ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ ΓΡΑΦΕΙ: ΑΝΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ..

Τις σκέψεις μου αυτές θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας. Γιατί μου προκαλούν άφατη στενοχώρια. Την στενοχώρια αυτή  μου την προκαλεί και κάθε συζήτηση από τις πολλές που έχω με επαγγελματίες ή απλούς συμπολίτες μου. Η απελπισία και ο φόβος που τους κυβερνά, η ένδεια και η απόγνωση δεν μεταφέρεται με λόγια ούτε γράφεται σε ένα χαρτί.

Κατεστραμμένοι εντελώς πρώην υγιείς επιχειρηματίες, πτωχευμένοι χωρίς καμία ελπίδα που την αναζητούν σε τράπεζες και πολλές φορές –δυστυχώς- σε τοκογλύφους, αναζήτηση διεξόδου που δεν την βλέπουν  ούτε με τα κυάλια, ψάξιμο για  ελπίδα ανάκαμψης που δεν διακρίνεται πουθενά.

Οι Ελληνες επιχειρηματίες είναι απελπισμένοι και τρομοκρατημένοι. Αντιμετωπίζουν άγνωστες γι αυτούς συνθήκες που παρά την μεγάλη τους εμπειρία και ικανότητα δεν βρίσκουν άμεσα λύσεις ούτε διεξόδους. Δεν έχουν πια εμπιστοσύνη σε κανέναν πολιτικό, ούτε πιστεύουν πως οι υπάρχοντες μπορούν να επιφέρουν λύσεις. Νοιώθουν ολομόναχοι, παρατημένοι στην τύχη τους και ανασφαλείς. Αν και είναι οι μόνοι, που μπορούν ακόμα να παρέχουν δουλειά και ψωμί σε οικογένειες που χωρίς αυτούς θα ήταν κυριολεκτικά στο δρόμο.

Ο μεγαλύτερος φόβος όλων των Ελλήνων είναι αυτή τη στιγμή η έλλειψη εμπιστοσύνης σε όσους μας κυβερνούν. Αδιακρίτως σε ποια πλευρά είναι ή σε ποιο κόμμα ανήκουν. Αυτά –τα κόμματα – έχουν πλέον «σβηστεί» και αυτό θα φανεί στις εκλογές που δεν βλέπω να γίνουν γρηγορότερα από την λήξη της τετραετίας.

Μην θεωρείτε καθόλου απίθανο, να δείτε να ξεπηδούν νέες πολιτικές δυνάμεις –είναι και πιστεύω του Γιάννη – αληθινά πεφωτισμένων Ελλήνων και αποφασισμένων να φέρουν πίσω την Ελληνική αξιοπρέπεια που χάθηκε στα νερά της δυστυχίας ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

Ξέρετε, έχω ένα ελάττωμα : μου αρέσει να ακούω και από τα δύο αυτιά, δεν φανατίζομαι, δεν έχω σύγχρονα «πρότυπα» να τα ακολουθήσω τυφλά και το αγαθό της ζωής μου είναι ΕΝΑ και μοναδικό: η πλήρης, απόλυτη, αδιαπραγμάτευτη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μου.

Έτσι, θα σας στενοχωρήσω αν σας γράψω πως εγώ ΔΕΝ πιστεύω πως υπάρχει ΑΘΩΟΣ σε αυτή την ιστορία που ζούμε. Πολύ μεγάλη κάστα Ελλήνων – με εξαίρεση τον απλό πολίτη που δεν έχει ιδέα τι σημαίνει «θέση στο δημόσιο», «αυλή δημάρχων ή άλλων πολιτικών» και λίγους άλλους- δεν θα έπρεπε να ενοχλείται και τόσο πολύ από την ρήση Πάγκαλου: «μαζί τα φάγαμε». Η αντίδραση στο λεχθέν αυτό του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, θεωρώ πως ΑΠΟ ΠΛΕΙΣΤΟΥΣ  ΚΑΠΟΙΟΥΣ είναι τουλάχιστον υπερβολική.

Ας μην βλέπουμε μόνο το «σελοφάν», πολλές φορές κρύβει εκπλήξεις.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα, ΤΕΡΑΣΤΙΟ! Οι διαπιστώσεις χιλιάδες, ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ.

Εχει κανείς να προτείνει ΛΥΣΕΙΣ στους επιχειρηματίες; Μπορεί να σταθεί δίπλα τους και να τους πει ΣΕ ΠΟΣΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΘΑ ΑΝΑΚΑΜΨΟΥΝ; Πότε ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΑ;

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ  «ΤΕΛΕΙΩΣΕ» ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ;

Πως μπορούν να ελιχθούν ώστε να επιβιώσουν; Ποια είναι η συμπαράσταση των Τραπεζών σ’ αυτούς; Από πού «υπάρχει» παράθυρο να ξεφύγουν;

Υπάρχει κανείς να βουλώσει το στόμα κάποιων απίθανων «μέσων ενημέρωσης» που παίζουν βρώμικα και λερά παιχνίδια;

ΛΥΣΗ έχει κανείς να προτείνει;

Δεν βλέπω να το κάνει κανείς. Και όχι να την πει μόνο αλλά να την τεκμηριώσει, να ξέρει τι λέει, να μην κοροϊδεύει ΚΑΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ;

Εσείς τι πιστεύετε; ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;