15 Dec 2014 09:56 am | admin2
Οι
λαοί είναι κυρίαρχοι. Αυτός είναι ο πρώτος και βασικός κανόνας της
δημοκρατικής αντίληψης για την εξουσία. Νόμος δεν μπορεί να είναι ότι
αποφασίσουν οι πιο μορφωμένοι ή οι πλουσιότεροι ή οι ντόπιοι ή οι
εργάτες ή οποιαδήποτε άλλη συγκροτημένη μειοψηφική ομάδα. Νόμος είναι
μόνο η βούληση της πλειοψηφίας. Όποια κι αν είναι αυτή.Οι λαοί δεν κάνουν λάθη. Όσο δυνατή κι αν είναι η επιρροή του χρήματος, οι εκβιασμοί των εργοδοτών, οι δολιότητες των μέσων ενημέρωσης, οι δοκησίσοφοι και παντοδύναμοι δημαγωγοί και γητευτές και η αποχαύνωση που δημιουργούν κακές συνήθειες και συσπειρώσεις, ο λαός έχει πάντα δίκιο. Και αν ακόμα το δίκιο αυτό αντιστέκεται στις προσπάθειες των αναλυτών και όσων προσπαθούν να προσαρμόσουν την πραγματικότητα σε θεωρίες του παρελθόντος ή σε όσα οι ίδιοι επινόησαν, ο πολίτης, που σε μεγάλους αριθμούς συγκροτεί τις πλειοψηφίες, ξέρει τι κάνει. Από τη σκοπιά του βέβαια πάντα.
Αυτοκτονούν οι λαοί; Αντίθετα με ότι θα νομίζουν όσοι μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων, το ερώτημα αυτό δεν αντιφάσκει με όσα μόλις τώρα αξιωματικά διακηρύξαμε. Υπάρχουν περιπτώσεις, σε σπάνιες ιστορικές καμπές, όπου το μέγεθος των ερωτημάτων, το είδος των συμφερόντων που διακυβεύονται είναι τόσο σημαντικά, ώστε η απόφαση που πρέπει να λάβει ο ψηφοφόρος να είναι μια επιλογή ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο μιας συγκροτημένης πολιτείας. Κάτω από την πίεση οικονομικών εξελίξεων, κοινωνικής αναταραχής και πολιτιστικών αδιεξόδων, ο μέσος πολίτης ωθείται σε δραματικές αποφάσεις, που όμως θα δημιουργήσουν περισσότερα αδιέξοδα από τα σημερινά.
Οι συνέπειες επιλογών, που γίνονται κάτω από αυτές τις συνθήκες, δεν έχουν απλώς μια οδυνηρή και καταστροφική επιρροή στο αμέσως προσεχές διάστημα. Καταστρέφουν δομές και συστηματικές προσπάθειες που καμιά φορά έχουν γίνει από μια ολόκληρη γενεά.
Ενώ η καταστροφή διαρκεί μερικά εικοσιτετράωρα και η προετοιμασία της λίγες εβδομάδες ή μήνες, η επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη θέση τους συχνά απαιτεί προσπάθειες ετών και μερικές φορές καθίσταται αδύνατη.
Έτσι το 1920, ο ελληνικός λαός στράφηκε εναντίον του Ελευθέριου Βενιζέλου. Κουρασμένοι από μια δεκαετία σχεδόν επιστράτευσης, παλιοί φαντάροι και οι οικογένειες τους ψήφισαν μαζικά υπέρ της επανόδου του βασιλιά Κωνσταντίνου, εχθρού των νικητών του πολέμου και συμμάχων της Ελλάδας Αγγλογάλλων. Η νέα εξουσία έσπευσε να αλλάξει την ηγεσία του στρατού και σε λίγο χρονικό διάστημα η Ελλάδα έχανε για πάντα το δικαίωμα να έχει ομοεθνείς που κατοικούσαν και αναπτύσσονταν στη Μικρά Ασία. Χιλιάδες σφαγιασθέντες και δυόμιση εκατομμύρια πρόσφυγες ήταν το αποτέλεσμα αυτής της πράξης εθνικού αυτοχειριασμού.
