 |
| http://evenizelos.gr |
"Πρέπει να διασφαλιστεί ότι η χώρα θα πάει συντεταγμένα στην
περίοδο μετά την κρίση και άρα μετά το μνημόνιο. Οι μόνοι που έχουν μια
ουσιαστική αντιμνημονιακή πολιτική είμαστε εμείς, γιατί μόνο εμείς λέμε πώς θα
ξεφύγουμε από το μνημόνιο πραγματικά. Οι άλλοι θέλουν ένα μνημόνιο δίκην
ανεμόμυλου, με το οποίο να παλεύουν. Εμείς θέλουμε να ακυρώσουμε την ύπαρξη του
μνημονίου. Και όταν λέμε όχι νέα δημοσιονομικά μέτρα, όχι νέοι περιορισμοί σε
μισθούς και συντάξεις, ναι στα διαρθρωτικά μέτρα, ναι σε ένα άλλο κράτος το
οποίο είναι αναπτυξιακό και φιλικό προς
τον πολίτη, το εννοούμε. Αυτό θα κάνουμε"
"Τώρα είναι η μεγάλη
στιγμή για την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία να παρουσιάσει μια νέα ολοκληρωμένη
πρόταση, για την οποία όμως χρειαζόμαστε και εθνικές κυβερνήσεις, γιατί χωρίς
εθνικές κυβερνήσεις δεν μπορείς να συγκροτήσεις νέο ευρωπαϊκό συσχετισμό δυνάμεων. Οι ευρωεκλογές, όπως
ακριβώς και οι δημοτικές εκλογές σε επίπεδο τοπικών κοινωνιών, είναι δύο εξαιρετικά πρόσφορα εργαλεία για τη
συγκρότηση της κεντροαριστεράς, η οποία στην πραγματικότητα είναι μια μορφή
έκφρασης της δημοκρατικής παράταξης.
Η κεντροαριστερά σε αυτή τη φάση, στις δημοτικές εκλογές,
έχει τοπικές ηγεσίες παντού και στις ευρωεκλογές θα έχει ένα ψηφοδέλτιο το
οποίο θα εκλεγεί μέσα από μια ανοιχτή δημοκρατική διαδικασία. Στις εθνικές
εκλογές δεν φτάσαμε. Το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του είναι παράγοντες
σταθερότητας στη χώρα. Αν δεν υπάρχει ΠΑΣΟΚ, δεν υπάρχει κυβέρνηση, δεν
υπάρχει σχέδιο, δεν υπάρχει προοπτική. Το ΠΑΣΟΚ είναι θεσμικός πυλώνας της δημοκρατίας. Λέμε όμως
ότι, παρ' όλα αυτά και παρ’ ότι έχουμε τεράστια κοινοβουλευτική ευθύνη στους
ώμους μας, είμαστε ανοιχτοί με απόλυτο σεβασμό σε όλους.
Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει τίποτα που έχει προσωπικά
χαρακτηριστικά και δεν με ενδιαφέρει καθόλου το πολιτικό κόστος. Αλλά έχω βαθύτατη αίσθηση ιστορικής και εθνικής ευθύνης."
6.10.2013, Συνέντευξη Ευ. Βενιζέλου στο Βήμα της Κυριακής
Το ζήτημα της διείσδυσης της Χρυσής Αυγής στην Αστυνομία,
στην εκπαίδευση, σε κρίσιμους χώρους της δημόσιας διοίκησης, είναι ένα διαρκές
πρόβλημα, το οποίο εντοπίζουμε εδώ και παραπάνω από 14 μήνες. Το ζήτημα της
Χρυσής Αυγής το έθεσα προεκλογικά. Και κυρίως έθεσα την ανάγκη να κινητοποιηθεί
το συνταγματικό τόξο, να αντιδράσουν οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις, να
τροποποιηθεί ή εν πάση περιπτώσει να εφαρμοστεί αυστηρά ο Κανονισμός της
Βουλής. Έθεσα την ανάγκη να συμπληρωθεί η ποινική νομοθεσία, όχι για
ανθρωποκτονίες ή για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, όχι για βαριές σωματικές
βλάβες, όχι για απειλές και εκβιασμούς, γιατί στα θέματα αυτά είναι πλήρης η
ποινική νομοθεσία, αλλά για εγκλήματα λόγου κυρίως που συνδέονται με το
ρατσισμό, την ξενοφοβία και τη διαφορετικότητα. Πρώτοι πήραμε την πρωτοβουλία
να καταθέσουμε τη σχετική πρόταση νόμου. Άρα πράγματι η αντίδραση των
δημοκρατικών και δικαιοκρατικών θεσμών είναι καθυστερημένη. Αλλά είναι άλλο η
κριτική για την καθυστερημένη αντίδραση την οποία δικαιούμαστε και δικαιούμαι
και προσωπικά να διατυπώσω και άλλο το να είμαστε έκπληκτοι, ή αμήχανοι ή και
«ένοχοι» επειδή η δημοκρατία αυτοπροστατεύεται και αμύνεται. Αλλιώς είμαστε
καταδικασμένοι να παρακολουθούμε τη δολοφονία της δημοκρατίας επειδή σεβόμαστε
τη νομιμότητα της αδράνειας ή την αδράνεια της νομιμότητας και φωνάζουμε, όπως
οι Βουρβόνοι, «η Δημοκρατία μας σκοτώνει».
Δεν υπάρχει ιστορικός ντετερμινισμός. Δεν υπάρχουν
ευθύγραμμες αναγκαστικές εξελίξεις: έχουμε κρίση, έχουμε ύφεση, έχουμε ανεργία,
άρα έχουμε φασισμό, και αυτή είναι η «φυσιολογική» αντίδραση της κοινωνίας
απέναντι στην κρίση και το μνημόνιο. Αυτό είναι
η διάλυση, στην πραγματικότητα, του δημοκρατικού μας ιστού. Είναι η
διάλυση, η υπονόμευση των δημοκρατικών κοινοβουλευτικών θεσμών και του ίδιου
του κράτους δικαίου. Άλλωστε αυτό το οποίο διαμόρφωσε τη Χρυσή Αυγή ήταν η
πολιτική του τσαμπουκά, η πολιτική της βίας. Ο κοινοτισμός της βίας είναι η
Χρυσή Αυγή, η αφήγηση που λέει λίγο πολύ: «είμαστε δίκτυα οργανωμένα, με
ταυτότητα, με στολή, με πειθαρχία. Έχουμε χαρακτηριστικά παραστρατιωτικά και
ασκούμε βία, ωμή και συγκεκαλυμμένη, και ελέγχουμε χώρους, ελέγχουμε γειτονιές,
ελέγχουμε πρόσωπα. Απειλούμε και ελέγχουμε».
Υπήρξαν πολιτικές δυνάμεις οι οποίες ένιωσαν δυστυχώς αμήχανα, άβολα, δυσάρεστα με την αλλαγή των
θεσμικών αντανακλαστικών σε σχέση με τη Χρυσή Αυγή. Και έπρεπε να περάσουν
κάποιες ημέρες προκειμένου να
ισορροπήσουν στις δημόσιες δηλώσεις τους και να καταδικάσουν απερίφραστα τη
Χρυσή Αυγή, και πάλι ακόμη δεν έχουν αποδεχτεί τη λογική του συνταγματικού
τόξου. Διότι πάντα λένε «ο στόχος μας είναι η Χρυσή Αυγή, αλλά στόχος μας είναι
και το μνημόνιο». Το θέμα του διμέτωπου το θέτει αυτός ο οποίος λέει «έχω το
ναζισμό, έχω τη βία, έχω την εγκληματική οργάνωση, αλλά από την άλλη μεριά
θεωρώ εξίσου σημαντικό να χτυπήσω την κυβερνητική πολιτική και την κυβερνητική
πλειοψηφία». Και εν προκειμένω κυρίως το ΠΑΣΟΚ που είναι ο μόνιμος συντελεστής της σταθερότητας τα
χρόνια της κρίσης. Γιατί ποια είναι η άλλη πολιτική;
Είναι απόφασή μας να κατατεθεί το ταχύτερο δυνατό το
λεγόμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που αφορά την προστασία της δημοκρατίας και
της κοινωνικής ασφάλειας και ειρήνης αλλά αφορά κυρίως εγκλήματα λόγου . Εδώ
πρέπει να κάνουμε μια διάκριση. Το φρόνημα δεν ελέγχεται και δεν τιμωρείται,
αλλά μορφές πολιτικού λόγου, μορφές πολιτικών συμβόλων που είναι αξιακά
απαράδεκτες βεβαίως και μπορεί να ενεργοποιούν τον ποινικό νόμο. Για
παράδειγμα, ο εγκωμιασμός του ολοκαυτώματος ή η ρατσιστική προτροπή, η προτροπή
στη βία είναι ποινικά αδικήματα. Είναι άλλο η ελευθερία του φρονήματος και άλλο
ο ποινικά ανεξέλεγκτος λόγος. Η ισχύουσα νομοθεσία επαρκεί όμως για τα βαριά εγκλήματα για τα οποία
έχουν ασκηθεί διώξεις….
* Ολόκληρη η συνέντευξη: http://evenizelos.gr/182-mme/interviews/interviews2013/4211-2013-10-06-09-35-44
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου