Ομιλία του Πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά, στην εκδήλωση του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Φίλες και φίλοι,

Καλησπέρα. Σας εύχομαι ολόψυχα και σε εσάς και στις οικογένειές σας, και στην Πατρίδα μας συνολικά μια καλή χρονιά.

Και πιστεύω ότι όντως, αυτή η χρονιά έχει όλες τις προϋποθέσεις- είμαι αισιόδοξος, όπως αισιόδοξος ήταν και ο πρέσβης- να αποδειχθεί μια, πράγματι, καλή χρονιά. Γιατί δουλέψαμε σκληρά γι’ αυτό. Γιατί σταματήσαμε τη γενικότερη πτώση με πολύ κόπο, πολύ αγώνα και πολλές θυσίες, του Ελληνικού λαού θυσίες.

Με πολύ κόπο- θα έλεγα- συμμαζέψαμε μια κατάσταση διάλυσης. Με πολύ αγώνα αλλάξαμε την εικόνα της Χώρας μας στο εξωτερικό, που γνωρίζετε καλά πως ήταν και πως είναι. Με πολλές θυσίες κάναμε τη μεγαλύτερη δημοσιονομική προσαρμογή που έχει γίνει ποτέ στον κόσμο και πετύχαμε πλεόνασμα στον προϋπολογισμό μας μια χρονιά πριν την πρόβλεψη που είχε το Πρόγραμμα! Κι έτσι η Χώρα αυτή τη στιγμή κάνει ένα τεράστιο βήμα για να βγει, για να ξεφύγει από την ασφυξία του Μνημονίου.

Με πολύ κόπο και με μεγάλες θυσίες προχωρήσαμε και σε τεράστιες διαρθρωτικές αλλαγές. Κερδίσαμε, μάλιστα, την πρώτη θέση στη διεθνή κατάταξη των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων του ΟΟΣΑ.

Και με πολύ κόπο και πολύ αγώνα διαψεύσαμε όλες τις Κασσάνδρες, που προέβλεπαν, όπως σωστά ανέφερε ο πρέσβης, όλα τα δεινά για τον τόπο μας: ότι θα βγαίναμε από το ευρώ, ότι δεν θα γλιτώναμε και την οικονομική καταστροφή και την κοινωνική έκρηξη, ότι δεν θα έβγαινε ο Προϋπολογισμός του 2013, ότι θα χρειαζόταν να πάρουμε νέα οριζόντια φορολογικά μέτρα το 2014. Και, βέβαια, τίποτε απ’ αυτά δεν επαληθεύθηκε…

Η Χώρα έβγαλε ένα σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, εκμηδένισε το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, και τώρα προσβλέπει στην Ανάκαμψη, που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις θα αρχίσει από το 2014, μετά από έξι ατέλειωτα κι οδυνηρά χρόνια ύφεσης.

Λέω την αλήθεια και το ξέρετε: Ναι, το πρώτο Μνημόνιο ήταν λάθος- το έλεγα από τότε- και γι’ αυτό τελικά το αλλάξαμε. Ασφαλώς, τεράστια σπατάλη υπήρχε και την περικόψαμε. Απερίγραπτες στρεβλώσεις υπήρχαν και τις αντιμετωπίζουμε με μεταρρυθμίσεις σαρωτικές. Αλλά το πρώτο Μνημόνιο δεν έβγαινε! Η Χώρα, δηλαδή, δεν έπιανε τους στόχους. Αλλά τώρα δουλεύει και ξεπερνάμε τους στόχους μας!

Και τώρα που ξεπερνάμε τους στόχους και την εποχή της απόλυτης εξάρτησης από τρίτους, κάποιοι αντί να κοιτούν μπροστά, δηλαδή πώς θα βγούμε μιαν ώρα αρχύτερα, προσπαθούν να μας πάνε πίσω: Και θέλουν να μας ξαναβάλουν στην αβεβαιότητα του Grexit. Δηλαδή να ξανά-συγκρουστούμε για όλα εκείνα που έπρεπε, πράγματι, όπως είπε ο Πρόεδρος, να είχαν αλλάξει στην Ελλάδα από χρόνια…

Και ασφαλώς, υπάρχουν πολλά ακόμα που πρέπει να κάνουμε. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Αλλά σίγουρα και τα δύσκολα βρίσκονται πίσω μας. Και οι καλές ειδήσεις αρχίζουν να έρχονται σιγά-σιγά:

Όπως το γεγονός ότι θα επιστρέψουμε ένα μεγάλου μέρος, το 70%, του πρωτογενούς μας πλεονάσματος στην κοινωνία. Για πρώτη φορά, δηλαδή, θα υπάρξει μια  αποκατάσταση αδικιών, που χειροπιαστά θα το νιώσει η κοινωνία. Ιδιαίτερα οι πιο αδύναμοι, εκείνοι που έχουν και τη μεγαλύτερη ανάγκη. Άλλωστε, είναι ήδη συμφωνημένο από τον Νοέμβριο του 2012 αυτό. Κι αυτά όλα θα δοθούν στους πιο αδύναμους, χωρίς να δανειστούμε. Θα δοθούν, δηλαδή, από το πλεόνασμα, όχι από τα δανεικά.

Άλλο σημείο, η πλήρης εξασφάλιση της βιωσιμότητα της χρέους. Κι αυτό είναι κρίσιμο για να ανοίξουμε το δρόμο των μεγάλων επενδύσεων προς τη Χώρα μας. Άρα και της Ανάπτυξης και της καταπολέμησης του τεράστιου και πρώτου, κολοσσιαίου προβλήματος που έχουμε, που λέγεται ανεργία. Το είχαμε συμφωνήσει ότι θα γινόταν, εφ’ όσον πιάναμε το πρωτογενές πλεόνασμα, η εξασφάλιση της βιωσιμότητας. Εμείς κάναμε το δικό μας μερίδιο της συμφωνίας. Και το ίδιο περιμένουμε κι από τους άλλους να κάνουν…

Όπως, τρίτον, θα έλεγα και η πετυχημένη- πρέπει να είναι πετυχημένη- Ελληνική Προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Που ήδη ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς.

Υπάρχουν, βέβαια, και εκείνοι οι οποίοι αμφισβητούν κάθε επιτυχία, μικρή ή μεγάλη, κάθε βήμα προόδου που κάνει η Χώρα μας. Υπάρχουν, δηλαδή, εκείνοι οι οποίοι εύχονται να μην τα καταφέρουμε, να σκοντάψουμε, να αποτύχουμε, να υποστούμε- δηλαδή- νέους σκληρούς όρους δανεισμού, την ώρα που πάμε να φύγουμε οριστικά από την ανάγκη δανεισμού.

Υπάρχουν ακόμα, δυστυχώς, και στο εξωτερικό, αν και αδυνατίζουν σιγά-σιγά αυτές οι φωνές, που θέλουν την Ελλάδα εκτός Ευρώπης. Αλλά δυνάμεις, βέβαια, που ποντάρουν στην αποτυχία της Χώρας μας, υπάρχουν και μέσα στην Ελλάδα. Και επιτρέψτε μου να πω ότι αυτές τις θεωρώ ότι είναι και πιο ύπουλες.

Αυτούς τους διαψεύδουμε κάθε μέρα. Τους πολεμάμε κάθε μέρα. Και σύντομα θα έρθει η ώρα, που η πρόοδος δεν θα φαίνεται μόνο στους αριθμούς, θα φαίνεται και στην πραγματική οικονομία. Εκεί που θα τη νιώθει- το λέω ευθέως- η τσέπη του Έλληνα.

Εγώ θέλω, φίλες και φίλοι, να χαιρετίζω τα 90 χρόνια του Ελληνογερμανικού επιμελητηρίου. Τα χρόνια που πέρασαν ήταν δύσκολα, το έργο όμως ήταν πλούσιο, ιδιαίτερα μετά την ένταξη της Χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα χρόνια που έρχονται είναι πολύ πιο ελπιδοφόρα, γιατί μια Χώρα που σηκώνεται ξανά στα πόδια της, μια χώρα που επιλέγει- κύρια και καίρια επιλογή- να είναι εξωστρεφής, χρειάζεται απαραιτήτως τέτοιες γέφυρες συνεργασίας με τους εταίρους της. Και γι’ αυτό πιστεύω στα επιμελητήρια: γιατί γίνονται τέτοιες «γέφυρες συνεργασίας», ιδιαίτερα με τις διεθνείς αγορές.

Αυτή η συνεργασία διευρύνει συνεχώς τους ορίζοντες της Ελληνικής οικονομίας, την εμβέλεια των Ελληνικών εξαγωγών. Στην Ελλάδα ως σήμερα, εισάγαμε πολλά και δανειζόμασταν πολλά. Τώρα είναι η ώρα να εξάγουμε τα Ελληνικά προϊόντα!

Και εδώ, πραγματικά πιστεύω ότι τον πρώτο λόγο τον έχουν τα επιμελητήρια. Πρώτα από όλα, αυτά γνωρίζουν τα προβλήματα. Και αυτά  έχουν τη δυνατότητα και εισηγούνται συγκεκριμένες λύσεις. Αυτά φροντίζουν να μένουν ανοικτοί οι δίαυλοι για την πρόσβαση των προϊόντων μας στις ξένες αγορές, αλλά και για την πρόσβαση των νέων εταιριών μας στη χρηματοδότηση.

Μόλις τα τελευταία χρόνια και- θα έλεγα- στα τελευταία αυτά χρόνια της κρίσης, ανακαλύψαμε σε αυτή τη Χώρα τη μοναδική σημασία της ανταγωνιστικότητας και της εξωστρέφειας. Και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να παραμερίσουμε εμπόδια και στρεβλώσεις που μας είχαν καθηλώσει προς τα πίσω για δεκαετίες.

Ένας από τους πιο αποφασιστικούς μοχλούς ανταγωνιστικότητας και εξωστρέφειας είναι η επιμελητηριακή πολιτική: Δηλαδή, η αναβάθμιση των επιμελητηρίων, ώστε να παίξουν τον επιτελικό τους ρόλο. Και η στενή τους συνεργασία με την Κυβέρνηση. Κι αυτό θέλω σήμερα εδώ να συμβολίσω, κυρίως,- πέρα από τα 90 χρόνια- με την παρουσία μου: ο στενός ρόλος, η συνεργασία που πρέπει να έχουν με την Κυβέρνηση. Ώστε να προχωρούν οι μεταρρυθμίσεις και να ξεμπλοκάρουν συνεχώς όλες οι παγίδες στασιμότητας που υπάρχουν ακόμα στο σύστημα. Κλασικό παράδειγμα είναι το Ελληνογερμανικό επιμελητήριο. Διαθέτει πάνω από 950 μέλη από τον επιχειρηματικό κόσμο και πρωτοστατεί σε δεκάδες χιλιάδες εμπορικές συμφωνίες κάθε χρόνο.

Επομένως, φίλες και φίλοι,

Δημιουργείται πλέον στη Χώρα μας ένα νέα κλίμα, θα έλεγα κατ’ εξοχήν φιλικό προς τον επιχειρηματία και την επιχειρηματικότητα. Σας θυμίζω ότι μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν από αφύσικο μέχρι αδιανόητο να «παρελαύνουν» επιχειρηματίες, Έλληνες ή ξένοι, από το γραφείο του Πρωθυπουργού. Σήμερα αυτό πια δεν αποτελεί είδηση και το θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό, γιατί η επιχειρηματικότητα είναι το μόνο μέσο που εξασφαλίζει την ασφαλή έξοδο από την κρίση. Με επενδύσεις που μειώνουν την ανεργία που είναι η μεγάλη πληγή του τόπου. Κάναμε ήδη πολύ μεγάλες τομές, όπως ο επενδυτικός νόμος που ψηφίσαμε. Ξέρω, όμως, ότι ενώ αυτό είναι πράγματι πολύ σημαντικό, αυτό από μόνο του δεν αρκεί! Πρέπει να γίνουν ακόμα πολλά- άλλα μικρότερα, άλλα μεγαλύτερα- που όλα μαζί, όμως, συνδυάζονται, για να κάνουν μια μεγάλη διαφορά.