Το 1945, ενώ όλοι, ανάμεσα τους και γείτονες μας με ένοχη ή αμφιλεγόμενη συμπεριφορά στα χρόνια του πολέμου, έσπευδαν να αρπάξουν ότι μπορούσαν από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων ειρήνευσης της Ευρώπης, εμείς αποφασίσαμε να μετατρέψουμε τη χώρα μας σε στίβο αναμέτρησης, όπου θα λυνόταν το πρόβλημα της παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης. Ενώ πανίσχυρα κομμουνιστικά κόμματα, όπως το κομμουνιστικό του Μωρίς Τορέζ και το ιταλικό του Παλμίρο Τολιάτι συμμετείχαν σε συμμαχικές κυβερνήσεις για να επηρεάσουν τα αποτελέσματα της νομής της εξουσίας και τη διανομή του εισοδήματος υπέρ των εργαζομένων, το δικό μας ΚΚΕ έπαιρνε τα βουνά. Τα αποτελέσματα του Εμφύλιου Πόλεμου που ακολούθησε, ήταν χειρότερα σ’ ότι αφορά τις ανθρώπινες απώλειες, τους τραυματισμούς και ακρωτηριασμούς, τις καταστροφές και την ερήμωση της υπαίθρου από εκείνες της φασιστικής κατοχής.
Τέλος, το 1974, αυτή τη φορά χωρίς τη λαϊκή υποστήριξη, αλλά και χωρίς να έχει εκδηλωθεί ένα πραγματικά μαζικό κίνημα αντιδικτατορικής αντίστασης, η Ελλάδα των συνταγματαρχών ανατρέπει τον Μακάριο, συμβάλλει έτσι στη δημιουργία προσχημάτων για την τουρκική απόφαση και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για την μέχρι και σήμερα παράνομη κατοχή του ενός τρίτου της Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα.
Κανείς δεν μπορεί να εμποδίσει τον κ. Τσίπρα από το να επιδίδεται στο προσφιλές του άθλημα: δηλαδή να πυροβολεί κάθε τόσο τα πόδια του. Η εθνική αυτοκτονία όμως στην οποία θέλει να τον ακολουθήσουμε έχει ήδη εκδηλωθεί και προχωράει αποφασιστικά και αμείλικτα. Οι δείκτες που μας συνδέουν με την παγκόσμια οικονομία, γυρίζουν σιγά σιγά πίσω στο 2012. Ας σκεφτούν ορισμένοι ότι αν μετανιώσουν, γιατί αποφάσισαν με την ψήφο τους να οδηγήσουν τη χώρα στην καταστροφή, όχι την επομένη των εκλογών, αλλά την προηγουμένη ίσως να είναι ήδη πολύ αργά.
12 Dec 2014 03:31 pm | admin2
Στις 18 Ιανουαρίου, στις 18:00 όλοι και όλες έξω από το Μουσείο της Ακρόπολης στον πεζόδρομο Διονυσίου Αρεοπαγίτου.Το 1806 ο Άγγλος Διπλωμάτης Λόρδος Έλγιν επισκέπτεται τον Παρθενώνα. Σκοπός του δεν ήταν όπως συνέβαινε με άλλους περιηγητές που είχαν προηγηθεί να θαυμάσει αυτό το αριστούργημα της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Σκοπός του ήταν να ληστέψει, να λεηλατήσει βάναυσα το μνημείο. Δεν δίστασε να ακρωτηριάσει το κτίριο, αποκόπτοντας με βίαιες και πρωτόγονες μεθόδους τις γλυπτές επιφάνειες των λίθων, που συγκροτούσαν τη μετόπη και ήταν έργο του μεγάλου γλύπτη της αρχαιότητας Φειδία.
Οι Έλληνες υπόδουλοι στον Οθωμανικό ζυγό δεν μπορούσαν να τον εμποδίσουν. Είναι αμφίβολο όμως αν η πράξη του Έλγιν, που διεξήχθη με όλους τους κανόνες μιας καλά οργανωμένης ληστείας, έγινε ευρύτερα γνωστή. Οι Οθωμανοί αφέντες της πόλης δεν αντέδρασαν είτε γιατί είχαν δωροδοκηθεί είτε γιατί νόμιζαν ότι έτσι εξασφαλίζουν υψηλούς συμμάχους είτε το πιθανότερο γιατί αδιαφόρησαν για τα μνημεία αυτά, που τους προκαλούσαν προβλήματα με την αισθητική τους και δεν είχαν καμία σχέση με τη θρησκεία και τον ψυχισμό τους.
Ο Έλγιν μετέφερε τα γλυπτά στην Αγγλία όπου μετά από διάφορες περιπέτειες έγιναν ιδιοκτησία του Βρετανικού Μουσείου και εγκαταστάθηκαν στις γνωστές αίθουσες. Οι διευθύνοντες το Μουσείο κακομεταχειρίστηκαν τα εξόριστα αυτά αριστουργήματα της παγκόσμιας τέχνης. Τα άφησαν εκτεθειμένα στο smog του Λονδίνου και μετά τα καθάρισαν με χημικές ουσίες και βάναυσες μεθόδους, με αποτέλεσμα να χαθεί η φυσική πατίνα του μαρμάρου, που για χιλιετίες τα προστάτευε από την ατμοσφαιρική επίδραση. Διοργάνωσαν για κερδοσκοπικούς σκοπούς κοσμικές εκδηλώσεις και επιδείξεις επίσημων και ιδιωτικών φορέων, κατά τη διάρκεια των οποίων γινόταν κατανάλωση τροφίμων και ποτών και γέμιζε ο περιβάλλων χώρος από σκουπίδια. Καμία πρόνοια δεν είχε ληφθεί για να περιοριστεί σε λογικά όρια η ταυτόχρονη ύπαρξη μεγάλου αριθμού επισκεπτών στις αίθουσες και μέχρι πρόσφατα το κάπνισμα ήταν ελεύθερο και υπήρχαν στις βάσεις των γλυπτών τοποθετημένα σταχτοδοχεία.
Η μεγάλη ηθοποιός και επί σειρά ετών βουλευτής και υπουργός ελληνικών κυβερνήσεων Μελίνα Μερκούρη το 1982 είχε πάρει την πρωτοβουλία να διακηρύξει το αίτημα για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα στο χώρο προέλευσής τους. Το αίτημα αυτό έγινε φυσικά αποδεκτό με ενθουσιασμό από τον ελληνικό λαό. Ταυτόχρονα, όμως, το υιοθέτησαν εκατομμύρια πολίτες σε όλον τον κόσμο, χιλιάδες διανοούμενοι και καλλιτέχνες σε όλες τις χώρες και αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία από σημαντικό μερίδιο της βρετανικής κοινής γνώμης, του Κοινοβουλίου, του τύπου και της διανόησης του Ηνωμένου Βασιλείου.
Από τo 1983 υπάρχει και λειτουργεί με ιδιαίτερη επιτυχία στο Λονδίνο δραστήρια επιτροπή για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα με πρόεδρο τον βουλευτή Eddie O’Hara
Η διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου έχει απορρίψει βάναυσα κάθε συζήτηση για την ικανοποίηση αυτού του αιτήματος. Πρόσφατα δε προχώρησε ένα ακόμα βήμα στο δρόμο της αλαζονείας και της ύβρεως δανείζοντας για λόγους δημοσίων σχέσεων στο μουσείο «Ερμιτάζ» της Πετρουπόλεως το άγαλμα του θεού ποταμού Ιλισσού.
Δεν είμαστε σωβινιστές. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός ανήκει στον άνθρωπο, σε όλους τους λαούς και είναι διαχρονικός. Είναι φυσικό προϊόντα του να εκτίθενται σε διάφορα μουσεία, που έχουν αυτό το προνόμιο, σε όλη την οικουμένη. Δε ζητάμε την επιστροφή κάθε δημιουργήματος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στην Ελλάδα.
Τα γλυπτά του Παρθενώνα είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Η παρουσία τους στο Βρετανικό Μουσείο είναι αποτέλεσμα βανδαλισμού, ληστείας και ατιμίας. Ντροπιάζει τον αγγλικό λαό, όπως τα εγκλήματα του πολέμου έχουν κατά καιρούς ατιμάσει άλλους λαούς και άλλες προσωπικότητες. Ζητάμε να επανορθωθεί το έγκλημα με την άμεση επιστροφή τους στο νέο περίλαμπρο μουσείο που ο ελληνικός λαός οικοδόμησε για αυτά για να βρεθούν ξανά οπτικά και συμβολικά στον ίδιο χώρο με το ναό του Παρθενώνα.
Την Κυριακή 18 Ιανουαρίου λήγει η έκθεση στο «Ερμιτάζ» και το γλυπτό του θεού Ιλισσού επιστρέφει στη φυλακή του.
ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 18:00 ΜΕ ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΠΕΖΟΔΡΟΜΟ ΔΙΟΥΝΥΣΙΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΙΩΠΗΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ
Καλούμε τους χρήστες του διαδικτύου να στρατευτούν.
Την ίδια ημέρα ανάλογη συγκέντρωση θα επιδιώξουμε να γίνει στο Λονδίνο μπροστά στο Βρετανικό Μουσείο.
Τέλος καλούμε το Ρωσικό λαό και ιδιαίτερα τους κάτοικους της Πετρούπολης να καταδικάσουν τη συναλλαγή του μεγάλου και ένδοξου «Ερμιτάζ» με τους δεσμοφύλακες των κλεμμένων γλυπτών του Παρθενώνα. Η ίδια συγκέντρωση μπορεί να γίνει και μπροστά στο «Ερμιτάζ» την ίδια ημέρα και ώρα.
ΤΑ ΙΕΡΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΠΟΥ ΤΑ ΓΕΝΝΗΣΕ
ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 18:00 ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ
Το γλυπτό του θεού Ιλισσού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου