Μετά την Λιβύη -και αφού η Αίγυπτος αντέχει ακόμη τον εμφύλιο
αλλά …καθυστερεί να φτάσει στο σημείο που θα παρέχει την δικαιολογία στους «ειρηνιστές» να εισβάλουν- έφτασε η ώρα της
Συρίας.
Όλες αυτές οι εστίες της εσωτερικής ένοπλης
αντιπαράθεσης- έτσι ονομάζουν τον εμφύλιο οι «πολιτισμένοι»- από την Αλγερία Λιβύη,
Αίγυπτο, Παλαιστίνη και τώρα Συρία
έρχονται να ενωθούν με όσα διαδραματίστηκαν σε Ιράν-Ιράκ και βεβαίως
οριοθετούν ένα στόχο. Ποιος είναι αυτός;
Τα πετρέλαια και τα γαι-αέρια; Αυτά θα
μπορούσαν να τα οικειοποιηθούν αναίμακτα. Υπάρχουν τρόποι.. Συμφέρουν όμως;
Για
ποιόν απώτερο ή σκοτεινό στόχο σημαδεύουν γύρω-γύρω στη λεκάνη της Μεσογείου;
Θέλουν μήπως να ξεπουλήσουν τα «ληγμένα» πολεμοφόδια και τα παρωχημένα οπλικά
συστήματα ή να πειραματιστούν σε νέα; Φοβούνται τους Μουσουλμάνους ή έχουν
ξεπεράσει τα θέματα της Θρησκείας για τα οποία στήθηκαν πόλεμοι και χάθηκαν
ζωές;
Δεν έχω που να στηρίξω με
αποδείξεις την ανησυχία μου αλλά δεν ξεχνώ τι έγινε στην πάλαι ποτέ Γιουγκοσλαβία
και όταν καίγεται του γείτονα το σπίτι φοβούμαι πως θα πιάσει «φωτιά» και το
δικό μου.
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ; ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ;
Έτσι όπως οδηγούν τα πράγματα στο εσωτερικό
της Χώρας μας, δεν είμαι σίγουρος πως απέχουμε πολύ από το κρίσιμο σημείο. Ο Σεπτέμβριος
προαλείφεται θερμός καθώς τα κόμματα παρακολουθούν το ένα το άλλο να κάνουν ό,τι κάνουν!
Δηλαδή τα μεν Κυβερνώντα να
στρίβουν μετά μανίας τον βρόγχο της ένδειας
στους πολίτες επιβάλλοντας ατελείωτα φόρους κάθε λογής και πέραν κάθε
φαντασίας, ενώ τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ορέγονται την «καρέκλα» των
Κυβερνώντων. Έτσι με προτεταμένες τις Σάρισες οι συνδικαλιστές, όργανα
κομματικών μικροσυμφερόντων, παρατάσσονται
ενώ ταυτόχρονα σχεδιάζουν την τακτική που θα ακολουθήσουν.
Βγαίνει και ο Σταυρίδης, πρώην πρόεδρος της εταιρείας αποκρατικοποιήσεων και
λίγο ως πολύ μας ονομάζει ανεγκέφαλους.
Ξέρει κάτι που δεν
ξέρουμε, ή θέλει να πει κάτι άλλο αλλά προτίμησε να στείλει μήνυμα;
Και ενώ όλα αυτά
συμβαίνουν η Άνγκελα Μέρκελ έχοντας τον ντουβρουτζά των εκλογών στη χώρα της
αφήνει κάθε αντίπαλο της να μας περνά γενεές δεκατέσσερις και δεν του απαντά
πως οι τόκοι είναι πολλαπλάσιοι του κεφαλαίου το οποίο μας δάνεισαν!! Τη στιγμή
μάλιστα που μας χρωστούν ακόμη το χρυσό που μας έκλεψαν το 1940 και το ονόμασαν
…κατοχικό δάνειο!
Να μην μπούμε όμως παρακάτω στο θέμα… βλέπετε ο Πρωθυπουργός μπροστά στις κάμερες έλεγε στον
Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι:
-«η Ελλάδα αποτελεί
παράγοντα σταθερότητας στην περιοχή αλλά η αντιπολίτευση ετοιμάζει θερμό
Σεπτέμβριο με απεργίες και τα γνωστά
«υπόλοιπα» αποσταθεροποιώντας όσα πετύχαμε και θέτοντας σε κίνδυνο τις θυσίες
του Ελληνικού Λαού».
Χωρίς τις κάμερες θεωρώ πως ενημέρωσε τον
Πρόεδρο για άλλα χωρίς να παίρνω όρκο.
Κάτι όμως δεν μου αρέσει που σαφώς δεν
προέκυψε τώρα..
Με όσα μας γυροφέρνουν (και
ενώ υποσχέθηκαν ότι δεν θα επιβάλλουν άλλους φόρους έκαναν ακριβώς το αντίθετο) δρομολογούν την
σκέψη μου σε «τοπία» καθόλου ευχάριστα.
Λέτε να είναι συμφωνημένο
να μας εξωθήσουν στα άκρα;
Λέτε να γίνει κι εδώ «της Αιγύπτου»; Πόσες αντοχές έχουμε ακόμη;
Γ.Β.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου