ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

Συντρόφισσες και σύντροφοι, κλείνουμε σήμερα μια σημαντική πολιτική διαδικασία. Οι τοποθετήσεις που έγιναν από όλους αυτό το διήμερο, ήταν χρήσιμες, δημιουργικές και νομίζω ότι μας έδωσαν τη δυνατότητα να αντιληφθούμε σε τι περιβάλλον βρισκόμαστε και πώς θα προχωρήσουμε παραπέρα. Ένα από τα βασικά σημεία και τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτή τη διαδικασία, είναι ότι πρώτα απ’ όλα, στην πορεία μας, στην προσπάθειά μας, που είναι σημαντική και κρίσιμη, πρέπει να αρθρώσουμε έναν καθαρό λόγο, για να μπορούμε να σχεδιάσουμε το μέλλον. Πρέπει να πείσουμε τον Ελληνικό λαό, να δημιουργήσουμε την πίστη, μέσα σε μια περίοδο παρατεταμένης κρίσης, μετά και το κλείσιμο του PSI και μετά τη νέα δανειακή σύμβαση, που είναι σημαντικές αφετηρίες στην προσπάθειά μας, αλλά και να κάνουμε πράξη μια δίκαιη και αναλογική ευημερία, μέσα από τη Δημοκρατία, την ανάπτυξη και το αίσθημα Δικαίου. Πολύ σωστά αναφέρθηκαν και ο Παντελής Οικονόμου και ο Πάρις Κουκουλόπουλος, ότι πρέπει να δημιουργήσουμε τις συνθήκες μιας νέας παραγωγικής ανασυγκρότησης, να διευρύνουμε την παραγωγική βάση της χώρας και να σκύψουμε - όχι με γενικότητες - πάνω σε κάθε τομέα παραγωγής. Και να αντιληφθούμε, πρώτα απ’ όλα - το έχω πει και το επαναλαμβάνω - ότι για να αποκτήσουμε εξωστρέφεια, η οποία είναι μια σημαντική παράμετρος για τη διεύρυνση της παραγωγής και του πλούτου, πρέπει πρωτίστως να καταναλώνουμε εμείς αυτά που παράγουμε, πράγμα που δεν γίνεται σήμερα. Πρέπει να αποκτήσουμε τη δική μας αυτοσυνειδησία στο κομμάτι της παραγωγής. Και αν καταναλώνουμε όλα όσα παράγουμε, θα δημιουργηθεί και η ανάγκη της διεύρυνσης της παραγωγικής βάσης, αλλά και της εξωστρέφειας. Όμως, σε όλα αυτά, θα πρέπει οι προτάσεις μας για τις πολιτικές να είναι σαφείς, αντιληπτές και να δημιουργούν την αίσθηση της ωφέλειας που παράγουν οι πολιτικές. Γιατί μέχρι σήμερα, σύντροφοι, πάρα πολλές φορές, αναλωθήκαμε σε μία εκπομπή πολιτικού ή αναπτυξιακού ή κοινωνικού ή οικονομικού λόγου, μέσα από την οποία, όμως, ο απλός πολίτης δεν έβλεπε τον εαυτό του στον καθρέφτη της ωφέλειας. Και ας μη γελιόμαστε, και στην πολιτική υπάρχει ευγνωμοσύνη, και αυτό είναι που επιστρέφει ο κόσμος σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Όταν ζητάμε την ψήφο του Ελληνικού λαού, τότε ζητάμε να επιδοκιμάσουν με επιστροφή την ωφέλεια που αποδέχθηκαν από τις πολιτικές που ασκήσαμε, ότι οι πολίτες, δηλαδή, αισθάνθηκαν πως ήταν μέσα στο κάδρο. Αν δεν μπούμε σε μια τέτοια λογική, νομίζω ότι ο κόσμος, οι πολίτες, μέσα σε αυτή την κρίση, θα συνεχίσουν να έχουν μια πολύ μεγάλη δυσπιστία. Όμως, ταυτόχρονα, πρέπει να διατάξουμε τις δυνάμεις μας, να μηδενίσουμε τις αποστάσεις μεταξύ των ιστορικών και πολιτικών καταβολών μας. Να κινητοποιήσουμε τις δυνάμεις μας, τις δυνάμεις της βάσης, τους φίλους μας, τα μέλη μας, τα στελέχη μας. Αλλά αυτό, πάρα πολλές φορές, φαντάζει σαν μια εξαγγελία ή μια διατύπωση, που είναι κενή περιεχομένου. Το περιεχόμενο, λοιπόν, της ενεργοποίησης σήμερα, σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, δεν έχει να κάνει ούτε με διαμεσολαβήσεις, ούτε με πελατειακές σχέσεις - υπήρχε στο παρελθόν η ενεργοποίηση αυτή, μέσα από αυτές τις σχέσεις - ούτε με οτιδήποτε άλλο, που δημιουργεί την αίσθηση ή την πεποίθηση σε αυτούς που ενεργοποιούνται, ότι έχουν ήδη όφελος. Γιατί όσοι είμαστε εδώ και όσοι ασχολούνται με την πολιτική και όσοι ασχολούνται με το ΠΑΣΟΚ, το πιστεύουν. Δεν είναι εδώ, γιατί επιδιώκουν κάτι άλλο. Είναι εδώ, γιατί θέλουν, πρώτα απ’ όλα, να υπάρχει σεβασμός στο λόγο τους, στη γνώμη τους. Η αίσθηση της συμμετοχής τους, να δημιουργεί την πεποίθηση ότι συνδιαμορφώνουν την πορεία μας, τις προοπτικές μας. Και αυτό είναι το κρίσιμο ζητούμενο, όταν μιλάμε για οργανωμένη πολιτική δράση. Η οργανωμένη πολιτική δράση δεν προκύπτει από τον αέρα, ούτε επειδή το λέμε. Προκύπτει, γιατί οι άνθρωποι που έχουν ψυχή και συναίσθημα, αισθάνονται ότι κάποιοι άλλοι τους υπολογίζουν. Αυτή είναι η πολιτική. Και βεβαίως, πολύ σωστά ειπώθηκε ότι, πρέπει να πάρουμε μηνύματα και ότι δεν πρέπει να επαναλάβουμε λάθη. Αλλά τι σημαίνει «δεν επαναλαμβάνω λάθη»; Αν δεχθούμε ότι ο στόχος της άσκησης της εξουσίας είναι η παραγόμενη ωφέλεια για τον τόπο και τους ανθρώπους, τι σημαίνει «λάθος» και τι σημαίνει «σωστό»; Είμαστε ικανοί να το αντιληφθούμε; Για παράδειγμα, λέμε ότι καθυστερήσαμε να πάρουμε μέτρα για την ανάπτυξη, γιατί αυτό ήταν το μεγάλο ζητούμενο. Γιατί λέμε ότι σ’ αυτό το υφεσιακό «σπιράλ», η μόνη λύση είναι η ανάπτυξη, αλλά ποιο είναι το περιεχόμενό της; Είναι πολλά απ’ όσα έχουμε ήδη πει, αλλά αυτό που λέμε πολλές φορές «διαρθρωτικές αλλαγές», να μειώσουμε τη γραφειοκρατία, να επιταχύνουμε διαδικασίες, έχει να κάνει και με τους ανθρώπους. Μπορούμε να εμπνεύσουμε; Και εν πάση περιπτώσει, μπορούμε όλη αυτή την τεράστια δεξαμενή κοινοτικών πόρων που υπάρχουν, να την απορροφήσουμε με σύντομες, με γρήγορες διαδικασίες; Είμαστε σε πόλεμο. Και ο πόλεμος θέλει γρήγορες αποφάσεις. Δεν μπορούμε μέσα στον πόλεμο να λέμε, «να ρωτήσω τον παρακάτω». Ο ηγέτης, που είναι μπροστά, παίρνει γρήγορες αποφάσεις. Γιατί οι γρήγορες αποφάσεις αφορούν στη ζωή των ανθρώπων σε μια δύσκολη συγκυρία. Τι σημαίνει «λάθος»; Δεν σημαίνει ότι, όλη αυτή την περίοδο, είχαμε ανθρωποφοβία; Ότι δεν βγήκαμε όσο έπρεπε στον κόσμο; Ότι δεν περάσαμε όσο έπρεπε αυτά που κάναμε, αυτά που παραλάβαμε, αυτά στα οποία λαθέψαμε; Δεν σημαίνει ότι, όλοι όσοι ασκούσαμε εξουσία, δεν είχαμε την ανάγκη να επικοινωνήσουμε; Δεν σημαίνει, σε σχέση με το κόμμα και με την πολιτική δράση, ότι υπήρχαν πάρα πολλοί, να μη λέω συνέχεια τη λέξη «Υπουργοί», που ήταν στο επίκεντρο της εξουσίας και πήγαιναν στις Περιφέρειες και έκλειναν τις όποιες συναντήσεις με κοινωνικούς θεσμούς -δεκτό, σεβαστό - αλλά το κόμμα ήταν απ’ έξω και θέλαμε μετά το κόμμα να ενεργοποιείται; Τι είναι το κόμμα; Το κόμμα δεν είναι θεσμός της κοινωνίας; Από τα κόμματα δεν προέρχονται οι κυβερνήσεις; Από τα κόμματα δεν προέρχονται τα Κοινοβούλια; Ποιο ήταν το σημείο αφετηρίας μας, η μήτρα μας; Ποιος δηλαδή θα μας παρεξηγούσε ή θα τολμούσε να μιλήσει, εάν ο Μιχάλης Καρχιμάκης, που ασκεί ένα κομμάτι της εξουσίας στη Διοίκηση ή στην Κυβέρνηση, έπαιρνε το κόμμα, την Οργάνωση τη Νομαρχιακή, την Περιφερειακή, να οργανώσει και να συμβάλει στην προσπάθεια επικοινωνίας και διαλόγου με τους άλλους κοινωνικούς θεσμούς; Ποιος θα του έλεγε, γιατί το έκανε; Το κάναμε; Δεν το κάναμε. Γι’ αυτό, απαξιώσαμε το κόμμα. Σήμερα, λοιπόν, που όλοι μας βλέπουμε ότι είμαστε σε μια δύσκολη συγκυρία, λέμε «το κόμμα». Βέβαια, όταν φεύγουμε από την εξουσία, όλοι λέμε «το κόμμα», είναι η επόμενη μορφή εξουσίας όπου ερχόμαστε να «παρκάρουμε». Το κόμμα πρέπει να το δεχόμαστε και να το σεβόμαστε διαχρονικά. Και στα πάνω μας, και στα κάτω μας. Τότε θα είμαστε αξιόπιστοι. Γιατί αν υπάρχει μια τέτοια αντίληψη, τότε δεν θα κάναμε και λάθη στη διακυβέρνησή μας. Σύντροφοι, η διαδικασία της εκλογής από τη βάση, η διαδικασία της ανάδειξης του νέου Αρχηγού του Κινήματός μας, παρά το γεγονός ότι υπήρξαν πολλοί που το αμφισβήτησαν, υπήρξαν πάρα πολλοί που δεν θεώρησαν ότι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία μπορούμε να προχωρήσουμε σ’ αυτό το εγχείρημα - εγώ αφήνω το Καταστατικό και λέω κάτι άλλο - είναι πραγματικά μια ευκαιρία ενεργοποίησης και προθέρμανσης του κόμματός μας, του Κινήματός μας, πριν τις εκλογές. Είναι μια ευκαιρία για να υπάρξει εξωστρέφεια, παρά τα προβλήματα. Και όσο και αν λέμε ότι, πάρα πολλές φορές δεν κάναμε αυτά που έπρεπε στο ΠΑΣΟΚ - ναι, πολλά, πάρα πολλά δεν κάναμε - όμως, παρά το ότι ήμασταν Κυβέρνηση, παρά το ότι πήραμε αποφάσεις δύσκολες, είμαστε και το μόνο κόμμα που τόλμησε να βγει στον κόσμο και να μιλήσει. Η Νέα Δημοκρατία, επί δυόμισι χρόνια, δεν έχει κάνει σχεδόν καμία, μα καμία εξωστρεφή διαδικασία. Μόνο μέσα από την επικοινωνία. Εμείς τολμάμε. Εμείς έχουμε στο DNA μας την ανάγκη να επικοινωνήσουμε - άσχετο ότι το ξεχνάμε πολλές φορές - να έρθουμε σε επαφή με τον κόσμο. Αυτή η διαδικασία είναι η αφετηρία μας να βγούμε στον κόσμο, να προθερμανθούμε, να ζεσταθούμε, να κινητοποιήσουμε τον κόσμο ενόψει των βουλευτικών εκλογών. Είναι μια καλή ευκαιρία, πέρα απ’ όλα τα άλλα. Και αυτήν, πρέπει να την περιφρουρήσουμε. Πρέπει να πάρει ο καθένας μας, σύντροφοι - πολλοί θα φύγουμε, θα φύγετε να πάτε στις Περιφέρειές σας - πάνω του το ΠΑΣΟΚ. Και πρέπει να το πάρει πάνω του, γιατί πιστεύουμε στην πολιτική όσοι είμαστε εδώ. Πρέπει να το πάρουμε πάνω μας, γιατί πιστεύουμε στο ΠΑΣΟΚ, πιστεύουμε σ’ αυτό που είπαν πολλοί: ότι ξεκίνησε από μακριά, είναι εδώ, και θα πάει μακριά. Και γι’ αυτό είμαστε εδώ. Αυτό που μένει, μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών μας, είναι ένα: Νίκη στις εκλογές. Και μπορούμε, σύντροφοι. Και πιστεύω ότι θα νικήσουμε. Καλό μας αγώνα.