Ένας, δύο, τρείς, πολλοί «μεγάλοι συνασπισμοί» (Με αφορμή τη Γερμανία)
Φεβ 16, 2018
Παναγιώτης Μαυροειδής
Ας ξεκινήσουμε από την είδηση:
«Τα δύο τρίτα των υποστηρικτών του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) τάσσονται υπέρ του σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού με τους συντηρητικούς υπό την Ανγκελα Μέρκελ, σύμφωνα με δημοσκόπηση».
Ως γνωστόν οι εκλογές στη Γερμανία έγιναν τον Σεπτέμβριο του 2017, αλλά κυβέρνηση δεν έχει ακόμη σχηματιστεί.
Τι δράμα και αυτό…
Τα αστικά κόμματα, αυτο-προσδιοριζόμενα ως «κόμματα εξουσίας», διαμορφώθηκαν ιστορικά για να κυβερνούνακριβώς στο αστικό πλαίσιο.
Στήριζαν τον αστικό κόσμο σε κάθε χώρα και στηρίζονταν σε αυτόν.
Έτσι η αυτονόητη ιδιότητα κυβερνησιμότητας ήταν ταυτόσημη ακριβώς με την επίδειξη του διαχειριστικού χαρακτήρα του προγράμματός τους, δηλαδή του ορθολογικού σχεδιασμού της εκάστοτε πολιτικής διακυβέρνησης, μέσα στα επιτρεπόμενα όρια του καθεστώτος.
Απλός κανόνας, όσο και σκληρός:«Για να είσαι δεκτός/ικανός για σχηματισμό κυβέρνησης, πρέπει να έχεις πρόγραμμα/πολιτική εντός του υφιστάμενου πλαισίου».
Σε συνθήκες όμως αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής αστικής δημοκρατίας, γενικού εκλογικού δικαιώματος και «κοινωνικού συμβολαίου» συναίνεσης, η διάκριση και αντίστοιχη επιλογή το....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου