Περί «πόθεν έσχες»..

γράφει η Μ.Χ.Β
Η άποψή μου για το ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ που αναφέρεται σε παρακάτω άρθρο μου για τους «συνδικαλιστές» φαίνεται πως ενόχλησε κάποιους. Κύριοι…ΧΑΙΡΟΜΑΙ! Αλλά θα συμπληρώσω τα εξής:
Ποιος έχει πει σε κάποιους ότι από την στιγμή που καταλαμβάνουν καρέκλα, είναι και στο απυρόβλητο;
Ποιος νομίζει ότι μπορεί να ασκεί εξουσία και ΝΑ ΜΗΝ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ;
Ποιος θεωρεί ότι ο πολίτης δεν έχει ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΕΡΕΙ πως θησαύρισε ένας απλός επαγγελματίας που μια ζωή ήταν μεροκαματιάρης και ξαφνικά μέσα σε μια τετραετία που «ασκεί εξουσία» βρέθηκε με περιουσία, πανάκριβο αυτοκίνητο, ακίνητα, ΟΙΚΟΠΕΔΑΚΙΑ εδώ κι εκεί και διάγει «ζωήν και κότα»;
Ποιος ακατοίκητος θεωρεί ότι κρύβοντας από τους πολίτες ΕΓΓΡΑΦΑ που ζητούνται (και για να ληφθούν πρέπει κάποιος να καταθέσει ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ «αυτό είναι πατέντα του Δήμου Αχαρνών της τελευταίας τετραετίας») έχει αυτοδικαίως δικαίωμα να το κάνει ως να ευρίσκεται σε στάνη και όχι σε κτίριο-υπηρεσία ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ;

Αυτός που ζητάει να ασκήσει εξουσία, ΠΡΕΠΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΤΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΑ σε ανοιχτή επιστολή-σελίδα στον τοπικό Τύπο:
-«δημότες… αυτά έχω και τα βρήκα από την μάνα μου, τα έκανα με την δουλειά μου, τα κληρονόμησα..»
.. και ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ από την δημόσια καρέκλα ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΤΑΘΕΤΕΙ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΤΕΝΩΝ ΤΟΥ ΣΥΓΓΕΝΩΝ και να εξηγεί αυτά που ενδεχομένως αποκτήθηκαν, ΠΩΣ αποκτήθηκαν και ΑΠΟ ΠΟΥ. Αλλιώς, πρέπει να καθίσταται αμέσως ΥΠΟΠΤΟΣ και να ελέγχεται. ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΥΛΑ.
Μόνο αυτή η πρακτική μπορεί ίσως να αποκαταστήσει κάποια σχέση εμπιστοσύνης των πολιτών με τους εκλεγμένους άρχοντες, που πολλάκις δεν είναι καθόλου «άρχοντες» αλλά προκύπτουν τέτοιοι μετά την θητεία τους στα κοινά και εν όσω είναι αγράμματοι, μικροεπαγγελματίες και παντελώς ασήμαντοι αλλά βρέθηκαν στα κοινά από τραγική-για τους πολίτες- «συγκυρία».
Οψόμεθα εις Φιλίππους..