Ο δήμαρχος, ο επιχειρηματίας και η πόλη
Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης μου άσκησε κριτική επειδή μίλησα δήθεν ασεβώς για τον Ιβάν Σαββίδη. Δεν εκλέγομαι στην Θεσσαλονίκη και δεν έχω κανένα λόγο να έχω σε εκτίμηση κάποιον που δεν βάζει κάποιο μέτρο σ΄ αυτά που λέει και στον εθνικό διχασμό που σπέρνει.
Το θέμα εδώ όμως δεν είναι το ποδόσφαιρο, ο Πρόεδρος του ΠΑΟΚ και οι δηλώσεις του. Το ζήτημα είναι η τοποθέτηση ενός Δημάρχου που κατ’ αρχήν συμπαθώ και που με κάθε τρόπο στήριξα την εκλογή του. Αναγνωρίζω την ανάγκη να μην δυσαρεστήσει ένα σημαντικό κομμάτι του εκλογικού του σώματος, κολακεύοντας κάποιον που ασκεί σημαντική τοπική επιρροή. Οφείλει όμως να έχει τα μάτια ανοιχτά και την ευαισθησία του πολύ-επίπεδη.
Σαν Δήμαρχος δεν διαπίστωσε να γίνονται αίσχη στην Τούμπα, και στο προχθεσινό παιχνίδι αλλά και σε εκείνο που έγινε πριν δύο χρόνια; Που ήταν ο ηγέτης που θαυμάζει τότε, και με ποιο τρόπο συνέβαλε να μπεί κάποιο φρένο στις συμπεριφορές των οπαδών της ομάδας του; Πως αντέδρασε ο Δήμαρχος τότε και ποια μέτρα πήρε για να περιορίσει την βία και το αίσχος που εκπηγάζουν από ορισμένα γήπεδα στην πόλη του; Ποτέ δεν τον ενόχλησαν δηλώσεις που προτρέπουν σε διχασμό βορρά και νότου της χώρας, ενθαρρύνοντας την βία μέσω καλλιέργειας καχυποψίας, μίσους κι’ αντιπαράθεσης;
Δεν επιθυμώ να συνεχίσω γιατί δεν έχω καμία διάθεση να ρίχνω λάδι στη φωτιά. Η οικογένειά μου είχε με την ποδοσφαιρική Θεσσαλονίκη στενότατες σχέσεις. Οι Βικελίδηδες υπήρξαν στενοί οικογενειακοί φίλοι του πατέρα μου και των θείων μου. Ο Αρης και ο ΠΑΟΚ υπήρξαν πάντα σοβαροί αντίπαλοι αλλά και συνεργάτες στην προσπάθεια ανόρθωσης του ελληνικού αθλητισμού.
Πολλοί νεόφερτοι στον χώρο όμως καλλιεργούν το μίσος και την αντιπαράθεση, αποσκοπώντας μέσω του φανατισμού να πετύχουν αποτελέσματα που αδυνατούν να υλοποιήσουν στους αγωνιστικούς χώρους. Ακόμα και με εκφράσεις για «κήρυξη Τζιχάντ και τακτικές του ISIS» !! (βλ. βραδινή εκπομπή ‘Δίκης’ του Σκαί, την Δευτέρα 8 Μαρτίου).
Οι πολιτικοί εκπρόσωποι αυτών των χώρων οφείλουμε – βάζω και τον εαυτό μου ανάμεσά τους, αν και για χρόνια βρίσκομαι εκτός πολιτικού στίβου – να αγωνιζόμαστε για διαφάνεια, ορθολογισμό και λογική. Ακόμα και με σημαντικό πολιτικό κόστος. Διαφορετικά γινόμαστε σύντομα μέρος της ίδιας ντροπιαστικής εικόνας.
Συντάκτης : Andrianopoulos
Σαν νέος Θησέας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξιφούλκησε κατά του Μινώταυρου, τον οποίο παρομοίωσε με τον "νεοφιλελευθερισμό". Με όπλο του τους θεσμούς υποσχέθηκε να ανατρέψει όλες τις κακοδαιμονίες της χώρας συντρίβοντας τον κακό δαίμονα της εποχής που δεν είναι άλλος από τις ελεύθερες αγορές και τον δημοκρατικό καπιταλισμό!!
Είναι προφανές πως ο Πρόεδρος μπήκε σε ιδεολογικά χωράφια που δεν αρμόζουν στην υπερκομματική, θεωρητικά, ιδιότητά του. Εξ ίσου όμως έκανε φανερό πως η ανάλυση των οικονομικών δεδομένων δεν αποτελεί τομέα επιστημονικής του δεξιότητας. Είναι ολοφάνερο πως δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς είναι και τι πρεσβεύει ο νεοφιλελευθερισμός.
Η χρεωκοπία του ελληνικού κράτους προήλθε απο τις δυσθεώρητες δαπάνες του δημόσιου τομέα που προκάλεσε η πολιτική διαδοχικών κυβερνήσεων με την εκτός λογικής αύξηση μισθών και συντάξεων αλλά και με τη διόγκωση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα (με σημαντική μάλιστα και τη δική του συμμετοχή σαν Υπουργού Κυβερνήσεων της ΝΔ). Ο χαρακτηρισμός της υπερμεγέθυνσης του δημοσίου για εξυπηρέτηση πελατειακών βασικά σκοπιμοτήτων σαν "επιλογή νεοφιλελεύθερη" - μιάς θεωρητικής τάσης δηλ που υποστηρίζει με φανατισμό το μικρότερο κράτος, την μείωση των φόρων και την απαλλαγή οικονομίας και κοινωνίας από δημόσιες παρεμβάσεις - συνιστά, στην καλύτερη περίπτωση, πλάνη και στην χειρότερη, σκόπιμη διαστρέβλωση.
Με ποιό τρόπο πάλι σήμερα ένα πολιτικό περιβάλλον εξοντωτικών φορολογικών επιβαρύνσεων κι' ασφυκτικών ελέγχων κάθε σχεδόν οικονομικής ή άλλης δραστηριότητας βαφτίζεται επιλογή "ελευθερίας της αγοράς" (!) μοναχά βιαστές της λογικής θα μπορούσαν να το φαντασθούν. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν, σαν θεραπεία του φαινομένου, οραματίζονται κι άλλες κανονιστικές ρυθμίσεις και πυκνότερες θεσμικές διαδικασίες.
Για να βρει ο τόπος περπατησιά και να προσεγγίσει ένα αναπτυξιακό μέλλον οφείλει να εγκαταλείψει ακριβώς τέτοιες λογικές. Διαφορετικά τα αδιέξοδα θα γίνονται όλο και μεγαλύτερα και πυκνότερα...
Συντάκτης : Andrianopoulos την Τρίτη, Απριλίου 05, 2016
Εκεί που απέτυχαν οι Οθωμανοί
Ιδιαίτερα για τα νησιά οι επιπτώσεις θα είναι πιθανότατα ταχύτατα καταλυτικές. Σε κοινωνίες των 2 – 6.000 κατοίκων η εισροή ισάριθμων η και περισσότερων μεταναστών (οι περισσότεροι δίχως τις παραμικρές δεξιότητες, συνήθως αναλφάβητοι και με διαφορετικές κλίμακες κοινωνικών και ηθικών αξιών – μουσουλμάνοι) προμηνύει εντάσεις, αδιέξοδα και βίαιες ακόμη αντιπαραθέσεις. Είναι εγκληματική η αδιαφορία κάποιων για τις σχετικές επιπτώσεις και η εμμονή σε συναισθηματικά φορτισμένες αντιδράσεις και η επιθετικότητα εναντίον όποιων επισημαίνουν τα προβλήματα και τις δυσκολίες. Πως θα ζήσουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι, ποιος θα φροντίσει για το φαγητό και τις καθημερινές τους ανάγκες, πως θα συντηρηθούν οικονομικά και ποιος θα κοιτάξει τις οικογένειες και τα ανήλικά τους παιδιά;
Εξ άλλου το γεγονός του διαφορετικού θρησκευτικού τους προσανατολισμού, που για τους περισσότερους είναι εξαιρετικά υψηλής σημασίας, θα καλλιεργεί αντιπάθειες και βαθιές κοινωνικές ρωγμές. Κάποια στιγμή οι γιαγιάδες που σήμερα ξοδεύουν από το υστέρημά τους για την φροντίδα των νεοφερμένων και των ανήλικων παιδιών τους θα εξαντληθούν οικονομικά αλλά και από πλευράς ανθρώπινης αντοχής. Τι θα γίνει τότε; Θα μετατραπούν ο μικρές νησιώτικες ελληνικές κοινωνίες σε αρένες αντιπαράθεσης και πιθανής βίας; Πως θα λειτουργήσουν θεσμοί και διαδικασίες;
To ζήτημα δεν είναι αν οι άνθρωποι αυτοί αντιμετωπίζονται με τρόπο φιλόξενο και καλοπροαίρετο. Το πρόβλημα είναι ποιες θα είναι οι επιπτώσεις μιας μεγάλης πληθυσμιακής και αξιακής ανακατάταξης που θα οδηγήσει τις μικρές κοινωνίες της ελληνικής επαρχίας – και ιδίως της νησιώτικής- σε οριακές καταστάσεις και σε πρωτόγνωρες συνθήκες διαβίωσης. Να μην ξεχνάμε: είναι προβληματικό το γεγονός πως τόσες χιλιάδες μουσουλμάνων ξεχύθηκαν άξαφνα προς την Δύση όχι για να σωθούν από τον πόλεμο η εμφύλιες συρράξεις αλλά – οι περισσότεροι - σε αναζήτηση άλλων χωρών για μετεγκατάσταση και πιθανότατα, αργότερα, σημαντικό πολιτικό ρόλο. Γιατί δεν έχει υπάρξει καμία απολύτως μετακίνηση προς τις εύπορες χώρες της μουσουλμανικής Ανατολής η Αραβίας; Γιατί η τεράστια αυτή ροή μεταναστών ξεκίνησε μετά το κάλεσμα του ηγέτη του Ισλαμικού Χαλιφάτου για «φυγή» (Χαιζίρια) προς την Δύση εκατοντάδων χιλιάδων μουσουλμάνων ώστε οι Δυτικές κοινωνίες να διαβρωθούν από το εσωτερικό τους και να μετατραπούν, όσο παράξενο κι αν ακούγεται σε Δυτικά αυτιά, σε ‘οίκο του Θεού’ (Dar AlIslam); Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των νεοεισερχομένων είναι νέοι άνδρες κάτω των 35 ετών; Οι ηλικιωμένοι και τα γυναικόπαιδα δεν κινδυνεύουν από τον πόλεμο; Προτιμούν να μείνουν πίσω και να πεθάνουν;
Οσο δεν υπάρχουν απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά οι ανησυχίες είναι εύλογες και η ηρεμία δύσκολα επιστρέψει στα εδάφη της χώρας…
Είναι τραγικό λαθος να χαρακτηρίζεται σαν ‘ρατσισμός’ η ανησυχία για τα μελλούμενα στην ελληνική κοινωνία από την θεαματική της διάβρωση από την μουσουλμανική πλημμυρίδα. Το μόνο που δείχνει να νοιάζει τους μετέχοντες στον δημόσιο διάλογο είναι η τύχη των "προσφύγων"/μεταναστών και οι συνθήκες διαβίωσής τους. Γράφτηκε πως "τελειώνει η υπομονή των προσφύγων" για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής τους. Σαν να είχαν επίσημα προσκληθεί και προδόθηκαν οι προσδοκίες τους!! Με ύπουλο τρόπο όμως αποσιωπάται πως συνειδητά επιλέγουν παράνομες κινήσεις. Για να αποφύγουν την όποια καταγραφή και ταυτοποίηση. Γιατί πέφτουν στην θάλασσα και διακινδυνεύουν την ζωή τους και δεν επιλέγουν συνοριακά επίσημα περάσματα όπου και θα ελέγχονταν τα χαρτιά τους - όπως τα σύνορα στον Εβρο λχ? Γιατί συνωστίζονται όλοι στην Ειδομένη, που δεν υπάρχει δρόμος κι επίσημο πέρασμα στα Σκόπια παρά μονάχα η σιδηροδρομική γραμμή; Γιατί ουδείς πηγαίνει στους Ευζώνους, όπου και τα επίσημα σύνορα με την ΠΓΔΜ; Διότι προφανώς επιλέγουν να περάσουν παράνομα από τα χωράφια, δίχως έλεγχο χαρτιών και καταγραφή, στην γειτονική χώρα ώστε παράνομα να παρεισφρύσουν σε άλλες παραπέρα ευρωπαικές χώρες. Και κάποιοι διαμαρτύρονται όταν χώρες βάζουν εμπόδια στην παράνομη παραβίαση των συνοριακών τους εδαφών. Η Ουγγαρία λχ ύψωσε φράχτες στα χωράφια. Υπάρχουν όμως ανοιχτά 16 σημεία εισόδου. Ουδείς εν τούτοις επιλέγει να περάσει από εκεί. Διότι τότε καταγράφεται και αυτόματα ταυτοποιείται στην Ουγγαρία. Συνειδητά λοιπόν όλοι αυτοί επιλέγουν την ταλαιπωρία και τις άθλιες συνθήκες ζωής. Και διαμαρτύρονται εναντίον όσων επιχειρούν να επιβάλουν την νομιμότητα! Που κάποιοι μάλιστα αποκαλούν 'ρατσισμό'... Ημαρτον με την υποκρισία όσων κόπτονται υπέρ των αδικοπασχόντων 'προσφύγων'-μεταναστών...
Επιλεκτικές λοιπόν ευαισθησίες που υπακούουν σε φανερές σκοπιμότητες υπονομεύουν τον ελεύθερο δημοκρατικό διάλογο καλλιεργώντας αντιθέσεις κι εντάσεις που προφανέστατα έχουν άλλους στόχους.
Ετσι που δείχνουν τα πράγματα είναι φανερό πως αργά η γρήγορα η χώρα θα πλημμυρίσει επικίνδυνα από μουσουλμάνους. Με την ανοχή μάλιστα η και το καλοπροαίρετο καλωσόρισμα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων. Η σύνθεση του πληθυσμού μακροπρόθεσμα θα αλλάξει. Και με τον πολλαπλασιασμό των καινουργιοφερμένων πολύ σύντομα θα αρχίσουν να μεταβάλλονται η αξιακές επιλογές της κοινωνίας. Ο,τι δεν μπόρεσαν να επιτύχουν οι Οθωμανοί, επειδή δεν το ήθελαν μιά και ο εξισλαμισμός - λόγω φορολογικών προτεραιοτήτων - δεν ήταν ανάμεσα στους στόχους τους, θα πραγματοποιηθεί βαθμιαία τώρα. Με την πλημμυρίδα μουσουλμάνων που εισέρχονται ακατάπαυστα στη χώρα. Δεν υπάρχει όμως και τίποτα που μπορούμε να κάνουμε. Μιά και σχεδόν κανείς δεν βλέπει την πραγματικότητα και η στάση του κόσμου είναι εντυπωσιακά θετική απέναντι στις χιλιάδες των νεοεισερχομένων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου