ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗΣ ΓΡΑΦΕΙ:ΤΡΑΓΙΚΗ ΕΙΡΩΝΕΙΑ, Ή ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΛΕΜΑ;

Είμαστε καθημερινά μάρτυρες απίστευτων «αποκαλύψεων» διασπάθισης  Δημοσίου χρήματος, φοροδιαφυγής και παράλυσης ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού.

Ο  μόνος  μηχανισμός που λειτουργεί είναι  αυτός της είσπραξης φόρων από  τους συνήθεις «αιμοδότες» του  κρατικού κορβανά, δηλαδή τους μη έχοντες. Αυτούς που αιμορραγούν καθημερινά για να τα καταφέρουν και που στο άκουσμα και μόνο της  ΕΛΛΑΔΑΣ ή του ύμνου της ανατριχιάζουν από καμάρι και νοσταλγία!

 Όλα τα άλλα κρατικά συστήματα και μηχανισμοί είναι ΜΠΑΧΑΛΟ. Το ίδιο και απαράλλαχτο με αυτό της Βουλής. Εκεί καθημερινά προσπαθούν όλοι τους να συντάξουν μια «φαρσο-τραγω-κωμωδία» –νέο είδος θεατρικής τέχνης-  σε αντιστοίχιση  αυτών του Αριστοφάνη, Ευριπίδη, Σοφοκλή κ ά Αρχαίων μεγάλων Ελλήνων Τραγωδών.

Με μια διαφορά:  Χορηγός να είναι πάντα το θύμα, ο Ελληνικός λαός, και θεατές μόνο οι κατοικοεδρεύοντες των εδράνων της Βουλής.

Το κάνουν συνειδητά ή από «επαγγελματική συνήθεια» άραγε; Είτε για τον πρώτο είτε για  τον δεύτερο λόγο, οδηγούνται εκείνοι στον Καιάδα και εμείς στην πενία. Δυστυχώς γι’ αυτούς η αξιοπρέπεια μας, συγκρατείται χάριν των προσωπικών μας προσπαθειών σε αξιοθαύμαστα επίπεδα.

  Όμως το φαινόμενο πρέπει να περιοριστεί και αν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί παντελώς, καθώς είναι φοβερά επιζήμιο τόσο σε οικονομικό, ηθικό, ακόμη- ακόμη και υπαρξιακό επίπεδο.

 Ύστερα για πόσο πια να κάνεις τον μ….α;

Έχει το «άθλημα» και τα όρια του. Είναι πεπερασμένο σύνολο και όχι άπειρο.

 Θα μου πείτε τώρα πως γράφει ένας θυμωμένος εκ των υστέρων Έλληνας! Ναι! είμαι ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ αλλά ούτε εκ των υστέρων, ούτε εκ του ασφαλούς. Έχω κανόνα στη ζωή μου να λέω τα πράγματα με τ’ όνομα τους και επωμίζομαι πάντα το κόστος των λεχθέντων μου.

Η απορία μου όμως με τα σχέδια του Υπουργείου Οικονομικών σε ό,τι αφορά το φορολογικό κομμάτι, εκτός του ότι κρίνονται αποσπασματικά, αναποτελεσματικά είναι και καταστροφικά για το ίδιο το κράτος και όχι μόνο των αδίκως φορολογουμένων.

Σε λίγο που θα έχουν επιβάλει φόρο και για τον αέρα που αναπνέουμε να δούμε ποιος από τους «φιλότιμους αιμοδότες» θα έχει ακόμη την φιλοτιμία να τους συμπαραστέκεται αγόγγυστα στα λάθη και ολισθήματα τους.

Παραδείγματα για τα φορολογικά «εφευρήματα» έχουμε όλοι και δεν χρειάζεται παράθεση κανενός. Το μόνο  που χρειάζεται είναι κάποιες απαντήσεις από «αρμόδια» και υπεύθυνα χείλη:

Πως θα εισπράξουν από τους μη έχοντες, και πως θ’ αναπτυχθούν οι ήδη φαλιρισμένες επιχειρήσεις;

Οι τράπεζες με τα τόσα δις που τις «μπουκώσαμε» και πάλι πνέουν τα λοίσθια. Πως έγινε αυτό;

Οι επιχειρήσεις που έκλεισαν και χρωστούν σε ταμεία, εφορίες και τράπεζες πως θα εξοφλήσουν;

Πως, αν δεν δουλέψουν τα χέρια ώστε να  φέρουν το αντίτιμο του μόχθου στο σπίτι, θα υπάρξει ανάπτυξη;

Η πείνα φέρνει γκρίνια και αυτό θα θερίσετε.

 Η δε ειρωνεία είναι πως κομπάζετε που σας-μας δανειοδοτούν για να πάρουν με τους τόκους και το «σάλιο» μας.  Δεν είναι λόγος να υπερηφανεύεται κάποιος όταν μάλιστα είναι ο κύριος υπεύθυνος της κατάντιας. 

Γ.Β