Θέλω, λοιπόν, να τονίσω ότι σας θέλουμε συνεχώς στο πλευρό μας, φωτίζοντας, υποδεικνύοντας συγκεκριμένα πράγματα. Όπως θέλω να εξασφαλίζετε συνεχώς και περισσότερες ευκαιρίες για τις Ελληνικές επιχειρήσεις στο εξωτερικό, και περισσότερες ευκαιρίες, για να υπάρξουν νέες Ελληνικές επιχειρήσεις με εξωστρεφή προσανατολισμό. Αυτό εξασφαλίζει μόνο τη βιώσιμη, την υγιή ανάπτυξη. Αυτό εξασφαλίζει  μόνο τη βιώσιμη- δηλαδή τη σταθερή- μείωση της ανεργίας. Γιατί αυτή τη στιγμή, η μείωση της ανεργίας- το επαναλαμβάνω- είναι η πρώτη μας αγωνία και η ύψιστή μας προτεραιότητα…

Ξέρω ότι υπάρχουν ακόμα προβλήματα με τη γραφειοκρατία, που δεν έχει δαμαστεί. Ξέρω ότι υπάρχουν προβλήματα με τη φορολογία επιχειρήσεων. Τα έχουμε βάλει κι αυτό σε συγκεκριμένο πρόγραμμά μας- πως θα μειώσουμε τη φορολογία- μόλις το επιτρέψουν οι δημοσιονομικοί μας στόχοι. Πιστεύω ότι η μεγάλη μείωση των φορολογικών βαρών θα αρχίσει αμέσως μόλις ξεπεράσουμε το στόχο του πλεονάσματος για δεύτερη φορά. Μείωση φορολογικών βαρών.

Θα βγούμε από το Μνημόνιο μια και καλή. Αλλά για να βγούμε πρέπει να πιάσουμε τους στόχους μας, χωρίς εκπτώσεις, χωρίς παρεκκλίσεις. Έτσι ξεκίνησα, έτσι θα το πάω μέχρι τέλος. Χωρίς εκπτώσεις και χωρίς παρεκκλίσεις.

Και θέλουμε να βγούμε από το Μνημόνιο, όχι να επιστρέψουμε στο χάος που υπήρχε προηγουμένως, αλλά για να αποκαταστήσουμε τις αδικίες, για να μειώσουμε αποφασιστικά τα φορολογικά βάρη και για  να ενισχύσουμε την αναπτυξιακή διάσταση της οικονομίας.

Τώρα αρχίζει η Ανάκαμψη. Με ένα καινούργιο μοντέλο Ανάπτυξης, στηριγμένο στην ανταγωνιστικότητα, στην εξωστρέφεια και όχι στα δανεικά και τον υπερδανεισμό.

Και τώρα πιστεύω ότι γεννιέται μια καινούργια Ελλάδα, η Ελλάδα της παραγωγής. Παραμερίζεται η ντροπή του κρατισμού, παραμερίζεται η ντροπή των στρεβλώσεων και του υπερδανεισμού.

Τα βάζουμε με όλα και με όλους που οδήγησαν τη Χώρα ως εδώ και τη θέλουν κολλημένη στο τέλμα. Ήδη βλέπετε για πολλές περιπτώσεις ότι το λόγο τον έχει ήδη η Δικαιοσύνη. Κι έχει ανοίξει ο δρόμος για την τιμωρία όσων επωφελήθηκαν καταστάσεων κι όσων λεηλάτησαν τον τόπο. Δεν θέλω να πω κάτι άλλο πάνω σε αυτό, γιατί τώρα έχει αναλάβει η Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της χωρίς περισπασμούς και χωρίς την ανάμειξη κανενός.

Δεν θέλω βέβαια κανέναν αθώο να την πληρώσει! Αλλά δεν θέλω και κανέναν ένοχο να τη γλιτώσει! Ούτε κυνήγι μαγισσών, ούτε και συγκάλυψη ή ατιμωρησία!

Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, ποια είναι η μεγαλύτερη επιτυχία –αν μπορώ να το πω- της Κυβέρνησης; Ότι ξεπερνάμε τώρα «το σημείο της μη επιστροφής». Ότι δεν υπάρχει «γυρισμός» σε όσα εκείνα που μας πλήγωσαν, μας ντρόπιασαν και μας πόνεσαν στο παρελθόν.

Κι αν κάποιοι θέλουν και πάλι να μας γυρίσουν πίσω στο μεγάλο κράτος της κομματικής συντεχνίας, να ξέρουν ότι όλα αυτά τέλειωσαν οριστικά.

Το πρωτογενές πλεόνασμα που πετύχαμε και η Ανάκαμψη που αρχίζει κλείνουν το δρόμο σε αυτούς που θέλουν να αντιστέκονται λυσσαλέα σε κάθε αλλαγή, σε όσους προσπαθούν να ματαιώσουν την έξοδο της Χώρας από την κρίση. Όλοι αυτοί είναι κολλημένοι στο χθες και ανήκουν στο χθες. Που όλοι εμείς προσπαθούμε να ξεπεράσουμε.

Και δεν μας σταματά τίποτε. Βεβαίως, δεν μας σταματά ο λαϊκισμός. Δεν μας σταματούν οι πάσης φύσεως ακραίοι. Δεν μας σταματούν ούτε οι απειλές των τρομοκρατών! Που η αστυνομία τους συλλαμβάνει, η Δικαιοσύνη τους δικάζει και ένα σαθρό παλιό σύστημα τους αφήνει να φεύγουν ανενόχλητοι. Όμως, τις κλείνουμε μία-μία τις τρύπες αυτού του παλιού και σαθρού συστήματος. Και στεκόμαστε αποφασισμένοι απέναντι στους τρομοκράτες κι απέναντι σε όσους τους βοηθούν, σε όσους τους συνδράμουν, σε όσους προσπαθούν να ωραιοποιήσουν τα κίνητρα μιας δράσης που είναι μόνο αιματοβαμμένη και τίποτα άλλο. Απέναντι σε όσους, από τη μία κάνουν ό,τι μπορούν, για να αφεθούν ελεύθεροι οι τρομοκράτες, κι από την άλλη τους αποκηρύσσουν ή μας ζητούν και τα ρέστα, όταν εκείνοι ξεφεύγουν.

Τα βλέπετε και τα ξέρετε. Και στα αυτιά μας ηχούν πάντα τα λόγια μιας μάνας ενός θύματος της τρομοκρατίας, που πιστεύω ότι έδωσε μάθημα σε όλους μας. «Το δικό μου το παιδί, είπε, δεν μπορεί να πάρει άδεια από κει που βρίσκεται…»

Κι εμείς έχουμε ηθική υποχρέωση να ακούσουμε αυτά που είπε. Και πολιτική υποχρέωση να κλείσουμε και την τελευταία τρύπα, όλες τις κερκόπορτες ενός συστήματος που πολλές φορές δείχνει να νοιάζεται περισσότερο για την ευημερία των ακραίων παρά για την ασφάλεια των πολιτών. Με όλα αυτά τελειώνουμε!

Η Ελλάδα σηκώνεται στα πόδια της και κοιτά μπροστά, στο μέλλον. Και το μέλλον ανήκει στην παραγωγική, ανταγωνιστική Ελλάδα της εξωστρέφειας, στην Ελλάδα της ευημερίας, της Δικαιοσύνης, που σημαίνει ευκαιρίες για όλους, όχι προνόμια για ημέτερους. Και διάχυση της ευημερίας σε όλους, όχι πάρτι για προνομιούχες συντεχνίες. Και ασφαλώς μιας Ελλάδας όπου η ασφάλεια των πολιτών είναι ύψιστη προτεραιότητα.

Φίλες και φίλοι,

Η νέα Ελλάδα που γεννιέται- θέλω να το θυμάστε αυτό- έχει για σημαίες της: την επιχειρηματικότητα και την αξιοκρατία. Τη διαφάνεια και την κοινωνική δικαιοσύνη. Και πρωταγωνιστές σε αυτή την προσπάθεια, για να σηκωθεί η νέα Ελλάδα στο ύψος που το επιβάλει η ανάγκη να δούμε τα νέα τα παιδιά με το χαμόγελο στα χείλη, οι πρωταγωνιστές αυτής της Νέας Ελλάδας είναι οι επιχειρηματίες. Να το πω καλύτερα, είναι ο κάθε δημιουργός. Σας εύχομαι, λοιπόν, μια καλή και μια δημιουργική χρονιά.

Με Ανάπτυξη, με απασχόληση, με σταθερότητα και πάνω από όλα με Δικαιοσύνη.

Ευχαριστώ πολύ.