ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ: καταγγελία

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ                                                        ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ                                                           

Αθήνα 24-1-2014                                                                 ΕΤΟΣ  ΙΔΡΥΣΗΣ 2002                                                                                             ΑΠ: 204 

ΤΗΛ-FAX: 210 3736147

Email: sylypal@mintour.gr

Λεωφόρος Αμαλίας 12

τ.κ.: 105 57 Αθήνα                                   ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Ο Σύλλογος των Υπαλλήλων του Υπουργείου Τουρισμού, καταγγέλλει την Υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη για:

             Την αδιάλλακτη εφαρμογή αντιδημοκρατικών πολιτικών που καταλύουν την αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης σε βάρος των εργαζομένων του φορέα του τουρισμού, επιλέγοντας τη διαθεσιμότητα 42 υπαλλήλων μονίμων και ΙΔΑΧ του Υπουργείου Τουρισμού, από την επιστροφή εκατομμυρίων ευρώ ή τη δήμευση των περιουσιών όσων ευθύνονται για την κατασπατάληση δημοσίου χρήματος τα προηγούμενα χρόνια. Η οικονομική επιβάρυνση του Ελληνικού Δημοσίου για την εξόφληση των οφειλών που βρίσκονταν σε εκκρεμότητα πραγματοποιήθηκε σε μια εξαετία, γεγονός που μαρτυρά το απείρως μεγαλύτερο οικονομικό μέγεθος, σε σύγκριση με το σημερινό ισοδύναμο των μισθών των 42 υπαλλήλων που έθεσε σε διαθεσιμότητα.

Η Υπουργός εφαρμόζει πολιτικές που ωφελούν το Κεφάλαιο και τους υποστηρικτές του, γεγονός που αποδεικνύεται και από το ότι επιτρέπει την ατιμωρησία αυτών που δεν επέλυσαν τα αναρίθμητα λιμνάζοντα θέματα και υπάρχοντα προβλήματα, όπως εκείνα της Διεύθυνσης Εποπτείας Καζίνο, της οποίας την αρμοδιότητα και μέρος των υπαλλήλων της ξεφορτώθηκε ως «αμάρτημα», αντί να ανατρέψει τις άθλιες πολιτικές επιλογές και πρακτικές που υπηρετεί μέχρι σήμερα. Εκείνες τις πολιτικές που επέτρεψαν να ανέρχονται τα διαφυγόντα κέρδη σε εκατομμύρια ευρώ και την αγορά να λειτουργεί ανεξέλεγκτα, με τις υπηρεσίες να μην εισαγάγουν σύγχρονους θεσμούς και όργανα για τη ρύθμιση της αγοράς παιγνίων και να μην ενεργούν για:

             την επανεξέταση των συμβάσεων, μεταξύ του Δημοσίου και των εννέα επιχειρήσεων των καζίνο,

             τη μη αδειοδότηση ενός και μόνο καζίνο (βλ. Καζίνο Φλώρινας) που από το 1995 αναμένει την άδεια λειτουργίας του και το οποίο, μετά τη δικαίωση του από τα Ελληνικά Δικαστήρια, αποζημιώνεται από το Ελληνικό Δημόσιο με ποσά που προφανώς ξεπερνούν τα υποτιθέμενα κέρδη του, εάν βρισκόταν σε λειτουργία,

             τη μη εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας - εδώ και δέκα πέντε χρόνια και μέχρι σήμερα - για την ενιαία τιμή του εισιτηρίου εισόδου στα καζίνο, ώστε να έχουν αποδοθεί τα αναλογούντα στο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με την απόφαση των Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων. Στα οποία, σημειώστε ότι, ανέτρεξαν οι ανταγωνιστές – επιχειρηματίες των καζίνο για τις μεταξύ τους οικονομικές διαφορές, ενώ το Ελληνικό Δημόσιο όλα αυτά τα χρόνια είχε το ρόλο του θεατή, όπως κάνει και σήμερα που δεν διεκδικεί το οφειλόμενο ποσό των 200.000.000 € περίπου υπέρ του, σύμφωνα με τη σχετική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

             Επίσης, για το γεγονός ότι, προκειμένου να μεγιστοποιηθεί ο αριθμός των υπαλλήλων σε διαθεσιμότητα από το Υπουργείο Τουρισμού, δεν εξαίρεσε τρίτεκνους και υπάλληλους που αντιμετωπίζουν αποδεδειγμένα σοβαρά προβλήματα υγείας, υπογραμμίζοντας την κοινωνική της αναλγησία. Επέλεξε, επιπλέον, να θέσει στη δοκιμασία της απόλυσης σαράντα δύο υπαλλήλους, με δικαίωμα υπογραφής (βλέπε Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα), γεγονός που σημαίνει ότι, κάθε ένας από αυτούς έφερε την ευθύνη των διοικητικών του πράξεων, αντί των 51 συνεργατών που δεν έχουν δικαίωμα υπογραφής εγγράφων και άρα δεν φέρουν καμία ευθύνη, αλλά ούτε και διαθέτουν πολυετή εμπειρία στο αντικείμενο του τουρισμού. Επέλεξε, έτσι, να συντηρήσει το φαινόμενο του πελατειακού κράτους με την επιμήκυνση της εργασιακής «ομηρίας» των πενήντα ενός υπαλλήλων, ώστε να είναι διαρκώς εξαρτώμενοι από τις εντολές και τις αποφάσεις των κομμάτων της συγκυβέρνησης, αντίθετα με τους ισχυρισμούς της περί του αντιθέτου. Οι πενήντα ένας (51) προαναφερόμενοι υπάλληλοι προκύπτουν από τους:

α) είκοσι δύο (22) συνεργάτες της, που προστέθηκαν στους ήδη πέντε (5) υπηρετούντες στο Υπουργικό της γραφείο, το οποίο είχε συσταθεί με την από 06.07.2012/2095 σχετική Απόφαση, εξαντλώντας το χρηματικό όριο του κωδικού, προκειμένου να πιστωθούν οι αμοιβές τους.

β) είκοσι τέσσερις (24) μετακλητούς υπαλλήλους του Γενικού Γραμματέα Τουριστικών Υποδομών και Επενδύσεων κου Ιωάννη Πυργιώτη, οι οποίοι προέρχονται από την (πρώην) Γενική Γραμματεία Ολυμπιακής Αξιοποίησης. Οι υπάλληλοι αυτοί, είχαν προσληφθεί σταδιακά, από το 1998 έως το 2003, για τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων και μόνο, αλλά συνέχισαν να πληρώνονται για οκτώ επί πλέον ολόκληρα χρόνια μετά τη λήξη της σύμβασης τους (ΦΕΚ Α160/10-8-12) και παραμένουν στις θέσεις τους επιβαρύνοντας μέχρι και σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο.

Ο Σύλλογος καταγγέλλει, επίσης, την Υπουργό για:

             Την πολιτική της αλαζονεία, αποτέλεσμα της οποίας είναι η λήψη αποφάσεων που δεν στοχεύουν σε ένα Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο για τον Τουρισμό στην υπηρεσία του πολίτη, του εργαζόμενου και της επιχειρηματικότητας.

             Την περιφρόνηση που έχει επιδείξει απέναντι σε έγγραφα και προφορικά διαβήματα του Συλλόγου Υπαλλήλων του Υπουργείου Τουρισμού. Με τον οποίο δεν διαβουλεύτηκε ούτε μια φορά από την ημερομηνία ανάληψης της θέσης ευθύνης της στο Υπουργείο Τουρισμού και για κανένα από τα ζητήματα που αναφέρονταν είτε σε υπομνήματα είτε σε καταγγελίες του Συλλόγου, ακόμη και όταν επρόκειτο για θέματα υγιεινής και ασφάλειας του προσωπικού. Προκαλεί εντύπωση ωστόσο, η απαίτηση από κάθε συμβαλλόμενη εταιρεία καθαρισμού, τα τελευταία τέσσερα χρόνια (2011-2014), να μην μεταβάλλεται το προσωπικό που επιμελείται αποκλειστικά το γραφείο της Υπουργού.

             Τη μη στήριξη της εφαρμογής πολιτικών για την εναρμόνιση ανάμεσα στην επαγγελματική και την ιδιωτική-οικογενειακή ζωή των υπαλλήλων, καθώς δεν υιοθετεί, για παράδειγμα, την ιδέα δημιουργίας παιδικού σταθμού για τα παιδιά των υπαλλήλων.

             Τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης επί ομοίων περιπτώσεων, όπως της κατ’ επιλογή έκδοσης απόφασης σε θέματα που αφορούν είτε τις υπηρεσιακές μεταβολές υπαλλήλων (μετάταξη από κλάδο σε κλάδο) του φορέα και ύστερα από σύμφωνη γνώμη του Υπηρεσιακού Συμβουλίου, είτε τις μετακινήσεις υπαλλήλων σε άλλες Δ/νσεις.

             Την αδιαφορία και την αδράνειά της ως προς τη διευκόλυνση του Συλλόγου στο θέμα της εθελοντικής αιμοδοσίας, αποδεικνύοντας ότι δεν λαμβάνει υπόψη της κανένα διάβημα, όπως των επισυναπτόμενων επιστολών του Εθνικού Κέντρου Αναφοράς Αιμ/κών Διαθέσεων του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Λαϊκό», αλλά και πρότασης για τη διάθεση άλλου κατάλληλου χώρου στο ισόγειο του κτιρίου. Το αποτέλεσμα αυτής της αδράνειας ήταν η μεταφορά του διατιθέμενου μέχρι σήμερα χώρου αιμοληψιών σε νέο χώρο, ο οποίος είναι ακατάλληλος για την πραγματοποίησή τους.

Την ίδια άλλωστε περιφρόνηση, επέδειξε και ως προς τις παρεμβάσεις της ΑΔΕΔΥ, η οποία επίσης την κατήγγειλε, διότι όχι μόνο αγνόησε τα σχετικά αιτήματα, αλλά ολοκλήρωσε πεισματικά τη διαδικασία απόσπασης της Προέδρου του Συλλόγου σε άλλο φορέα. Πρακτική που αντίκειται στις διατάξεις του Νόμου 1264/82 περί διευκόλυνσης συνδικαλιστικών στελεχών.

Καταγγέλλουμε και τον εσωτερικό μηχανισμό των κομμάτων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, για την αναντίρρητη υποστήριξη και την εφαρμογή των πολιτικών που υπηρετεί η Υπουργός, σε χρόνο που λίγα Υπουργεία έχουν καλύψει. Σημειώνεται ότι λόγω της καθυστέρησης των υπολοίπων φορέων, μετατέθηκε κατά ένα χρόνο η κατάθεση των οργανογραμμάτων, χωρίς την αντίστοιχη πρόβλεψη για την επιμήκυνση του οκταμήνου που προβλέπει το πρόγραμμα της κινητικότητας για όσους τέθηκαν σε διαθεσιμότητα το ίδιο χρονικό διάστημα.

Σε άλλα Υπουργεία αντιστάθηκαν, δεν έσπευσαν να καταθέσουν νέα οργανογράμματα με μειωμένες δομές, ώστε να πετάξουν στην χοάνη των απολύσεων τους συναδέλφους τους, όπως συνέβη στο Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο αποτελεί παράδειγμα πλήρους υποταγής. Υπογραμμίζουμε ότι βρίσκεται υπό έγκριση το νέο οργανόγραμμα του Υπουργείου Τουρισμού, σύμφωνα με πληροφορίες από το Υ.ΔΙ.Μ.Η.Δ., ενώ την ίδια στιγμή, το περιεχόμενό του παραμένει άγνωστο στο θεσμικό αντιπροσωπευτικό όργανο των υπαλλήλων.

Τα «ολίγα» ενεργούμενα διέρρεαν/ουν την άποψη ότι αποτελεί μονόδρομο η ανοχή σε αυτή την πολιτική των απολύσεων και ότι είναι ανώφελη η όποια αντίσταση. Ακόμη και όταν επρόκειτο για τη συμπαράσταση στους 42 συναδέλφους μας που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, δεν συμμετείχαν στις συλλογικές δράσεις/κινητοποιήσεις. Επιδεικνύοντας δε, το μέγεθος της αφοσίωσης τους για την εφαρμογή των ανάλγητων διατάξεων των νομοθετημάτων της τροϊκανής κυβέρνησης κάποιες φορές παρεκκλίνουν και των διαδικασιών. Άλλοτε ενεργώντας πριν τη υπογραφή της υπουργικής απόφασης για τη διακοπή της μισθοδοσίας υπαλλήλων, χωρίς προηγούμενη ενημέρωσή τους και άλλοτε με τη μη έγκαιρη γνωστοποίηση στην αρμόδια Δ/νση της ημερομηνίας ισχύος της απόφασης, με την οποία τέθηκαν σε διαθεσιμότητα οι 14 συνάδελφοι.

Με αποτέλεσμα να μη συμπεριληφθεί το σύνολο των υπαλλήλων στις καταστάσεις μισθοδοσίας, στο χρόνο που αυτές όφειλαν να αποσταλούν στην Ανεξάρτητη Αρχή Πληρωμής, για την έγκαιρη καταβολή του μειωμένου κατά 75% μισθού τους. Οι ενέργειες αυτών των υπαλλήλων έβλαψαν τόσο την οικονομική κατάσταση συναδέλφων όσο και το αίσθημα της συναδελφικής αλληλεγγύης. Προκειμένου να έχουν την εύνοια του «καθεστώτος», συμβάλλουν στην «κάθαρση του Δημοσίου» προστατεύοντας εκείνους που υπερασπίζονται το μικρότερο κράτος και κανιβαλλίζοντας τους «άλλους», τους «τεμπέληδες». Ενισχύοντας έτσι τους πολιτικά υπεύθυνους, οι οποίοι συνέβαλαν στο να παράγονται οι ατελείωτες δοκιμασίες που ταλαιπωρούν το μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής Κοινωνίας.

Πρόκειται για τους ίδιους που καταφέρονται ισοπεδωτικά κατά των συλλογικών δράσεων και ιδιαίτερα κατά εκείνων που υπερασπίζονται πολιτικές και αξίες, οι οποίες δε συντηρούν την επιχειρούμενη κατατρομοκράτηση των υπαλλήλων, τη συγκάλυψη, τη διαφθορά και τους ανιστόρητους συμψηφισμούς.

Η πλειοψηφία του Συλλόγου

Αντιστέκεται στις πολιτικές των απολύσεων χιλιάδων υπαλλήλων, χωρίς προηγούμενη μελέτη και τεκμηρίωση για τις δομές των υπηρεσιών και τη στελέχωση αυτών και χωρίς να προβλεφθεί ο συμψηφισμός των αποχωρούντων υπαλλήλων από πειθαρχικά παραπτώματα, παραιτήσεις και συνταξιοδοτήσεις, αλλά ούτε και να προβλεφθεί σχετική ρύθμιση για όσους επρόκειτο να εισαχθούν σε καθεστώς συνταξιοδότησης, ένα ή δύο χρόνια μετά την ένταξή τους σε καθεστώς διαθεσιμότητας.

Μοιράζεται την απέχθεια που έχει κυριεύσει το μεγαλύτερο τμήμα της Ελληνικής Κοινωνίας κατά των πολιτικών πρακτικών του παρελθόντος. Εκείνων των πολιτικών που επέτρεψαν την εκμετάλλευση των «κολίγων» από τους «τσιφλικάδες».

Συμβάλλει στην ανατροπή της πολιτικής της Κυβέρνησης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Κεφαλαίου, στην απομόνωση των γεννητόρων της μνημονιακής εποχής, αλλά και στην ακύρωση της επιβολής της νοοτροπίας του να διατελούν υπουργοί τα παραγόμενα τρισέγγονα του πολιτικού τους θερμοκηπίου στη «μετά-μνημονιακή εποχή», τα επόμενα πενήντα χρόνια, σύμφωνα με τους όρους των μνημονίων που υπέγραψαν εις βάρος της κυριαρχίας της Πατρίδος μας και ολόκληρης της Ελληνικής Κοινωνίας.

Δεν παρασύρεται και δεν συμμετέχει στις προεκλογικές φιέστες της πολιτικής ηγεσίας. Διότι συνειδητοποίησε ότι αυτή η κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα όλων των υπαλλήλων, ούτε αναγνωρίζει τις προσπάθειές τους, με το να εξαγγέλλει ότι το 25% του ΑΕΠ προέρχεται από τον Τουρισμό και τη Ναυτιλία (βλ., Η Ελλάδα σε αριθμούς στην ιστοσελίδα www.gr2014.eu/el‎), αλλά να επιλέγει την απόλυση υπαλλήλων που συντέλεσαν στη δημιουργία αυτού του ποσοστού και όχι εκείνων που συντέλεσαν στην κατασπατάληση και στη διασπάθιση του Δημοσίου Χρήματος.

Συνεχίζει να στηρίζει το άνοιγμα ενός άλλου συνδικαλιστικού δρόμου, με συγκεκριμένο πλαίσιο αρχών, στόχων και προτεραιοτήτων, με ενωτικές πολιτικές δράσεις και έμπρακτη αλληλεγγύη προς όλους.

Προσπερνά την τρομοκρατία της συγκυβέρνησης και το επόμενο διάστημα, θα αναστρέψει το αίσθημα της παθητικής αναμονής των πολιτικών εξελίξεων, συμμετέχοντας σε κοινωνικούς αγώνες για την ανατροπή της συνεχιζόμενης ολομέτωπης κυβερνητικής επίθεσης με τις χιλιάδες νέες διαθεσιμότητες και απολύσεις και τα νέα πλήγματα στα κοινωνικά αγαθά, διεκδικώντας το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια.

Αγωνίζεται με πολιτικούς όρους για έναν ισχυρό, αυτοτελή και ενιαίο δημόσιο φορέα Τουρισμού στην υπηρεσία του πολίτη, του εργαζόμενου, της επιχειρηματικότητας που δεν βλάπτει το περιβάλλον, αλλά, αντίθετα, στοχεύει στην προστασία της δημόσιας περιουσίας και στην αναβάθμιση του τουριστικού μας προϊόντος, θέτοντας και διασφαλίζοντας τους όρους και τις προϋποθέσεις ανάπτυξής του. Κι όλα αυτά, λαμβάνοντας, υπόψη τη διεθνή εμπειρία, που δείχνει ότι οι αντιδημοκρατικού χαρακτήρα συμπεριφορές δεν έλυσαν σε καμία χώρα τα δημοσιονομικά προβλήματα, αντίθετα αποτέλεσαν το όχημα για την ανατροπή των καταστροφικών για την κοινωνία πολιτικών.

Για το Δ.Σ.

    Η Πρόεδρος                                                          Ο Γενικός   Γραμματέας

Νότα Ναυπλιώτου                                                         Γρηγόρης Σπυριούνης