ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ: ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗΣ

Οι διαμαρτυρόμενοι πολίτες της πλατείας Συντάγματος όπως και κάθε πλατείας ή χώρου συνάθροισης, μπορεί να διαμαρτύρονται με τον τρόπο τους για το χαράτσι που τους επιβάλουν αυτοί που έφεραν το μπάχαλο και τώρα ξιφουλκούν ποιος θα μας σώσει ασφαλέστερα και γρηγορότερα, αλλά επί της ουσίας διατυμπανίζουν πως δεν γουστάρουν κανένα κόμμα εντός βουλής ή «απόκομμα» εκτός Βουλής.

Οι διαμαρτυρόμενοι εκτός των πλατειών είναι όμως η μεγάλη μάζα που συνειδητοποίησε την χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος, το ξεχείλωμα των θεσμών, κυρίως όμως συνειδητοποίησε την αδυναμία του.  Μια αδυναμία που είναι κοινή σε όλους τους λαούς του «πολιτισμένου» κόσμου. Του κόσμου που κατά τα άλλα είναι προηγμένος τεχνοκρατικά  αλλά ταυτόχρονα μονοσήμαντος, άρα εξαρτώμενος. Συνήθισε να τρώει έτοιμο  φαγητό είτε για να θρέψει το δέμας του είτε για να κοιμίσει τη λογική του. Βολεμένος στην πολυθρόνα του «έτρωγε» ό,τι σαβούρα σερβίρει το χαζοκούτι αρκεί να κοιμηθεί, ενώ προηγουμένως ο «ντελιβεράς» του είχε παραδώσει το πλαστικό βρόμικο φαγητό γεμάτο διοξίνες και σαλμονέλες ή βελτιωτικά γεύσης. Θυμώνει  με τον Πρωθυπουργό με όσα λέει και κάνει εάν δεν ανήκει στο κόμμα της προτίμησης του, ή κάνει το αντίστοιχο με την αντιπολίτευση. Νομίζει ότι εκπλήρωσε το καθήκον του προς τον εαυτό του, την οικογένεια και την πατρίδα του μόνο και μόνο επειδή ψήφησε.  

Ήταν λοιπόν δεδομένος και μάλιστα το δήλωνε με κάθε ευκαιρία επιδεικνύοντας την κομματική ταυτότητα ή βροντοφώναζε ότι ανήκει στο τάδε ή το δείνα κόμμα. Πολλές φορές μάλιστα ενίσχυε τη δήλωση του με οικογενειακό ιστορικό προϋπηρεσίας και «υποδούλωσης» στο δείνα κόμμα. Με τόσα κοροΐδα και μάλιστα εγγεγραμμένα σε κάθε κόμμα, πώς να μην γίνουν όλοι τους Καίσαρες  και Φαρισαίοι ταυτόχρονα, μόλις φορέσουν τον μανδύα του βολευτού;

 Αυτή η αδυναμία του «δεδομένου» και η συνήθεια της κατανάλωσης άκοπης και βρώμικης τροφής, μόλις αρχίζει να συνειδητοποιείται απ΄ τα κορόιδα  με αποτέλεσμα να χάνεται η πελατεία των κομμάτων και να καταρρέουν οι μηχανισμοί τους. Δημιουργείται κίνημα αντικαταναλωτισμού που είναι μαχαίρι στην καρδιά της Μέρκελ, του Ομπάμα και όσους αντιπροσωπεύουν  ανά την Υφήλιο. Τι θα τα κάνει τα Μερσεντές και τα μπε-ε-μβε αν δεν τα αγοράσουν τα κορόιδα; Μήπως θα τα  κόβει κομματάκι- κομματάκι και θα τα τρώνε αντί ντομάτας, ψαριού ή ψωμιού;

Ο αιχμάλωτος των αστικών κέντρων επιστρέφει στην ύπαιθρο για να καλλιεργήσει τη δική του ντομάτα και όχι την υβριδική και να πιει το γάλα από την κατσίκα του και όχι το μακράς διαρκείας του Ολανδικού κολοσσού η του Γερμανικού με τα σχετικά πρόσθετα περιεχόμενα.

  Με απλά λόγια μπαίνει στη διαδικασία αλλαγής εκ βάθρων του σκηνικού που μας οδήγησε σ΄ αυτή τη φάκα. Προορίζει δε τη φάκα, για τα έξυπνα πουλιά που την έστηναν μέχρι τώρα, και αναζητά άλλους ορίζοντες  προετοιμαζόμενος ακόμη και για άλλου τύπου κοινωνικού   status.

 Έφτασαν όσοι διοικούν  σε τέτοιο βαθμό ηλιθιότητας, λόγω λαιμαργίας, που δημιούργησαν τους στρατούς των μεταναστών μετατρέποντας τους σε δικό τους πρόβλημα. Καιρός να εισπράξουν τα επίχειρα. 

Αλλαγές. Μεγάλες αλλαγές είναι το πολιτικό μήνυμα του κόσμου. Αλλαγές που δεν εμπιστεύεται σε χέρια κανενός πολιτικού του νυν συστήματος. Τρεχάτε όσοι προλάβετε. Ο μπόγιας βάφει την κλούβα.