Είναι δύσκολο και πολλές φορές μέχρι ακατόρθωτο να γράψεις αυτά που γνωρίζεις, θέλεις ,η πρέπει ,ακροβατώντας ανάμεσα στην ανάγκη που προβάλλει επιτακτική και στον κίνδυνο να κυνηγηθείς
Το αυτονόητο γίνεται ζητούμενο και η αλήθεια γεμάτη περικοκλάδες κρύβεται μέσα στα υπονοούμενα. Η διφορούμενη έκφραση θεωρείται πολιτικός λόγος και απαραίτητο προσόν, με την συνεργασία να είναι λόγια του αέρα η όνειρο θερινής νύκτας. Στην καθημερινότητα πλέον το άγχος και η αβεβαιότητα, η στέρηση ακόμη και βασικών αγαθών σε μεγάλη κατηγορία ανθρώπων είναι καθημερινό βίωμα και η μια μετά την άλλη οι επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο. Στα παράθυρα των τηλεοπτικών εκπομπών προβάλλονται στατιστικές, ποιο κόμμα προηγείται, ή ποιος είναι καταλληλότερος πρωθυπουργός και αυτά ανάγονται ως μοναδικό πρόβλημα και η λύση του πανάκεια. Δεν είναι στραβός ο γιαλός. Εμείς δεν γνωρίζουμε την ναυσιπλοϊα.
Και ενώ λίγο ως πολύ όλοι το αντιλαμβάνονται αδρανούν περιμένοντας ο από μηχανής Θεός να λύσει το πρόβλημα. Τόσο μεγάλη φτώχια στελεχών κυρίως μεσαίων δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ. Και αφού αυτό είναι κανόνας ο Δήμος Αχαρνών γιατί ν΄ αποτελέσει εξαίρεση;
Υπάρχουν όμως και ορισμένες ομάδες συμπολιτών με μια ξεχωριστή ευαισθησία όπως τα μέλη της παράταξης ΑΕΠ που συναισθάνονται την ανάγκη διάψευσης του κανόνα και με ενέργειες τους συγκεντρώθηκαν φάρμακα και φαρμακευτικό υλικό για να βοηθήσουν τους Παλαιστινίους στον αγώνα επιβίωσης ενάντια στη γενοκτονία που επεχείρησαν οι Ισδραηλίτες. Η γιατρός της ομάδας “ιατροι της αγάπης” που παρέλαβε το υλικό της προσφοράς μετά τις ευχαριστίες και επαίνους προς τον Χρήστο Ντούρο , Παναγ. Κορνηλάκη, Παναγ. Γκίκα και τα άλλα μέλη της παράταξης είπε: “..όποιος δεν είδε τους ανθρώπους να υποφέρουν ,δεν τους μύρισε και δεν τους ακούμπησε ,δεν μπορεί να καταλάβει το μέγεθος των συναισθημάτων που πλημμυρίζουν εμένα και κάθε συνάδελφο μου όταν βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή των γεγονότων και σε άμεση επαφή με τους ανθρώπους που υποφέρουν. Όποιον δεν τον χαϊδεψε το βλέμμα του παιδιού που το σώζεις απ’ την πείνα η την αρώστεια είναι δύσκολο να καταλάβει. Όταν το ζήσεις μια φορά, γίνεσαι αυτόματα μέλος της προσπάθειας για πάντα...”
Αποφεύγω της πίτες και εδεχομένως να παραξηγηθώ από ορισμένους φορείς .Και έχουν απόλυτο δίκιο να έχουν την απαίτηση της κάλυψης ,αλλά δεν θεωρώ είδηση το κόψιμο μιας πίτας. Ενδιαφέρει μόνο τους παρισταμένους και πολύ περισσότερο η προβολή των επιτόπου.
Στην πίτα του Πανοράματος εκτός της άψογης φιλοξενίας από τα μέλη του συλλόγου και τον πρόεδρο Κων/νο Οικονόμου απολαύσαμε για άλλη μια φορά τον αυθορμητισμό του Παύλου Γεροντίδη: <<..Εύχομαι η βόμβα που προσπαθούν να εγκαταστήσουν στην περιοχή και εννοώ τον αγωγό φυσικού αερίου που διασχίζει την περιοχή και περνά δίπλα απ’ το σχολείο να μην ολοκληρωθεί ποτέ γιατί φοβούμαι ότι θα θρηνήσουμε θύματα και αυτά δεν θέλω να είναι τα παιδιά μας..>>. Πόση αλήθεια κρύβει η ανησυχία του Παύλου μόνο ειδικός ή ο Δήμαρχος μπορεί ν’ απαντήσει. Πάντως διαφαίνεται καθαρά πλέον ότι μόνο αν αλλάξει διαδρομή ο ήλιος θα συμπλεύσουν ξανά μαζί Γεροντίδης – Φωτιάδης. Στην πολιτική βέβαια τα πάντα είναι εφικτά όπως και η διαπίστωση του Δημάρχου ότι η περιοχή παρά την ένταξη της στο Σ.Π. έργα υποδομής δεν έχουν γίνει αλλά αυτό το γνωρίζει κάθε μωρό παιδάκι κάτοικος Πανοράματος .Το νέο κατά τον Δήμαρχο ,όχι για μας και τους κατοίκους είναι η δήλωση του ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Δεν ξέρω αν γνωρίζει ο Δήμαρχος ότι με την ένταξη της περιοχής οι κάτοικοι θα πληρώσουν οικειοθελώς τα σπασμένα. Έκανε την τρίπλα του και αφού ευχήθηκε έφυγε χωρίς να τοποθετηθεί επι της ουσίας ούτε από ευγένεια ν’ ακούσει τις τοποθετήσεις Στριφτού ,Ντούρου, Γεροντίδη η όποιον ήθελε ν’ αρθρώσει άλλη άποψη.
Πήγε γραμμή να ευχηθεί στους υπαλλήλους των βρεφονηπιακών σταθμών χρόνια πολλά και να τους ευχαριστήσει για την άψογη συνεργασία τους με την παρότρυνση να εντείνουν έτι περισσότερο την προσπάθεια τους και το ζήλο τους. Ευχαριστίες και από την πρόεδρο κα Χαριτίδου που ευχαρίστησε τον Δήμαρχο για την εμπιστοσύνη που τους περιβάλλει . Οι υπάλληλοι εν τω μεταξύ σερβιρίστηκαν ,έφαγαν ,απόλαυσαν μουσική και εμείς φύγαμε ,απόλυτα ικανοποιημένοι πως περάσαμε καλά , ο Δήμαρχος καλύτερα και όλοι κοιμούνται ήσυχοι γιατί υπάρχει κάποιος που μεριμνά για τα πάντα. Όχι δεν είναι ο καλός Θεός αλλά ο καλύτερος Δημαρχούκος. Τι ωραία τι καλά τραλαλά-τραλαλά.
Την Δευτέρα οι ψητοπώλες της Λ. Πάρνηθας έκοψαν την πίτα τους .Παρόν ο Δήμαρχος με τον Αντιδήμαρχο Ν. Κολετζάκη. Αφου έφαγε έκοψε την πίτα λέγοντας: “..Σήμερα ήρθαμε εδώ ν’ ανταλλάξουμε ευχές για να πάνε καλά οι δουλειές σας και ο χρόνος” .. χειροκρότημα απ’ τους παρόντες. Μάλλον με την ανταλλαγή ευχών θα γεμίσουν οι ταβέρνες πελάτες, το ταμείο τους χρήμα , η Πάρνηθος και η Καραμαλή χωρίς κυκλοφοριακό πρόβλημα και επί της ουσίας nada που λένε οι Λατίνοι.
Τα γράφω όπως έγιναν για δυο λόγους. Πρώτον ν’ αποδείξω γιατί δεν πρέπει να πηγαίνω σε πίτες ,δεύτερον γιατί αν γράφω όσα βλέπω και ακούω η παρατηρώ γίνομαι δυσάρεστος αφού από φύση μου δεν μπορώ να κάνω αλλιώς και τρίτον γιατί όσοι κόβουν πίτα δεν λένε όσα έχουν κατά νου αλλά αυτά που χρειάζονται για να είναι αρεστοί. Και το χειρότερο απ’ όλα ; όλοι το γνωρίζουν αλλά τους αρέσει ως φαίνεται το “σλούρπς, σλούρπς σλούρπς” ακόμη και για τον εαυτό τους. Εγώ όμως δεν το κάνω.---
Παλέψαμε , ο υποφαινόμενος και η σύζυγος μου Μαρία τρείς μήνες, μαζί βέβαια με τις άλλες ενασχολήσεις μας σαν μαλάκες για να ξυπνήσουμε την πόλη για το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει . Τα προβλήματα που απορρέουν απ’ την αποσπασματική θεώρηση του Γ.Π.Σ. της πόλης. Αρωγός η Νομαρχία, πρόθυμος ο Δήμαρχος, ότι θέλετε κύριε Βαβουρανάκη και κα Χατζηδάκη, χορηγός ο κος Κορνηλάκης, ο κος Σωτηριάδης, με γενική τοποθέτηση ο Δήμαρχος στην ατζέντα ,όπως μας δήλωσε αλλά ..ξεδήλωσε 12 ώρες πριν την εκδήλωση .
Μας τίμησε λοιπόν δια της απουσίας του ο Δήμαρχος και οι Αντιδήμαρχοι. Είχαν σπουδαιότερα πράγματα να κάνουν. Το μέλλον της πόλης ιεραρχείται κατ’ αυτούς ως άνευ σημασίας ζήτημα. Η αγωνία των επαγγελματοβιοτεχνών για το μέλλον των επιχειρήσεων τους ουδόλως ενδιαφέρει την διοίκηση του Δήμου ούτε είναι δυνατόν ν’ απασχολήσει την υψηλή τους διανόηση..
Ίσως να μην γνωρίζει ότι του γάμου τα κουλούρια στην Ελλάδα είναι δανεικά. Ίσως να μη γνωρίζει ότι η ζωή κάνει κύκλους .
Αυτό που είμαι σίγουρος πως δεν γνωρίζει είναι ο ρόλος του ΔΗΜΑΡΧΟΥ. Είναι βέβαια δικαίωμα του να επιλέγει την συμπεριφορά που τον εξυπηρετεί ,όχι όμως να γράφει στα παλαιότερα υποδήματα του την αγωνία των δημοτών για την περιουσία, την ζωή τη δική τους και το μέλλον των παιδιών και της πόλης τους. Τον πληροφορώ ότι όποιος λείπει απ’ τα σπουδαία, όποιος λείπει απ’ τους αγώνες ,ο λαός τον κατατάσσει σε μια κατηγορία πολύ κάτω του 12%. Πληροφορώ και τους συμβουλάτορες του ότι έχει μείνει μόνο 21 μήνες χρόνος υποδιπλασιασμού. Ημέρα της κρίσης για όσους δεν καταλαβαίνουν.
Ένα μαγνητόφωνο έπρεπε να είχαν για ν’ ακούσουν τι έλεγε ο κόσμος για την απουσία της δημοτικής αρχής από την εκδήλωση για το Γ.Π.Σ. Και εγώ τα συνοψίζω στην έκφραση του τελευταίου αποχωρήσαντος: “..Αυτός μας αζίζει αυτόν έχουμε. Τόσο κοροϊδα δεν είχαμε υποστεί ποτέ, καλά να πάθουμε..”. Προσωπικά έχω μια απορία. Πως και δεν του είπε κανένας ν’ αλλάξει τακτική και να κάνει ότι λέει και όχι όσα νομίζει ότι τον συμφέρουν; Αυτά τα 500 άτομα που παρακολούθησαν την εκδήλωση αποκόμισαν την χειρότερη εντύπωση για τον τρόπο διοίκησης και το ενδιαφέρον του για την πόλη της οποίας υποτίθεται προεξάρχει. Και εντάξει.. έργα δεν υλοποιεί, έργα δεν προγραμματίζει, πολιτικό πολιτισμό δεν έμαθε ακόμη; Τόσα χρόνια δεν έμαθε ότι ο πολιτικός υποχρεούται ν’ αφουκράζεται την κοινή γνώμη ; Ψιλά γράμματα και μεγάλες οι απαιτήσεις μου μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου