Ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, κατά τη συζήτηση και λήψη απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κανονισμού της Βουλής για την επανασύσταση, επανασυγκρότηση και αναβάθμιση της διακομματικής επιτροπής για την διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων (10/3/2015)
Είναι μια ευκαιρία πράγματι να αναδείξουμε την ιστορική αλήθεια της ιδιαίτερης συμβολής της Ελλάδας στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον αγώνα κατά του ναζισμού και του φασισμού. Να αναδείξουμε μια κοινή εθνική κληρονομιά που είναι η μνήμη της ελληνικής Εθνικής Αντίστασης. Να αναγνωρίσουμε και να τιμήσουμε τις δυσανάλογα μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού σε ανθρώπινες ζωές, σε υπηρεσίες, σε υποδομές, σε προοπτικές ανάπτυξης. Αλλά και να θυμηθούμε, μιλώντας εδώ στη Βουλή των Ελλήνων, ότι μετά τον πόλεμο και την κατοχή, ακολούθησε ο εμφύλιος, ακολούθησε η μακρά περίοδος του μετεμφυλιακού κράτους που μας αποπροσανατόλισε εθνικά, πολιτικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά.
Και το γεγονός ότι ακολούθησε ο εμφύλιος και η μακρά περίοδος του παρασυντάγματος και της μετεμφυλιακής αλλοίωσης, έχει άμεσες επιπτώσεις και στον τρόπο με τον οποίο διεκδικήθηκαν οι πολεμικές επανορθώσεις και το κατοχικό δάνειο, ή μάλλον δεν διεκδικήθηκαν. Αυτό αφορά ακόμη και τους αρχαιολογικούς θησαυρούς.
Χαίρομαι, λοιπόν, γιατί η Βουλή σήμερα προβαίνει σε μια πράξη εθνικής ενότητας και συναίνεσης. Γιατί ακόμη και σήμερα η ελληνική κοινωνία βιώνει μια απόπειρα να διατηρηθεί σε ισχύ ένας τεχνητός διχασμός που διαπερνά το λαό, την κοινωνία, το έθνος. Και αναφέρομαι στον τεχνητό διχασμό σε δήθεν μνημονιακούς και δήθεν αντιμνημονιακούς, στην απεγνωσμένη προσπάθεια να διατηρηθεί μια πολιτική αφήγηση, η οποία διαψεύδεται στην πράξη και διαψεύδεται με τρόπο οδυνηρό.
Άρα έχει πράγματι πολύ μεγάλη σημασία μια ειλικρινής άσκηση εθνικής αυτογνωσίας, βασισμένης πραγματικά στην αναζήτηση της αλήθειας. Γιατί αυτό είναι που μας οδηγεί σε σφάλματα και ταπεινώσεις: η γοητεία του ψέματος είναι αυτή που έχει ταλαιπωρήσει το έθνος ιστορικά.
Και βέβαια έχει πολύ μεγάλη σημασία μιλώντας για το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ως εκ τούτου για τις μνήμες του μεσοπολέμου και του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, να θυμηθούμε τις βάσεις της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, που είναι η θεσμική ισοτιμία των κρατών μελών, που είναι η ύπαρξη κανόνων σε πανευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο, γιατί η ύπαρξη κανόνων προστατεύει τον μικρότερο, δεν προστατεύει τον μεγαλύτερο. Η νομιμότητα η ευρωπαϊκή και η διεθνής, είναι αυτή που θωρακίζει αυτόν που έχει ανάγκη συνήθως.
Γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία επίσης να πούμε μια λέξη που πρέπει να ακουστεί στη Βουλή των Ελλήνων. Στη μήτρα και του Α’ και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, βρίσκεται ο εθνικισμός με διάφορες μορφές. Ο εθνικισμός και της δεξιάς, αλλά και της αριστεράς.
Ο εθνικισμός ο οποίος μπορεί να είναι τυφλός, αλλά μπορεί να είναι και δήθεν φωτεινός. Έχει πολύ μεγάλη σημασία να σκεφτούμε ότι ο εθνικισμός δεν εκδηλώνεται μόνο στα μεγάλα έθνη, στα μεγάλα και ισχυρά κράτη, αλλά και σε μεσαία και μικρά κράτη, σε λαούς και κοινωνίες που κάνουν λάθος όταν υιοθετούν εκδοχές του εθνικισμού.
Και παρενέβη η Ελλάδα το 2011 στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης σε αντίθεση προς τις αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων. Γιατί πρέπει να πούμε προς τη Βουλή των Ελλήνων, αλλά και προς τον ελληνικό λαό, ότι τα ελληνικά ανώτατα δικαστήρια και εν τέλει το κορυφαίο όλων ,το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο του άρθρου 100 είναι αυτό που νομολόγησε ότι ισχύει η κρατική ασυλία για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και δεν μπορούν να εκτελεστούν οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις.
Αλλά παρά την ύπαρξη των αποφάσεων αυτών στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, αποφάσεων αμετάκλητων, η κυβέρνηση ,για λόγους πολιτικούς και ιστορικούς, αποφάσισε να παρέμβει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Αυτό προϋπέθετε υπολογισμό των αξιώσεων του ελληνικού δημοσίου και αυτός ο υπολογισμός έγινε από την ομάδα εργασίας του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, με τη βοήθεια της Τράπεζας της Ελλάδος και των υπηρεσιών του Υπουργείου Εξωτερικών και υπεβλήθη στον Υπουργό Οικονομικών στις 19 Ιανουαρίου, σε εμένα ως Υπουργό Εξωτερικών στις 20 Ιανουαρίου του 2015 και διαβιβάστηκε αυθημερόν στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, προκειμένου πια να ολοκληρώσει την αναμενόμενη επίσημη γνωμοδότησή του για την πορεία της υπόθεσης.
Ετέθη το ζήτημα αυτό σε όλα τα επίπεδα. Το έθεσε πρώτος, όπως είπα, ο Κάρολος Παπούλιας ως Υπουργός Εξωτερικών, αλλά είχα την τιμή και την ευθύνη να το θέσω ως Υπουργός Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας σε όλους τους Υπουργούς Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με τους οποίους συναντήθηκα. Στον κ. Γκουίντο Βέστερβελερ, στον κ. Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ, στον Υπουργό Οικονομικών τον κ. Wolfgang Schäuble, στην Καγκελάριο Μέρκελ από κοινού με τον Πρωθυπουργό και στον Πρόεδρο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας τον κ. Γιοάχιμ Γκάουκ κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Αθήνα.
Και για όλες αυτές τις διπλωματικές ενέργειες έχουν εκδοθεί σχετικές ανακοινώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών που συνιστούν κρίσιμα πολιτικά και νομικά έγγραφα.
Λίγο δε πριν τις εκλογές, όταν για πολλοστή φορά ο εκπρόσωπος του γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών δήλωσε δημόσια ότι δεν υπάρχει θέμα γιατί αυτό έχει προ πολλού διευθετηθεί, υπήρξε δήλωσή μου που διατήρησε το θέμα ανοιχτό και η δήλωση αυτή επεδόθη με ρηματική διακοίνωση στο γερμανικό υπουργείο των Εξωτερικών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου