροφικές: το δημόσιο χρέος θα διπλασιαζόταν, η αγοραστική δύναμη θα
κατέρρεε, οι τράπεζες θα καταποντίζονταν και θα βυθιζόμασταν σε μια ύφεση
πολεμικής περιόδου. Δεν θα είχε νόημα ούτε πολιτικά, ούτε κοινωνικά, ούτε
οικονομικά. Θα ήταν μια καταστροφή που στην πραγματικότητα δεν επιθυμεί κανείς,
ούτε όσοι εξασκούνται σε τέτοιου είδους σενάρια, στις χώρες, ιδίως, του Βορρά.
Με διασκεδάζουν εκείνοι οι αναλυτές που πέρυσι έγραφαν ότι θα πτωχεύσουμε. Τώρα
γράφουν: ok, δε συνέβη, αλλά θα δείτε: θα συμβεί τα επόμενα χρόνια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου