Παναγιώτης Μαυροειδής
Αρκεί κανείς να θυμηθεί το Αμερικανο-Βρετανικό παραμύθι με τα «όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ» στο Ιράκ, για να καγχάσει περιφρονητικά απέναντι στη σημερινή πρεμούρα των πυραυλοφόρων «συμμάχων» για την «αποτρόπαιη χρήση χημικών όπλων από τον Άσαντ στη Συρία». Εκείνο το παραμύθι όμως, δεν αποδείχθηκε απλά ένα απόλυτο και κυνικό ψέμα, αλλά είχε και ως τεράστια συνέπεια το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων, τη λιμοκτονία εκατομμυρίων, τη γέννηση του ISIS και την θανάσιμη περιτύλιξη της Μέσης Ανατολής σε ένα αιματοβαμμένο σπιράλ πολέμου, βίας και καταστροφής.
Οι «δημοκράτες» της παρηκμασμένης Δύσης, οι θλιβεροί εκπρόσωποι των πρώην αυτοκρατοριών των ΗΠΑ, Βρετανίας και Γαλλίας, καμώνονται πως έχουν μια ειλικρινή αγωνία για την ανατροπή του «Άσαντ regime”.
Σωπάτε καλέ! Ελάτε τώρα!
Αρκεί να θυμηθεί κανείς και να ανατριχιάσει με το «δημοκρατικό» αποτέλεσμα της επιτυχούς τους προσπάθειας στη Λιβύη με την ανατροπή του Καντάφι και τη μετατροπή της χώρας σε πολλαπλές ζώνες καταστροφής, δουλεμπορίου ανθρώπων, αγοραπωλησίας προσφύγων και βιασμού γυναικών, με τις ευλογίες και τα ευρώ της ΕΕ.
Οι «πολιτισμένοι» αποικιοκράτες της σημερινής πολεμικής εποχής, εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους για τους κάθε λογής Σαντάμ, Καντάφι, καθώς και τους Άσαντ και Κιμ. Γιατί; Όχι για λόγους δημοκρατίας ή ανθρωπισμού, αλλά απλά διότι ήταν ένα κάποιο εμπόδιο στην ιμπεριαλιστική πολιτική των ηγεμονικών καπιταλιστικών κρατών και των πολυεθνικών γιγάντων του κεφαλαίου.
Τους δύο πρώτους τους «έφαγαν», ακριβώς τη στιγμή που προσκύνησαν και είχαν τη φαεινή ιδέα πως θα τη γλυτώσουν αν δώσουν γη και ύδωρ....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου