«ΚΟΙΝΟΣ ΝΟΥΣ», ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΝΕΙΣ; γράφει ο Γιάννης Βαβουρανάκης

«ΚΟΙΝΟΣ  ΝΟΥΣ», ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Σήμερα 2/7/13 πήρα το λεωφορείο από τις Αχαρνές για την Αθήνα. Δεν είναι η πρώτη φορά που κάνω τη διαδρομή αυτή ούτε και η μοναδική που παρατήρησα όσα μ’ ανάγκασαν να γράψω αυτό το άρθρο. Πρέπει να δηλώσω, προς αποφυγή κάθε παρεξήγησης, πως δεν είμαι ρατσιστής ούτε έχω καμία εμπάθεια με το χρώμα ή την καταγωγή των ανθρώπων. Έχω όμως, με τις συμπεριφορές,  τις κακές νοοτροπίες και την έλλειψη σεβασμού στον διπλανό.

Πήρα σχεδόν από την αφετηρία το λεωφορείο και μη έχοντας τι άλλο να κάνω παρατηρούσα τους επιβάτες. Όσοι λοιπόν επιβιβάστηκαν, ανεξαρτήτως ηλικίας, πρώτο τους μέλημα ήταν η ακύρωση του εισιτηρίου. Σημειώστε δε ότι για να βρω εισιτήριο έψαξα σε τέσσερα περίπτερα. Είναι γνωστό ότι δεν έχουν κίνητρο οι περιπτεράδες, για να έχουν και αυτόν τον μπελά στο κεφάλι τους. Όμως αυτό είναι το σύστημα, σ’ αυτό απευθύνθηκα κι εγώ. 

Δεν είναι όμως αυτό το πρόβλημα. 

Σε κάποια στάση γνωστή στους κατοίκους των Αχαρνών επιβιβάστηκε ένα ζευγάρι αθιγγάνων. Νεαρότατο μάλιστα. Ήταν οι πρώτοι που δεν ακύρωσαν εισιτήριο. Και δεν έφτανε αυτό, ο κύριος είχε την απαίτηση να σηκωθούν οι «καρακάξες» για να καθίσει η αφεντομουτσουνάρα του. Το φώναζε στη σύντροφο του πολλές φορές. Θα μου πείτε πως είναι γύφτος. Και τι μ’ αυτό… αν δεν είχε εισιτήριο, να πάει με τα πόδια. Και τουλάχιστον όφειλε να έχει μια στοιχειωδώς καλή  συμπεριφορά προς τους συνεπιβάτες του οι οποίοι ήταν, ο μικρότερος, τρεις φορές μεγαλύτερός του. Το κακό δεν σταμάτησε. Όσοι αλλοδαποί επιβιβάστηκαν στην επιστροφή μου κυρίως από την οδό Αχαρνών με εξαίρεση μια οικογένεια μαύρων, δεν πλήρωσε κανένας εισιτήριο.   Η κυρία δίπλα μου ωρυόταν: 

 

-«Αυτούς» τους πληρώνουμε εμείς και δεν έχουν κανένα σεβασμό. Αλλά δεν έχουμε ούτε κράτος. Κανένας έλεγχος-συνεχίζει η κυρία-αν δεν βάζατε εσείς στη θέση του τον γύφτο κανένας δεν θα μιλούσε. Όλους τους άλλους ποιος θα τους βάλει σε τάξη; Γιατί δεν ακυρώνουν το εισιτήριο μπροστά στον οδηγό; Γιατί δεν υπάρχει μία είσοδος και άλλη έξοδος; Γιατί δεν υπάρχει λίγη τάξη; Και μετά μας λένε πως οι δημόσιες συγκοινωνίες είναι χρεοκοπημένες. «Αυτοί» είναι υπαίτιοι της χρεοκοπίας. Και όχι μόνο των συγκοινωνιών.

Μια απλή νοικοκυρά ήταν που συνόδευε τα δυο κορίτσια της, σπουδάστριες στο Πανεπιστήμιο  Πατρών. Κι όμως πρότεινε λύση στο εισπρακτικό πρόβλημα των ΜΜΜ. 

Αυτός ο κοινός νους, δεν υπάρχει στους διοικούντες  τα μέσα μαζικής μεταφοράς ή δεν είναι αρμοδιότητα  τους; 

Και αν δεν έχουν αυτή την αρμοδιότητα ποιες τέλος πάντων έχουν; 

Μόνο κάθε τέλος του μήνα να εισπράτουν τον μισθό; 

Από ποιο ταμείο αφού σε λίγο θα είναι άδειο;

Αφού δεν ενδιαφέρονται για τη δουλειά τους γιατί να ενδιαφερόμαστε εμείς γι’ αυτούς;

Απεργία σε ένδειξη συμπαράστασης στους πρώην καλοπληρωμένους της ΕΡΤ ξέρουν να κάνουν… τους τζαμπατζήδες στη δουλειά τους να κυνηγήσουν όμως δεν μπορούν γιατί «δεν έχουν αρμοδιότητα».

Εδώ χανόμαστε και το …χτενίζεται.

Στην επιστροφή έδωσα μεγαλύτερη προσοχή. Με συγκίνησε μια ηλικιωμένη κυρία που δεν είχε καλή ευστάθεια-προσπαθούσε να περπατήσει με το μπαστούνι της- και όμως με αξιοπρέπεια κατάφερε στην τρίτη προσπάθεια να σηκωθεί και ν’ ακυρώσει το εισιτήριο της. Δεν άλλαξε τίποτα ούτε σ’ αυτή την διαδρομή, ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ ΔΕΝ ΑΚΥΡΩΣΕ εισιτήριο. Αυτό δείχνει δύο πράγματα:  την έλλειψη σεβασμού στη χώρα που τους φιλοξενεί και το μπάχαλο του κρατικού μηχανισμού. ΄Η μήπως φοβούνται τον ΣΥΡΙΖΑ και τις διαμαρτυρίες του; Ακόμη χειρότερα. 

Πάντως ο απλός κόσμος, αυτός που πληρώνει εισιτήριο στα ΜΜΜ είναι ο ίδιος που ταλαιπωρείται και στις εφορίες για να πληρώσει τα χαράτσια, δείχνοντας πως έχει απόλυτη συναίσθηση της κατάστασης αλλά όχι και πολλά αποθέματα υπομονής. 

Ποσώς τον ενδιαφέρουν οι φωνές διαμαρτυρίας των κομμάτων  που έχουν στηρίξει την ύπαρξη τους σ’ αυτόν τον εύκολο δρόμο της πολιτικής και δείχνουν την γύμνια τους στην παντελή έλλειψη αντιπροτάσεων. 

Τα δημοσκοπικά τερτίπια των «εργολάμπων»  στα ιδιωτικά ΜΜΕ και των δημοσιογράφων της κακιάς ώρας αφήνουν ασυγκίνητους τους πάντες. Αδιάψευστος μάρτυρας η κάθετη πτώση της ακροαματικότητας τους, συνεπώς και της κερδοφορίας τους. 

Μεγάλο όπλο το κοντρόλ! Σε σβήνει εύκολα από το χάρτη. Με το ίδιο κοντρόλ θα σβηστούν και οι πολιτικάντηδες  της «μη πολιτικής».

Όσοι τουλάχιστον δεν κοιτούν τον καθρέπτη πριν τολμήσουν να διαμαρτυρηθούν αφού δεν ξέρουν να κάνουν τίποτ’ άλλο. Σ’ αυτή τη φάση που βρίσκεται το Ελληνικό κράτος, τις Θερμοπύλες τις φυλάσσουν Λεωνίδες με μοναδικό φρόνημα την Πατρίδα. Ποτέ το κόμμα. 

Κάτι "αρχηγοί" που περιδιαβαίνουν την υφήλιο και κατηγορούν την Κυβέρνηση, μόνο τον  εξοστρακισμό τους πρέπει να εισπράξουν. Όχι σαν αυτόν που επεφύλαξαν οι Αθηναίοι στον  Αριστείδη, αλλά αυτός που τους αξίζει γιατί δεν στηρίζουν τα συμφέροντα του κράτους και –έστω- την   Κυβερνητική εξωτερική πολιτική. 

Ξέρετε πόσο κακό προκαλείται όταν περιδιαβαίνεις τα διάφορα κράτη και ζητιανεύεις υποστήριξη, στο όνομα της οποίας ξεπουλάς την αξιοπρέπεια της πατρίδας και την προσωπική,  έναντι μόνο μια καρέκλας; Ε!!! Δεν θέλουμε τέτοιους αρχηγούς.

Τοποθετούμαι κάθετα γιατί δεν βρίσκω σταθερό σημείο στις θέσεις αυτού του κόμματος. Άλλα πρεσβεύει δια λόγου και άλλα στην πράξη υλοποιεί. Έχει μεγάλη διαφορά από το ΚΚΕ το οποίο ομολογουμένως είχε και έχει τις πλέον ξεκάθαρες θέσεις. Τώρα θα μου πείτε πως και η Χρυσή Αυγή έχει ξεκάθαρες θέσεις. Ναι, αλλά οι Ναζί έκαψαν 13 χωριά της επαρχίας Βιάννου στην οποία γεννήθηκα, αλλά και τόσα άλλα  δεινά που  υπέστη εξ αιτίας τους ολόκληρος ο Ελληνισμός (και όχι μόνο) .  

Στο ίδιο μήκος κύματος  και ο Καμμένος. Δεν έχει να πει τίποτ’ άλλο μόνο πως είναι «καμένος».

Αυτός που  με στενοχωρεί με την ατολμία του είναι ο Φώτης Κουβέλης. Στα δύσκολα , απεδείχθει πως ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ. Τι να τον κάνεις λοιπόν;

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗΣ