Lawyalty,a site for law...
ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ: Η σπουδαιότερη επανάσταση τής κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας.
H ύπαρξη εύρωστης μεσαίας τάξης συμβαδίζει με την κοινωνική ευημερία, ενώ η έλλειψη ή συρρίκνωσή της με την κοινωνική οπισθοδρόμηση (βλ. νεώτερη Ελλάδα).
Όσο κι αν ακούγεται παράξενο η μεσαία τάξη εμφανίζεται παγκοσμίως για πρώτη φορά στην αρχαία (κλασική) Ελλάδα. Ο προοδευτικός σχηματισμός τής μεσαίας τάξης έγινε σε αλληλεξάρτηση με τήν ευρεία καθιέρωση τής ιδιοκτησίας, ατομικής και κοινωνικής, η οποία (όσο κι αν ξανακούγεται παράξενο) αποτελεί επίσης ελληνική καινοτομία στην οικονομική ιστορία. Η συνδυασμένη ανάδυση μεσαίας τάξης και ευρείας καθιέρωσης τής ιδιοκτησίας επέφεραν ως τελικά αποτελέσματα τον επανασχηματισμό των πόλεων ως πολιτικών πλέον κοινοτήτων (και όχι ως απλών οικιστικών συγκροτήσεων, που ήσαν μέχρι τότε), την εγκαθίδρυση τής κοινωνίας τών πολιτών και την δημιουργία τού πολιτικού στοχασμού. Πράγματα, που αποτελούν επίσης (αρχαιο)ελληνικές πρωτιές στην κοινωνική ιστορία.
Η ιδιοκτησία και οι πόλεις στον μή ελληνικό κόσμο
Στα μεγάλα κράτη της Ανατολής (π.χ. Σουμερία, Ασσυρία, Περσία κ.λπ.) και του Νότου (π.χ. Αίγυπτος), αλλά ακόμη και σε πολύ μακρινές και μεταγενέστερες προβιομηχανικές κοινωνίες (π.χ. Αζτέκοι, Ίνκας κ.α), η ατομική ιδιοκτησία για τον πολύ κόσμο απλώς δεν υπήρχε. Δεν αναφερόμαστε φυσικά στην κατοχή τών διαφόρων προσωπικών αντικειμένων, αλλά στο δικαίωμα δημιουργίας προσωπικής περιουσίας καθώς και σε αυτά, που στην πολιτική οικονομία ονομάζονται «παραγωγικοί συντελεστές»: γη, εργασία και εργαλεία (κεφάλαιο). Ο σημαντικότερος από αυτούς στον αρχαίο κόσμο, ήταν η καλλιεργήσιμη γη. Αυτή ανήκε συνήθως στο κράτος μέσω της μορφής τού εκάστοτε μονάρχη (φαραώ, βασιλιά κ.λπ.), ή το αντίστροφο. Τεράστιες αγροτικές εκτάσεις παραπλεύρως του ποταμού Νείλου, ή στην Εγγύς και Μέση Ανατολή (Μεσοποταμία), καλλιεργούνταν, είτε από «ελεύθερους» (αλλά, στην ουσία επιστρατευμένους) πληθυσμούς, είτε από χιλιάδες δούλους. Τα παραπάνω κάνουν σαφές ότι η ιδιοκτησία δεν υφίστατο ούτε σε ατομική ούτε σε κοινωνική μορφή, αλλά αποτελούσε προνόμιο μιας βασιλικής, αριστοκρατικής, ιερατικής κ.λπ. ελίτ....
ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ: Η σπουδαιότερη επανάσταση τής κοινωνικής και οικονομικής ιστορίας.
H ύπαρξη εύρωστης μεσαίας τάξης συμβαδίζει με την κοινωνική ευημερία, ενώ η έλλειψη ή συρρίκνωσή της με την κοινωνική οπισθοδρόμηση (βλ. νεώτερη Ελλάδα).
Όσο κι αν ακούγεται παράξενο η μεσαία τάξη εμφανίζεται παγκοσμίως για πρώτη φορά στην αρχαία (κλασική) Ελλάδα. Ο προοδευτικός σχηματισμός τής μεσαίας τάξης έγινε σε αλληλεξάρτηση με τήν ευρεία καθιέρωση τής ιδιοκτησίας, ατομικής και κοινωνικής, η οποία (όσο κι αν ξανακούγεται παράξενο) αποτελεί επίσης ελληνική καινοτομία στην οικονομική ιστορία. Η συνδυασμένη ανάδυση μεσαίας τάξης και ευρείας καθιέρωσης τής ιδιοκτησίας επέφεραν ως τελικά αποτελέσματα τον επανασχηματισμό των πόλεων ως πολιτικών πλέον κοινοτήτων (και όχι ως απλών οικιστικών συγκροτήσεων, που ήσαν μέχρι τότε), την εγκαθίδρυση τής κοινωνίας τών πολιτών και την δημιουργία τού πολιτικού στοχασμού. Πράγματα, που αποτελούν επίσης (αρχαιο)ελληνικές πρωτιές στην κοινωνική ιστορία.
Η ιδιοκτησία και οι πόλεις στον μή ελληνικό κόσμο
Στα μεγάλα κράτη της Ανατολής (π.χ. Σουμερία, Ασσυρία, Περσία κ.λπ.) και του Νότου (π.χ. Αίγυπτος), αλλά ακόμη και σε πολύ μακρινές και μεταγενέστερες προβιομηχανικές κοινωνίες (π.χ. Αζτέκοι, Ίνκας κ.α), η ατομική ιδιοκτησία για τον πολύ κόσμο απλώς δεν υπήρχε. Δεν αναφερόμαστε φυσικά στην κατοχή τών διαφόρων προσωπικών αντικειμένων, αλλά στο δικαίωμα δημιουργίας προσωπικής περιουσίας καθώς και σε αυτά, που στην πολιτική οικονομία ονομάζονται «παραγωγικοί συντελεστές»: γη, εργασία και εργαλεία (κεφάλαιο). Ο σημαντικότερος από αυτούς στον αρχαίο κόσμο, ήταν η καλλιεργήσιμη γη. Αυτή ανήκε συνήθως στο κράτος μέσω της μορφής τού εκάστοτε μονάρχη (φαραώ, βασιλιά κ.λπ.), ή το αντίστροφο. Τεράστιες αγροτικές εκτάσεις παραπλεύρως του ποταμού Νείλου, ή στην Εγγύς και Μέση Ανατολή (Μεσοποταμία), καλλιεργούνταν, είτε από «ελεύθερους» (αλλά, στην ουσία επιστρατευμένους) πληθυσμούς, είτε από χιλιάδες δούλους. Τα παραπάνω κάνουν σαφές ότι η ιδιοκτησία δεν υφίστατο ούτε σε ατομική ούτε σε κοινωνική μορφή, αλλά αποτελούσε προνόμιο μιας βασιλικής, αριστοκρατικής, ιερατικής κ.λπ. ελίτ....
αναγνώσατε όλο το άρθρο εδώ:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου