ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΘΡΑΚΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΘΡΑΚΟΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Προς απάντηση των κυριών του ΔΣ του συλλόγου Γυναικών Θρακ/νων, που αντί να

έχουν μάθει τόσα χρόνια, πως πρέπει να διαχειρίζονται και να οργανώνουν σωστά τις

ομάδες του συλλόγου, ανοίγουν το στόμα τους και δεν ξέρουν τι λένε, σε βάρος δικό

μου, της Μαρίας Μαλταμπέ, αλλά και πολλών άλλως συμπολιτών μας. Με λίγα λόγια,

διώχνουν και συκοφαντούν όσους κάνουν σωστά την δουλειά τους, επειδή δεν τους

κάνουν τα “χατίρια”.

Το κουτσομπολιό

Σ’ ένα χωριό, όχι πολύ μακριά απ’ την Αθήνα,

ήταν μια φορά κι έναν καιρό, η κυρα-Κατίνα.

Η κυρα-Κατίνα ήταν πρώτη μόνο στην “κατινιά”

και κουτσομπόλευε όλους στη γειτονιά.

Όμως πολύ ανήσυχη ένα πρωινό,

πάει στην εκκλησιά, λίγο έξω απ’ το χωριό.

Πάει να εξομολογηθεί, γιατί ήταν θρήσκα στην “αυλή”.

Μπαίνει στο ναό, πάει στον παπά, κι εκείνος την ρωτάει στοργικά.

ΠΑΤΕΡ:

Τι έχεις κόρη μου και δείχνεις γερασμένη, μήπως αμάρτησες και είσαι

φοβισμένη;

ΚΑΤΙΝΑ:

Πάτερ, εγώ δεν είμαι αμαρτωλή, κι απ’ τα σαράντα είμαι πιο μικρή. Βλέπω

όνειρο φριχτό, γι’ αυτό ήρθα σήμερα εδώ.

ΠΑΤΕΡ:

Τι είδες Κατίνα μου, πες το μου εμένα.

ΚΑΤΙΝΑ:

Αυτά που θα σου πω, είναι δεδομένα.

Είδα στον ύπνο μου το χέρι του Θεού και έδειχνε εμένα, λες κι έκανα κακό,

λες και είπα ψέμα.

ΠΑΤΕΡ:

Κατηγόρησες αδίκως εσύ Κατίνα, μια φίλη σου που μένει στην Αθήνα;

ΚΑΤΙΝΑ:

Κάτι είπα η άμοιρη χωρίς να έχω αποδείξεις. Με έτρωγε η γλώσσα μου,

από ένα σορό ενδείξεις.

ΠΑΤΕΡ:

Και τώρα σε τρων οι τύψεις.

Πήγε στο σπίτι σου και πάρε ένα πουπουλένιο μαξιλάρι. Μετά πάρε το

μαχαίρι και σκίστο σαν σφαχτάρι.

ΚΑΤΙΝΑ:

Μάλιστα Πάτερ μου, αυτό ευθείς θα κάνω.

Κι άμα δεν ξαναδώ το όνειρο, τάμα θα σου κάνω.

ΠΑΤΕΡ:

Πήγαινε κόρη μου κι έλα πάλι πίσω, αύριο, για να σε κοινωνήσω.

Η κυρα-Κατίνα πάει σπίτι της, παίρνει το μαξιλάρι,

αρπάζει το μαχαίρι και το σκίζει σαν σφαχτάρι.

Το βράδυ πάλι το όνειρο όμως είδε,

ξυπνάει το πρωί και στον Πάτερ πάλι πήγε.

ΚΑΤΙΝΑ:

Πάτερ μου, το όνειρο δεν λέει να σταματήσει, δεν ήτανε καλή αυτή που

μου ‘δωσες η λύση.

ΠΑΤΕΡ:

Πες μου άμυαλη Κατίνα, έκανες αυτό που σου ‘πα;

ΚΑΤΙΝΑ:

Το έκανα Πάτερ μου και μετά έφαγα μια σούπα.

ΠΑΤΕΡ:

Και τι αντίκρισες όταν έσκισες το μαξιλάρι;

ΚΑΤΙΝΑ:

Πούπουλα, Πάτερ μου, μέχρι το πατάρι.

ΠΑΤΕΡ:

Πήγαινε τώρα και βάλε όλα τα πούπουλα στη θέση τους, μες το μαξιλάρι.

ΚΑΤΙΝΑ:

Μα αυτό δεν γίνεται, ο αέρας θα τα ‘χει πάρει.

ΠΑΤΕΡ:

Έτσι είναι και το κουτσομπολιό, γι’ αυτό κι έφτασε ως εδώ. Ο αέρας το

παίρνει και το πάει μακριά, γι’ αυτό πρόσεχε τι λες αριστερά και δεξιά.

Και ο νοών νοείτο!

Χάρης Γεωργιάδης

Ηθοποιός-Σκηνοθέτης-Συγγραφέας

ΑΘΑΝ.Χ. ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ: "ΠΕΡΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΩΣ"

http://www.europeanbusiness.gr

ΠΕΡΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΩΣ

«Πόση λογική, άραγε, θα είχε το να ανοίξει κάποιος εν πτήσει την πόρτα και να πηδήξει στο κενό, χωρίς αλεξίπτωτο, επειδή θυμήθηκε πως μπήκε σε λάθος αεροπλάνο; Προφανώς, καμμία.

Από: EBR - Δημοσίευση: Δημοσίευση: Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

του Αθαν.Χ. Παπανδρόπουλου

Και όμως, αυτό είναι που προτείνουν όσοι υποστηρίζουν την ανάγκη επιστροφής της χώρας στην δραχμή επειδή η συμμετοχή στην ευρωζώνη ήταν λάθος».

Με αυτά τα λόγια ξεκινά ένα πολύ σημαντικό άρθρο του ο οικονομολόγος και σύμβουλος στο ΥΠΕΞ κ. Δημήτρης Α. Ιωάννου στο μηνιαίο περιοδικό Athens Review of Books (ARB), όπου και αναφέρεται στο αναπόφευκτο της «εσωτερικής υποτιμήσεως». Αναπόφευκτο, βέβαια, από την στιγμή που η Ελλάδα επέλεξε τον δρόμο της εισόδου της στην ευρωζώνη χωρίς, ωστόσο, να έχει την πρόθεση να πραγματοποιήσει και τις βαθύτατες μεταρρυθμίσεις που η είσοδος αυτή συνεπαγόταν για την ελληνική οικονομία, αφ’ ενός, και για τις κοινωνικο-πολιτικές δομές της χώρας, αφ’ ετέρου.

Στο θέμα αυτό πρέπει άπαξ και δια παντός να βάλουμε κάποια πράγματα στην σωστή τους βάση. Όταν η Ελλάδα απεφάσισε να εισέλθει στην λέσχη των πιο παραγωγικών οικονομιών της Ευρώπης, η παραγωγική της βάση απείχε αισθητά από την αντίστοιχη των εταίρων της, με εξαίρεση ενδεχομένως την Πορτογαλία. Με άλλα λόγια, μία οικονομία αμιγώς καταναλωτική και με πολύ χαμηλής εξωστρέφειας παραγωγική βάση εκαλείτο να πορευθεί σε μία ανοικτή ενιαία αγορά και υπό ενιαίο νόμισμα –το ευρώ, εν προκειμένω. Στόχος και φιλοδοξία την εποχή εκείνη των κ.κ. Κ.Σημίτη, Γ. Παπαντωνίου, Τ.Γιαννίτση και των συνεργατών τους ήταν να γίνει η Ελλάδα μέλος μιας ισχυρής οικονομικής λέσχης, μέσω της οποίας θα εξασφάλιζε φθηνή αναπτυξιακή χρηματοδότηση και χρηματοπιστωτική σταθερότητα, η οποία είναι αφ’ εαυτής αναπτυξιακό εργαλείο.

Δυστυχώς, όμως, η επίτευξη του στόχου αυτού απαιτούσε και πολύ γενναία μέτρα, τα οποία ουδέποτε δρομολογήθηκαν από την κυβέρνηση Κ. Σημίτη. Αντιθέτως, η τολμηρή μεταρρύθμιση που θέλησε να πραγματοποιήσει ο Τάσος Γιαννίτσης στο ασφαλιστικό, υπονομεύθηκε από τους πρωτομάστορες της ελληνικής χρεοκοπίας, του συνδικαλιστικού δημόσιου τομέα και τους συνοδοιπόρους στα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Την ίδια περίοδο, όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Δημ. Ιωάννου, η ελληνική οικονομία έμπαινε σε φάση αναμενόμενης καταστροφής –την οποία περιέγραφε τότε με αμέτρητα άρθρα η εφημερίδα αυτή.

Η ελληνική οικονομία αποφάσιζε να αυτοκτονήσει μέσω του βασικού οικονομικού οφελήματος που τής προσέφερε η συμμετοχή της στην ευρωζώνη: την επάρκεια οικονομικών πόρων. Αυτό συνέβη διότι η δημιουργία της ευρωζώνης συνέπεσε με το διεθνές φαινόμενο που έγινε γνωστό ως global savings glut. Τεράστια ποσά κεφαλαίου ανά την υφήλιο αναζητούσαν επικερδείς, αλλά και ασφαλείς, τοποθετήσεις. Οι πολιτικές και νομισματικές αρχές της Ελλάδας δεν παρέλειψαν να αδράξουν την λαμπρή ευκαιρία και να προσφέρουν άφθονη ρευστότητα και πρωτόγνωρη ευημερία! Άλλωστε, ακόμα και αν –θεωρητικά– κάποιος διαφωνούσε, δεν θα μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα για να ανατρέψει την καλπάζουσα «υπερθέρμανση», την υπερχρέωση και την ανατροπή του έρματος στο σκάφος της ελληνικής οικονομίας. Από την στιγμή που τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια δανεισμού της ΕΚΤ ήταν τόσο χαμηλά για τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας, τα μακροχρόνια –καθώς ουσιαστικά δεν υπήρχε και risk premium– δεν γινόταν να είναι πολύ υψηλότερα.

Το αποτέλεσμα του άκριτου υπερδανεισμού ήταν μία δεκαετία «υπερθέρμανσης», υπερχρέωσης και ραγδαίας μετατόπισης των δομικών ισορροπιών της οικονομίας. Η υπερβάλλουσα ρευστότητα ασκούσε διαρκώς αυξητικές πιέσεις στο επίπεδο των τιμών –όχι, όμως, όλων των προϊόντων. Αυτά που προέρχονταν από τον μη προστατευμένο, ανταγωνιστικό τομέα παρέμεναν σταθερά, διότι η (factory gate) τιμή τους καθοριζόταν, όπως πάντοτε, σε διεθνές επίπεδο. Αυξάνονταν οι τιμές μόνον των «διεθνώς μη εμπορεύσιμων» προϊόντων, γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα οι παραγωγικοί πόροι να εγκαταλείπουν τον πρώτο τομέα και να μεταφέρονται στον δεύτερο, όπου η αύξηση των τιμών δημιουργούσε μεγαλύτερα περιθώρια αμοιβών για τους συντελεστής της παραγωγής. Έτσι, ήταν πιο επικερδές να εισάγεις προϊόντα από το εξωτερικό και να τα εμπορεύεσαι, παρά να τα παράγεις εγχωρίως. Επίσης, ήταν πιο επικερδές να αγοράζεις γη και τίτλους στο εξωτερικό, παρά στην Ελλάδα.

Τελείως φυσιολογικά, στην δεκαετία μέχρι το 2009, η χώρα είχε μέσο ετήσιο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών που πλησίαζε το 10% του ΑΕΠ. Το 2008 προσέγγισε το απίστευτο ύψος του 15%. Παράλληλα, δεδομένου ότι οι αμοιβές καθορίζονταν με βάση το κριτήριο πως έπρεπε να «συλλάβουν» όλο τον πληθωρισμό ώστε να «διαφυλάξουν» το εισόδημα των εργαζομένων, οι αυξήσεις τους ακολουθούσαν το μέσο επίπεδο τιμών, ανεξαρτήτως του επιπέδου της παραγωγικότητας. Αποτέλεσμα ήταν να διαβρώνεται ταχέως η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας –στον τομέα των «διεθνώς εμπορεύσιμων»– και να εντείνεται ο παρασιτικός της χαρακτήρας.

Επετεύχθη, έτσι, αυτό που ο κ.Δημ. Ιωάννου αποκαλεί «εσωτερική αντιτίμηση» και εμείς θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «χρηματοπιστωτική μέθη». Παρόμοια κατάσταση, υπό τις σημερινές συνθήκες, κάνει αναπόφευκτη την επίπονη και δραματική «εσωτερική υποτίμηση» –η οποία, ωστόσο, θα έχει ως αποτέλεσμα και την κατάργηση του πελατειακού πολιτικού συστήματος, το οποίο, πέρα από θέσεις εργασίας, επί τριάντα χρόνια καθόριζε και τις αμοιβές του δημοσίου τομέα ερήμην της παραγωγικότητος.

Όλες αυτές τις καταστάσεις, που απειλούν πλέον και την διεθνή οικονομία, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να τις σώσει ρίχνοντας πακτωλό ευρώ σε μιαν Ελλάδα η οποία προφανώς αγνοεί ακόμα και τους νόμους της βαρύτητος.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η «νέα οικονομική διακυβέρνηση» και η κρίση του ευρώ.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Η «νέα οικονομική διακυβέρνηση» και η κρίση του ευρώ.

Διοργανώνει η Πρωτοβουλία κατά του Ευρώ και της ΕΕ με θέμα: Η «νέα οικονομική διακυβέρνηση»

και η κρίση του ευρώ.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου στις 18.30 στο Αμφιθέατρο «Σάκη Καράγιωργα ΙΙ», Πάντειο

Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Πέτρος Αλιβιζάτος:συναντήσεις

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

Διατήρηση των μεγεθών της αναμένεται  να παρουσιάσει η φετινή τουριστική κίνηση από την Ιταλία προς την Ελλάδα, σύμφωνα με τους εκπροσώπους της τουριστικής αγοράς, τους οποίους συνάντησε ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Πέτρος Αλιβιζάτος κατά την επίσκεψή του στην έκθεση BIT, στο Μιλάνο. Από τις επαφές του υφυπουργού προέκυψε ότι οι  παράγοντες του τουρισμού στηρίζουν την Ελλάδα ως προορισμό και επενδύουν στη χώρα μας με εκδόσεις, διαφήμιση και σχετικές ενέργειες που καταδεικνύουν ότι οι Ιταλοί επενδύουν στην ελληνική τουριστική αγορά. Συγκεκριμένα, ο κ. Αλιβιζάτος συνάντησε τους tour operators:  Αlpi Tour (με κίνηση 90.000 τουρίστες προς Ελλάδα το χρόνο), Settemari (35.000), Eden (35.000), Mediterraneo (15.000), Well Tours (13.000), καθώς και τις ανερχόμενες Viaggi de Tourchese και Marevero. Ο πρόεδρος της Ένωσης των Ιταλών Tour Operator (ASTOI) κ. Ρομπέρτο Κορμπέλα δήλωσε  ότι οι Ιταλοί τουρίστες θα έρθουν και φέτος στην Ελλάδα, στέλνοντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας. Επισημαίνεται ότι περίπου 1,3 εκατομμύρια Ιταλοί επισκέπτονται κάθε χρόνο τη χώρα μας ενώ χαρακτηριστικό της Ιταλικής Αγοράς είναι τα δεκάδες μικρά τουριστικά γραφεία που δραστηριοποιούνται με προορισμό την Ελλάδα.

Ο κ. Αλιβιζάτος έδωσε συνεντεύξεις σε ιταλικά μέσα (Canale Italia, Odeon, TG 24, Made in Italy TV, Marco Polo TV, TTG ITALIA, Republica, καθώς και σε σειρά τουριστικών περιοδικών και εφημερίδων), προκειμένου να προωθήσει την ευρεία γκάμα των διάφορων μορφών τουρισμού που παρέχει η χώρα μας, αλλά και να τονίσει ότι τα τελευταία γεγονότα που αμαύρωσαν την εικόνα της Αθήνας αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. “Η Ελλάδα ήταν και εξακολουθεί να είναι μια φιλική, φιλόξενη και ασφαλής χώρα για τους επισκέπτες της. Το τουριστικό προιόν που προσφέρει είναι το πλέον ανταγωνιστικό από πλευράς κόστους και ποιότητας», είπε χαρακτηριστικά ο υφυπουργός.

Στο περιθώριο της έκθεσης ο κ. Αλιβιζάτος χαιρέτισε την πρωτοβουλία του γραφείου ΕΟΤ Μιλάνου που σε συνεργασία με την Ένωση Επαγγελματιών της  Brera υπό την αιγίδα του Δήμου του Μιλάνου να αφιερώσουν μια εβδομάδα στην Ελλάδα, με ανάλογη διακόσμηση των βιτρινών, πολιτιστικές εκδηλώσεις, προσφορά ελληνικών προϊόντων και κρασιού διαφόρων περιοχών της Ελλάδας. Στο πλαίσιο της παρουσίας του στην έκθεση ο κ. Αλιβιζάτος συναντήθηκε με τον κ. Αντόνιο Ταγιάνι, αντιπρόεδρο της Ευρωπαικής Επιτροπής, τον Πρόεδρο της Περιφέρειας της Λομβαρδίας κ. Ροβέρτο Φορμιγκόνι, τον Αρμόδιο σε θέματα Τουρισμού της Επαρχίας του Μιλάνου κ. Στέφανο Μπολονίνι, τον Υπουργό Τουρισμού της Σταυρούπολης (Ρωσία) κ. Αντρέι Σκρίπνικ και τον Δήμαρχο Μιλάνου κ. Τζουλιάνο Πισαμπία.