Ο πολίτης που «γνωρίζει»…ένας εξαιρετικά ευάλωτος «στόχος» γράφει η Μ.Χ.Β.

Ο πολίτης που «γνωρίζει»…ένας εξαιρετικά ευάλωτος «στόχος»

γράφει η Μαρία Χατζηδάκη Βαβουρανάκη

     Κατά την διάρκεια της μακρόχρονης δημοσιογραφικής μου «θητείας» ως εκδότης υπερτοπικής εφημερίδας διαπίστωσα δεκάδες φορές πολλά που «δεν θα έπρεπε» να διαπιστώσω αλλά το χειρότερο ήταν το εξής:

υπάρχει υπολογίσιμη μερίδα πολιτών, αξιόπιστων και σοβαρών, που δεν διανοείται να καταγγείλει σοβαρότατα σκάνδαλα που γνωρίζει, από φόβο.

Ο τελευταίος, συνίσταται στις συνέπειες που θα αντιμετωπίσει, αν καταγγείλει αρμοδίως όσα γνωρίζει, αλλά δεν διαθέτει-ούτε είναι της αρμοδιότητός του να  βρει-αποδείξεις.

     Ο πολίτης, καταναλωτής ή απλά εργαζόμενος, δεν προστατεύεται από κανέναν Νόμο, ούτε μπορεί κανείς να του εξασφαλίσει την ανωνυμία της καταγγελίας του.

Μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις, κινδυνεύει άμεσα από έωλα ή άχρηστα νομοθετήματα που προστατεύουν ..τον παραβάτη. Κινδυνεύει δηλαδή, όχι μόνο να μην ληφθούν σοβαρά οι αληθινές καταγγελίες του, αλλά να μηνυθεί από τον παραβάτη και να βρει πολύ σοβαρό μπελά!

     Σε ένα απόλυτα διεφθαρμένο κράτος όπως αυτό που ζούμε τις τελευταίες δεκαετίες, ο πολίτης προτιμά «να μην ανακατεύεται» και ας υποφέρει από το βάρος της γνώσης της αδικίας που έχει επισυμβεί. Δεν εμπιστεύεται κανέναν, ούτε καν αυτούς που έχουν χρισθεί στην δημόσια δομή με την  εντολή να τον προστατεύουν! Και κανένας δεν έχει την απαίτηση να ενεργεί γενναία κάθε άτομο που «γνωρίζει» αφού θα θέσει σε κίνδυνο την εργασία του, την οικογένειά του ή ακόμα και αυτή την ζωή του.

Ετσι, παραμένουν επι χρόνια στην αφάνεια και την ατιμωρησία απατεώνες κάθε λογής, επικίνδυνα άτομα για την δημόσια υγεία, σκάνδαλα τοπικής αυτοδιοίκησης, ένοχες εκμεταλλεύσεις του ΕΣΠΑ από απατεώνες με «φράκο», εγκλήματα διαχείρισης γης και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ανθρώπινος νους του σήμερα.

     Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα δια των οποίων καταγγέλοντες, έχασαν την εργασία τους, την κοινωνική τους υπόσταση, την περιουσία τους και πολλά άλλα, εξ αιτίας πρωτοβουλίας τους να φερθούν γενναία και έντιμα. 

 Αντίθετα, άτομα βρώμικα και επικίνδυνα, καλύπτονται πίσω από τον φόβο και την αμφιβολία του γνωρίζοντος για το τι τον περιμένει, εάν «μιλήσει».

Ένα πολύ σοβαρό θέμα για τους Νομοθέτες αυτούς που  νοιάζονται πάντα για την ορθή λειτουργία του Δικαίου.