Αθήνα, 15 Μαΐου 2017
Παρέμβαση του
κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ, κ. Νίκου Δένδια, στην Επιτροπή της Βουλής
για την επίθεση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Ηλ. Κασιδιάρη
Ο
Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος και Βουλευτής Β’ Αθήνας της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος
Δένδιας, τοποθετούμενος για την επίθεση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Ηλ.
Κασιδιάρη, ανέφερε:
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ
που μου δώσατε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Δεν θέλησα να τοποθετηθώ
προηγουμένως διότι ως θύμα του συγκεκριμένου επεισοδίου θα διέτρεχα τον κίνδυνο
η τοποθέτησή μου, έστω και επί τη βάσει του κανονισμού και επί των
προβλεπομένων, να έχει μέσα ένα προσωπικό στοιχείο το οποίο θολώνει την κρίση
μου και, κατά συνέπεια, θα μπορούσα να εισηγηθώ στο σώμα, αντί λήψη η οποία θα
είχε ως κριτήριο όχι το συμφέρον του Κοινοβουλίου, της κοινωνίας και της
Δημοκρατίας αλλά την προσωπική μου αίσθηση ως πληγέντος.
Καταρχήν, θέλω να σας πω, λοιπόν,
αφού ελήφθη αυτή η απόφαση, ότι
με κανέναν τρόπο δεν υπήρξα πρόξενος αυτού του επεισοδίου. Το «αδίκημα» το
οποίο έπραξα ήταν να περάσω μπροστά από τον κ. Κασιδιάρη! Δέχτηκα αυτό το οποίο
είδατε. καταρχήν από αυτόν και μετά από αρκετούς βουλευτές της Χ.Α.
Παρά ταύτα δεν θα ήμουν έτοιμος να
το καταλογίσω συνολικά στην κοινοβουλευτική ομάδα της Χ.Α., αν δεν άκουγα την
πραγματικά, για τα δικά μου αυτιά, ανατριχιαστική τοποθέτηση του κοινοβουλευτικού
εκπροσώπου της Χ.Α., η οποία επεφύλαξε στο κόμμα τους και στους βουλευτές
αυτούς το δικαίωμα της αυτοδικίας εναντίον όσων τελούν τα υπουργικά τους, τα
πρωθυπουργικά τους, τα βουλευτικά τους ή όποια καθήκοντα και έκαναν αυτό το οποίο λέει η
συνείδησή τους, για την προστασία
του Συντάγματος και των νόμων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ελπίζω
ότι αυτό το επεισόδιο θα χρησιμεύσει σε κάτι: Να γίνει αντιληπτό στην ελληνική
κοινωνία ότι η Δημοκρατία η οποία αποκαταστάθηκε μετά το 1974 δεν είναι ένα
πολίτευμα δεδομένο. Είναι ένα πολίτευμα για το οποίο πρέπει να μαχόμαστε
καθημερινά, με το προσωπικό μας παράδειγμα και την προσωπική μας μαρτυρία, και
με την υποχρέωσή μας να προασπίζουμε τους κανόνες αυτούς, τις συμπεριφορές
αυτές, το επίπεδο διαλόγου αυτό, που επιτρέπει στο πολίτευμα να λειτουργεί και
στην κοινωνία να παρακολουθεί τη λειτουργία του.
Παρά την απαξίωση του Κοινοβουλίου,
παρά την τεράστια προσβολή στο Σύνταγμα, στους νόμους, στη θεσμική μας παράδοση
σε αυτό το έθνος και
σε αυτό που εκπροσωπεί
επί 3.500 χρόνια στον
πλανήτη, θα ήθελα ίσως να ελπίζω ότι αυτό το εις βάρος μου επεισόδιο, στο τέλος
θα αποβεί χρήσιμο για την ελληνική κοινωνία.