ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗΣ γράφει στους πολιτικούς του σχολιασμούς : “ΔΙΚΑΙΟ - ΑΔΙΚΟ” “ΣΩΣΤΟ – ΛΑΘΟΣ”…ΚΑΙ ΠΩΣ “ΧΑΘΗΚΕ Η ΜΠΑΛΛΑ”!

Παρακολουθώ τις ενέργειες, τις θέσεις και τις αποφάσεις ακόμη και τις δικαιολογίες τόσο της Κυβέρνησης όσο και της αντιπολίτευσης. Οι περισσότερες είναι εστιασμένες στο οικονομικό-εισπρακτικό κυρίως κομμάτι, ενώ τα υπόλοιπα θέματα ή ζητήματα ή πολιτικές - όπως θέλετε ονομάστε τα- έρχονται σε δεύτερη μοίρα.

Και αυτό χωρίς να έχω καμία διάθεση  να καταλογίσω ευθύνες σε κανέναν. Αυτό γνωρίζουν, αυτό κάνουν.

Η Κυβέρνηση παλεύει με Νόμους και Νομοθετικά Διατάγματα(348 Νόμους νομίζω πως ψήφισαν μέσα σε ένα χρόνο) να πατάξει την φοροδιαφυγή (μεγάλο πρόβλημα) και πολύ καλά κάνει και η αντιπολίτευση να … καταδικάζει κάθε τέτοιου είδους προσπάθεια! Γιατί;

Όσο δικαιολογημένη και αν είναι η εκ των υστέρων προσπάθεια της νυν Κυβέρνησης να πατάξει την φοροδιαφυγή, άλλο τόσο αδικαιολόγητη είναι που δεν έχει το σθένος να ξεμπλέξει το γενικότερο μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί διαχρονικά - δηλαδή τα τελευταία 40 χρόνια- από όλα τα κόμματα της Βουλής.

Και συμπεριλαμβάνω όλα τα κόμματα, καθώς κανένα δεν είναι άμοιρο ευθυνών. 

Και οι 300 Βουλευτές μαζί και οι συν αυτώ «παρατρεχάμενοι» συμβουλάτορες, αδρά αμειβόμενοι οι οποίοι  έχουν.. θητεύσει φέρουν ακεραία την ευθύνη. Πριν από κάθε εκλογική αναμέτρηση το κάθε κόμμα, με προοπτική να σχηματίσει Κυβέρνηση, υποσχόταν θέσεις εργασίας και επιδόματα ή ελαφρύνσεις. Προνόμια που απαιτούσαν κυρίως και τα υπόλοιπα μικρά κόμματα στο όνομα δήθεν των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των συνδικαλιστικών οργάνων, ενώ  είχαν απώτερο διπλό στόχο: να βάλουν δύσκολα στην όποια Κυβέρνηση σχηματιστεί, να καταφέρουν σε όλο τον δημόσιο τομέα να διορίσουν δικούς τους ανθρώπους, άρα να εξασφαλίσουν τα μελλοντικά πειθήνια όργανα των σκοπών  και στόχων τους!

 Οι δε Κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ υπό το βάρος της ψηφοθηρίας προσελάμβαναν στη Βουλή ακόμα και  κομματικά μέλη άλλων κομμάτων μόνο και μόνο γιατί πίστευαν-τόσο αφελής ήταν η σκέψη τους- ότι θα προσχωρούσαν στο οικείο «στρατόπεδο».

Ναι!!! στρατόπεδα είχαν δημιουργήσει, με στρατοπεδάρχες, λοχαγούς, δεκανείς μέχρι και ανθυποστρατιώτες. Των οποίων η ψήφος εθεωρείτο ιδίου.. «βάρους» στην πολιτική πλάστιγγα που χρησιμοποιούσαν.

Να! τα επιδόματα, να! οι ατέλειες, να! οι θέσεις σε φορείς επιδοτούμενους, να! να! να!... και τελειωμό η λίστα δεν έχει.

Τόσο μεγάλη και αδηφάγος ήταν αυτή η λίστα, που ότι παρήγαγε η χώρα δεν έφτανε και δανειζόμαστε για να επιχορηγούμε τεμπέληδες και  κηφήνες. Μαζί μ΄ αυτούς και οι αχόρταγοι κάθε Κυβερνητικού σχήματος. Τι να πρωτοθυμηθούμε. Τα αυθαίρετα Υπουργών , τις παράκτιες εταιρίες, τις μίζες, τι;

Την έκανε λοιπόν με ελαφρά «πηδηματάκια» ο Κώστας Καραμανλής- ο πρώτος που διαπίστωσε το μέγεθος του προβλήματος-  παραδίδοντας στον Γεώργιο Παπανδρέου, στέλνοντας την ίδια στιγμή στον κάλαθο των αχρήστων την υπόσχεση που είχε δώσει προκειμένου να κερδίσει τις εκλογές:

-«το κράτος μας χρειάζεται επανίδρυση» είπε.

Και ως επανίδρυση προσέλαβε ων ουκ έστιν αριθμός στο ήδη υδροκέφαλο κράτος.

Ο δε Γεώργιος την πάτησε στην κυριολεξία με τη δήλωση :

-«λεφτά υπάρχουν»

Βέβαια υπάρχουν χρήματα αλλά στους τοκογλύφους και όχι στα ταμεία των Ελληνικών Υπουργείων. Μπορεί να είχε πιστέψει πως είχε το μαγικό άγγιγμα του Μίδα, αλλά γρήγορα διαπίστωσε πως δεν το διαθέτει .

Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.  Αυτό που έπρεπε να κάνει δεν είχε το κουράγιο, ή το τσαγανό αν θέλετε, ή ακόμη- ακόμη και τους συνεργάτες για να το πραγματοποιήσει. Δηλαδή  να κάνει  την επανίδρυση, την οποία επιχειρούν σπεύδοντας βραδέως και ανορθόδοξα και αποσπασματικά, οι σημερινοί Κυβερνώντες.

 Με εξωτερικό χρέος τότε περίπου στα 200 δις και ταμεία άδεια, φοβήθηκε να πει :

- Παιδιά έκανα λάθος! Τα ταμεία είναι άδεια και οι υποχρεώσεις ασήκωτες. Τα λεφτά δεν υπάρχουν και οι δρόμοι είναι δύο, ή τρεις αν θέλετε: Πρώτον πτωχεύουμε και ως επακόλουθα θα έχουμε αυτά, αυτά κι εκείνα. Δεύτερον μπαίνουμε σε μνημόνια με τα γνωστά, δηλαδή  όσα γνωρίζουμε τώρα. Τρίτον αποφασίζουμε στάση πληρωμών εξωτερικών υποχρεώσεων και την βγάζουμε με ό,τι διαθέτουμε και μπορούμε να παράγουμε, αλλά δεν θα ξεπουληθούμε Και μόλις στηθούμε στα πόδια μας, επιστρέφουμε τα δανεικά που «όλοι μαζί φάγαμε» . Τόσα χρόνια θα χρειαστούμε για να επανέλθουμε σε υποφερτή κατάσταση και ας αποφασίσουμε όλοι μαζί...

Αντί λοιπόν να γίνουν αυτά αμέσως, έδωσε την ευκαιρία στους συνδικαλιστές, αντιπολίτευση, στα λαμόγια και δανειστές να δημιουργήσουν μια κατάσταση που δεν μαζευόταν με τίποτα.

 Έφαγε την κατακραυγή ολόκληρου του Ελληνικού Λαού, φορτώθηκε όλα τα λάθη, ουσιαστικά διέλυσε το κόμμα του, απογοήτευσε την αγορά, τρόμαξε τους δανειστές και κατέφυγε στην λύση Παπαδήμου.

Το δε χρέος μας εκτοξεύτηκε στο 100%,  άρα έγινε μη βιώσιμο.

Όχι ότι τώρα είναι, αλλά αναγκαστήκαμε να ακολουθήσουμε τον χειρότερο και δυσκολότερο «δρόμο» ή επιλογή αν θέλετε.

Εκείνη την περίοδο ο Αρχηγός της Ν.Δ, σφοδρώς εναντίον των μνημονίων, δημιούργησε τα όσα προβλήματα στην ήδη παραπαίουσα Κυβέρνηση. Συμπαραστάτες του όλα τα υπόλοιπα κόμματα και οι απογοητευμένοι Πολίτες. Χάθηκαν περιουσίες, καταστράφηκε κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα και όλοι μας περιμέναμε την νέα Κυβέρνηση να αλλάξει τα δεδομένα.

Ήρθε με τα χίλια ζόρια και «εκβιασμούς» της Τρόικας και των εντολέων της η συγκυβέρνηση. Γνωστή σε όλους. Από εκείνη τη στιγμή με περισσό ζήλο άρχισαν σκληρότερα μέτρα και καταιγισμός νομοθετικών διατάξεων σε βαθμό που δεν ήξερες αν ένας νόμος του προηγούμενου μήνα θα είναι σε ισχύ τον άλλον. Για να μειώσουμε τον αριθμό των Δημοσίων υπαλλήλων ώστε να μειωθεί κάπως το κράτος χρειάστηκε να διανύουμε αισίως τον έκτο χρόνο, οι φερόμενοι ως επίορκοι να είναι  ΑΚΟΜΑ στις θέσεις τους,  αποδιοργανώθηκε κάθε κρατικός μηχανισμός,  αποχώρησε ο τρίτος Κυβερνητικός εταίρος.

 Και το  νέο επιτελείο στο αρμόδιο Υπουργείο με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και συμπαραστάτη την κ. Χριστοφιλοπούλου να παίρνει αποφάσεις αυτόματες. Οδυνηρές.  Απαραίτητες.  Δημιουργούν όμως μεγαλύτερη στρατιά ανέργων και δυστυχούντων και με αντίκτυπο στην Οικογένεια και Κοινωνία τεράστιο.  Όλες οι επιχειρήσεις είναι ζημιογόνες ή κλειστές ή ανενεργές μη έχοντας τη δυνατότητα να κλείσουν σωστά. Παραμένουν «παγωμένες» χωρίς να έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν έστω και τα ελάχιστα χρήματα που απαιτούνται για να καταχωρηθούν ως κλειστές.

Οι φόροι όμως, φόροι, λες και θα γεννήσουν χρήματα οι μη έχοντες.

Δεν λαμβάνουν καθόλου υπ’ όψιν τους πως όσοι εκείνη την στιγμή (και αναφέρομαι στο σωτήριο έτος του 2009) είχαν χρήματα έκαναν το κουμάντο τους. Άλλοι τα φυγάδευσαν στο εξωτερικό. Πρώτοι διδάξαντες οι «ημέτεροι». Άλλοι στο χώμα  και άλλοι στα σεντούκια.. Κακό βεβαίως και μεγάλο για τον Υπουργό Οικονομικών και για τις Τράπεζες, αλλά όταν σπέρνεις ανέμους, τι περιμένεις να θερίσεις; Έχει χάσει την εμπιστοσύνη προς το κράτος ο Πολίτης και ας διατηρεί ακόμη την Ιώβειο υπομονή του. Καραδοκεί όμως, περιμένοντας  την ευκαιρία.

Στις Τράπεζες δεν έχει καμία εμπιστοσύνη. Αλλά και αυτές με υπογραφή άλλων τις ανακεφαλαιοποίησαν. Γιατί μπορεί η Κυβέρνηση να έστειλε τα 60 δις στις Τράπεζες για να στηθούν στα πόδια τους , αλλά όλα και με υπέρογκους τόκους θα τα πληρώσει ο απλός Έλληνας πολίτης.

Και ενώ ευεργετήθηκαν δεν έχουν αλλάξει τακτική.

Εξακολουθούν να κρατάνε την αγορά κλειστή και ζητούν την χασούρα - από τα θαλασσοδάνεια, εορτοδάνεια, διακοποδάνεια που χορηγούσαν  «αέρα πατέρα» - να την επωμιστούν ΠΑΛΙ τα κορόιδα.

Τιμωρία λοιπόν και εμπάργκο τους κάνει ο απλός καταθέτης. Και αν δεν αλλάξουν τακτική έτσι ώστε να επανακτήσει την εμπιστοσύνη του στο Τραπεζικό Σύστημα ο Έλληνας, τα ταμεία τους θα είναι γεμάτα αράχνες.

Τι περιμένουν δηλαδή; Να συνεχίσει την κατάθεση του υστερήματος του ο Έλληνας και να μην είναι σίγουρος αν θα ξαναδεί τα αποταμιευμένα Ευρώπουλα του;

Μια απλή ματιά και λίγη προσοχή να έδειχναν στο χαϊβάνι τον Έλληνα θα του έπαιρναν και την ψυχή του, όχι μόνο τις οικονομίες του. Εκείνος έχει πάνω από τα χρήματα την ΠΑΤΡΙΔΑ του. Τώρα όμως είναι  θυμωμένος επί δικαίων και αδίκων. Βρίσκεται σε περίεργη κατάσταση. Είναι πολύ δύσκολο να την διαχειριστεί. Έτσι τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής ανεβαίνουν κυρίως από αντίδραση και μόνο, αλλά οι μεγάλοι πολιτικοί εγκέφαλοι βρίσκονται στον δικό τους κόσμο.

Νομίζουν πως τα δελτία ειδήσεων είναι αρκετά για να περάσουν το δικό τους δίκιο. ΛΑΘΟΣ και μάλιστα τεράστιο.

Το ποσοστό των ακροατών των ειδήσεων έχει πιάσει πάτο.

Απλά περιμένουν το πλήρωμα του χρόνου ως τις εκλογές. Τότε θα δώσουν το διαλυτήριο σε τουλάχιστον τρία κόμματα, από αυτά που τώρα είναι στη Βουλή. Και οι κερδισμένοι εκείνων των εκλογών  ας μην βιαστούν να  χαρούν  από τώρα. Είναι τόσο δύσκολα τα όσα θα είναι άμεσα απαιτητά, που θα χάσουν εξ αρχής τον μπούσουλα και δεν θα καταφέρουν  να τον βρουν ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. Αυτό που θα παραλάβουν, δεν θα είναι «καρέκλα» σε Κυβέρνηση!! Ατομική βόμβα θα είναι.

Εάν δεν ξέρουν μάλιστα πώς να χειριστούν… «πυρηνική ενέργεια» σε ελάχιστο χρόνο θα πληρώσουν ΟΛΑ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ μαζί με την συσσωρευμένη οργή του Ελληνικού Λαού.

Θα με θυμηθείτε….