ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ: όλα τα τελευταία νέα

Τα νέα του Εθνικού Θεάτρου

Οκτώβριος 2013

Τιμολογιακή πολιτική Εθνικού Θεάτρου 2013-2014: Μείωση τιμών

Το Εθνικό Θέατρο πιστεύοντας ότι ο πολιτισμός είναι το αντίδοτο στην οικονομική κρίση, ανανεώνει την τιμολογιακή του πολιτική, δίνοντας έτσι την ευκαιρία και στις ασθενέστερες οικονομικά ομάδες να παρακολουθήσουν τις παραστάσεις του.

Ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής Σωτήρης Χατζάκης σημειώνει: «Η οριακή και κρίσιμη αυτή εποχή επιβάλλει συμπεριφορά κοινωνικής αλληλεγγύης και παρηγορητικής δραστηριοποίησης.  Το Εθνικό Θέατρο ως οργανισμός δημοσίου συμφέροντος προχωρεί σε αποφασιστική μείωση τις τιμολογιακής του πολιτικής  και σε συγκεκριμένες  παροχές σε ομάδες πολιτών που δοκιμάζονται από την κρίση. Η συνεύρεση και συνάθροιση των πολιτών στους χώρους των θεάτρων προστατεύει την κοινωνική συνοχή και αναδεικνύει  τον πολιτισμό, ιδιαίτερα την τέχνη του θεάτρου ως εκείνη την αξιακή και παραγωγική μονάδα που θα συμβάλλει στην έξοδο της χώρας από την ύφεση».

Αναλυτικά οι  μειώσεις των τιμών διαμορφώνονται ως εξής:

● Φοιτητικό εισιτήριο από 12€  σε 10€

● Kαθιερώνεται για πρώτη φορά το εισιτήριο των 13€ για άτομα άνω των 65 ετών

● Ειδική τιμή 13€ κάθε Τρίτη, Τετάρτη (απογευματινή) και Πέμπτη

● Ειδική τιμή για τους συλλόγους από 15 Euro σε 13€

● Για τους πολύτεχνους ισχύει το φοιτητικό εισιτήριο των 10 €

Επίσης, ισχύει αναλογική μείωση της τάξης του 5% και στις υπόλοιπες τιμές των σκηνών του Εθνικού Θεάτρου.

Γκόλφω, του Σπυρίδωνος Περεσιάδη: από τις 18 Οκτωβρίου και πάλι στο Εθνικό Θέατρο!

Κεντρική Σκηνή

Τάσος: Καλώς τηνε την πέρδικα, πο’καμα μαύρα μάτια ως να τη δω και να με ιδεί.  Καλή σου μέρα, Γκόλφω…

Γκόλφω:  Μη λάχει και μας βλέπουνε;

Η Γκόλφω μετά την ενθουσιώδη υποδοχή του κοινού τον περασμένο χειμώνα στη Σκηνή Κοτοπούλη, παρουσιάζεται από τις 18 Οκτωβρίου στη Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Στο ορεινό χωριό που κυλούν τα νερά της Στύγας, εκεί όπου σύμφωνα με τους αρχαίους μύθους ήταν η πύλη για τον Κάτω Κόσμο και όπου θνητοί και αθάνατοι έπαιρναν τον ιερότερο όρκο, η Γκόλφω και ο Τάσος, δύο νεαρά παιδιά, ορκίζονται αιώνια αγάπη. Η Γκόλφω, πιστή στον όρκο της, αρνείται τον άρχοντα που θέλει να την παντρευτεί, αλλά ο Τάσος, αψηφώντας τον δικό του, δέχεται να πάρει γυναίκα του την πλούσια νέα που του προξενεύουν. Όταν αλλάξει γνώμη, θα είναι πολύ αργά…

Το δραματικό ειδύλλιο του Σπυρίδωνος Περεσιάδη αφηγείται μια τραγική ερωτική ιστορία με φόντο την εξιδανικευμένη εικόνα της ελληνικής υπαίθρου του 1893. Ο Νίκος Καραθάνος μετά το Συρανό ντε Μπερζεράκ επιστρέφει σκηνοθετικά στο Εθνικό Θέατρο και δίνει την προσωπική του φρέσκια ματιά πάνω σε ένα έργο που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο ελληνικό θέατρο!

Η ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία: Νίκος Καραθάνος

Σκηνικά – Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου

Κίνηση: Αμάλια Μπένετ

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Διώνη Κουρτάκη

Επεξεργασία κειμένου: Γιούλα Μπούνταλη

Δανομή

Γκόλφω: Εύη Σαουλίδου / Λυδία Φωτοπούλου / Αλίκη Αλεξανδράκη    

Τάσος: Χάρης Φραγκούλης / Νίκος Καραθάνος / Γιάννης Βογιατζής

Σταυρούλα (κόρη του Ζήση): Μαρία Διακοπαναγιώτη 

Δήμος (εξάδελφος της Γκόλφως): Γιάννης Κότσιφας                      

Αστέρω (τσοπάνισσα, μάνα της Γκόλφως): Χριστίνα Μαξούρη

Θανάσουλας (τσοπάνος): Γιώργος Μπινιάρης                  

Ζήσης (τσέλιγκας): Άγγελος Παπαδημητρίου    

Γιάννος (φίλος του Κίτσου): Μιχάλης Σαράντης               

Κίτσος (ανιψιός του Ζήση):  Άγγελος Τριανταφύλλου

Άγγλοι  περιηγητές: Αλίκη Αλεξανδράκη, Χριστίνα Μαξούρη, Άγγελος Παπαδημητρίου,

Λυδία Φωτοπούλου

Η Γκόλφω …

•             παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1893 στην Ακράτα από ερασιτέχνες

•             Τον επόμενο χρόνο παίχτηκε στην Αθήνα και στη συνέχεια σ’ όλα τα μεγάλα και μικρά κέντρα του ελεύθερου και υπόδουλου Ελληνισμού.

•             ελληνικοί θίασοι την έπαιξαν στην Κωνσταντινούπολη, στα ανάκτορα του Γιλδίζ μπροστά στο σουλτάνο και οι Τούρκοι σκούπιζαν τα δάκρυά τους στην συγκλονιστική σκηνή της κατάρας.

•             το  1909 έγινε διασκευάστηκε σε μυθιστόρημα από τον Αριστείδη Κυριακό.

•             το 1915 κρίθηκε το προσφορότερο ελληνικό έργο για την πρώτη ελληνική ταινία.

•             σημείωσε μεγάλη επιτυχία και στο μουσικό θέατρο με τη μορφή οπερέτας. Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1936 στην Αλεξάνδρεια από το Θίασο Οικονόμου.

•             το  1938 Έλληνες αυτοεξόριστοι στο Παρίσι, με υπόδειξη του Γάλλου ελληνιστή Pernot, την παρουσίασαν στο θέατρο «Champs Elysées» με το σκεπτικό ότι η παράσταση ενός έργου, με ευρύτατη λαϊκή απήχηση, θ’ αποτελούσε ένα είδος διαμαρτυρίας στη δικτατορία του Μεταξά.

•             μεταφέρθηκε για δεύτερη φορά στον κινηματογράφο το 1955 με τεράστια κινηματογραφική και εμπορική επιτυχία. Η προβολή της κράτησε επτά εβδομάδες και καθιέρωσε το δραματικό ειδύλλιο στον ελληνικό κινηματογράφο.

•             είναι ένα από τα δύο μοτίβα στην επική ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Ο Θίασος». 

Πηγή: Αναστάσιος Μιχ. Γεωργαντόπουλος, Ακρατινοί εργάτες του θεάτρου μας, Αθήνα, 1978.

Λήξη παραστάσεων 24 Νοεμβρίου

Φωτογραφίες: Εύη Φυλακτού 

«Η γειτονιά των αγγέλων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη από 25 Οκτωβρίου

Σκηνή Κοτοπούλη-Θέατρο REX

«…να αγκαλιαστούμε από την αρχή να’ ν’ όλα αναστημένα»

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει για την καλλιτεχνική περίοδο 2013-2014 τη «Γειτονιά των αγγέλων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με την εμβληματική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, σε σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου.

Η καινούργια ματιά στο έργο από τον Κώστα Τσιάνο ξαναζωντανεύει με τη μορφή του μιούζικαλ μια νέα «αυλή των θαυμάτων» που εισβάλλει στη σκληρή καθημερινότητά μας για να μας συγκινήσει και να μας θυμίσει πως οι δυσκολίες δεν είναι ανυπέρβλητες, αρκεί να υπάρχει πίστη, αλληλεγγύη και αντίσταση στη φθορά που δημιουργούν οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες σε εποχές κρίσης.

Το έργο είχε ανέβει για πρώτη φορά στο Θέατρο Κοτοπούλη-Rex το 1963, με πρωταγωνιστές τον Νίκο Κούρκουλο, την Τζένη Καρέζη και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο.

Όλα συμβαίνουν σε μια γειτονιά της Δραπετσώνας στις αρχές της δεκαετίας του ‘60.  Ένας δρόμος, μια πλατεία, μια αυλή χωράνε τα βάσανα και τις χαρές ανθρώπων της «κατώτερης τάξης». Χωράνε, όμως, και έναν παθιασμένο και ασύμβατο έρωτα, που γεννιέται κόντρα στα ήθη της εποχής και βάζει σε δοκιμασία φιλίες, σχέσεις, κώδικα συμπεριφοράς, αλλά και την ίδια τη δύναμη της αγάπης.

«Ήταν δύσκολα εκείνα τα χρόνια», λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης. Όσα συνέβαιναν εκείνη την εποχή, κατά κάποιον τρόπο συμβαίνουν δυστυχώς και σήμερα, και μάλιστα με χειρότερο τρόπο. Μόνο που τότε οι άνθρωποι μέσα από τις τεράστιες δυσκολίες τους προσπαθούσαν να βρουν το κουράγιο να δημιουργήσουν ένα κόσμο καλύτερο και πνευματικότερο». 

Η ταυτότητα παράστασης

Σκηνοθεσία : Κώστας Τσιάνος

Σκηνικά /Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Χορογραφίες: Φωκάς Ευαγγελινός

Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Μουσική Ενορχήστρωση/Διδασκαλία: Παναγιώτης Τσεβάς

Βοηθός Σκηνοθέτη: Λουκία Στεργίου

Διανομή (αλφαβητικά)

Ξένια : Μαρίνα Ασλάνογλου Μαρία : Κατερίνα Γιαμαλή Γιώργος, Αστυνόμος : Δημήτρης Δεγαίτης Αλίκη : Αθηνά Δελιάδη Φοίβος : Βασίλης Ευταξόπουλος Φανή : Άνδρη Θεοδότου Καίτη : Ελισάβετ Ιγγλίζ Τραγουδιστής : Ζαχαρίας Καρούνης Λενιώ : Αναστασία Ραφαέλα Κονίδη Πάνος : Κωνσταντίνος Κωτσαδάμ Γιάννης : Νικόλας Μακρής Κώστας : Θοδωρής Μπουζικάκος Ιορδάνης : Χρήστος Νίνης Χρυσή : Ελένη Ουζουνίδου Τούλα : Τάνια Παλαιολόγου Ρένα : Κατερίνα Πατσιάνη Άννα : Θάλεια Προκοπίου Μίλτος : Γιάννης Σοφολόγης Χρήστος : Γρηγόρης Σταμούλης Τασία : Λουκία Στεργίου Μίλτος : Χάρης Τζωρτζάκης Τρελλός : Ταξιάρχης Χάνος Πόπη : Άννα Ψαρρά Αντρέας : Νίκος Ψαρράς

Μουσικοί επί σκηνής

Πιάνο: Παναγιώτης Τσεβάς

Μπουζούκι: Αλέξανδρος Γλυκιώτης 

Κόντρα Μπάσο: Παναγιώτης Μανουηλίδης

Κιθάρα, Κρουστά: Κώστας Νικολόπουλος

Τελευταία παράσταση: 26 Ιανουαρίου 2014

«Περιποιητής φυτών» του Παύλου Μάτεσι από τις 19 Οκτωβρίου

Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»

«Αν είχαν έρθει θεατές και κάναμε έναρξη;»

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει για την καλλιτεχνική περίοδο 2013-2014 τον «Περιποιητή φυτών», έργο του πολυσχιδούς και παθιασμένου με το θέατρο συγγραφέα Παύλου Μάτεσι, σε δραματουργική επιμέλεια του βραβευμένου σκηνοθέτη Έκτορα Λυγίζου.

Ο «Περιποιητής φυτών» είναι ένα ευφάνταστο και υπαινικτικό κείμενο, σκληρό και συνάμα τρυφερό, για την αγωνία του ανθρώπου να υπάρξει -  μία ωδή για τη ζωή και το θάνατο. Πρωταγωνιστές του έργου είναι δύο άνδρες που έχουν εγκατασταθεί εδώ και πέντε χρόνια σε μια ερημική παραλία για να ετοιμάσουν μια θεατρική παράσταση. Μόνο που αυτή η παράσταση δεν ανεβαίνει ποτέ. Οι δύο ερασιτέχνες θεατρίνοι δεν υποδέχονται ποτέ το κοινό τους. Ζουν αυτοεξόριστοι και περιχαρακωμένοι σε μια ‘no man’s land’, βυθισμένοι σε μια εμμονική επανάληψη της καθημερινότητάς τους.

Η μόνη επικοινωνία τους με τον έξω κόσμο είναι η επαφή τους με τον έναν και μοναδικό «μαθητή» τους: έναν «περιποιητή φυτών», που τους είναι πιστός και αφοσιωμένος.  Η τελευταία όμως επίσκεψη του νεαρού «περιποιητή» θα ταράξει τα γνώριμα νερά…

«Τα παιχνίδια που παίζουν αυτοί οι δυο άνδρες με συγκινούν. Με συγκινούν τα ψέματα που λένε. Στον εαυτό τους και στον άλλον. Άλλωστε ‘δεν υπάρχουν ψέματα’. Μόνο τύφλωση υπάρχει. Σε ένα βαθμό τύφλωση ακούσια-αλλά ως επί το πλείστον οικειοθελής. Γιατί η διαύγεια πονάει», σημειώνει ο σκηνοθέτης της παράστασης.

Το έργο ανεβαίνει για δεύτερη φορά στο Εθνικό Θέατρο. Η πρώτη παράσταση παρουσιάστηκε στη Νέα Σκηνή το 1989, σε σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου. Την ίδια χρονιά ο Παύλος Μάτεσις τιμήθηκε για τον «Περιποιητή φυτών» με το Έπαθλο «Κάρολος Κουν» για το καλύτερο ελληνικό έργο της χρονιάς.

Η ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία - Δραματουργική επιμέλεια : Εκτορας Λυγίζοςς

Σκηνικά /Κοστούμια: Κλειώ Μπομπότη

Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης

Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου

Βοηθός σκηνοθέτη: Εύα Βλασσοπούλου

Διανομή (αλφαβητικά)

Περιποιητής φυτών: Μιχάλης Κίμωνας

Κωνστάντιος: Δημήτρης Παπανικολάου

Φρίξος: Γιώργος Σιμεωνίδης

Λήξη παραστάσεων 1 Δεκεμβρίου

Φωτογραφίες Εύη  Φυλακτού

"Ο Μόγλης και οι περιπέτειές του στη ζούγκλα" στο Παιδικό Στέκι

Το έργο του Γιάννη Σκαραγκά από τις 19 Οκτωβρίου

"Κανένας δεν είναι φτιαγμένος για τον άλλο, αν δεν τον αγαπήσει με όλη του την ψυχή".

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει για την περίοδο 2013-2014  μια συναρπαστική παράσταση με τον Μόγλη, το διάσημο αγόρι της ζούγκλας.

«Ο Μόγλης και οι περιπέτειές του στη ζούγκλα», σε σκηνοθεσία Φωτεινής Μπαξεβάνη, είναι ένα νέο θεατρικό έργο του συγγραφέα και σεναριογράφου Γιάννη Σκαραγκά, εμπνευσμένο από τους θρυλικούς ήρωες του Βιβλίου της Ζούγκλας.

Το έργο είναι μια ιστορία ενηλικίωσης ενός παιδιού που μεγαλώνει κουβαλώντας ερήμην του κομμάτια τόσο του κόσμου των ζώων όσο και των ανθρώπων. Το παιδί που μεγαλώνει ανάμεσα σε άγρια θηρία και σε συνθήκες που ξεπερνούν την ασφάλεια του πολιτισμού γίνεται το σύμβολο του ανθρώπου που καλείται να υπερβεί τα δικά του όρια για να βρει ποιος είναι, με όπλο τις ιδιαιτερότητές του και την κατανόηση των αναγκών του Άλλου.

Πρόκειται για μια σύγχρονη ματιά σε μια αλληγορική ιστορία, μέσα από τη σύνδεση του κόσμου της ζούγκλας με τον κόσμο των ανθρώπων στο πρόσωπο ενός παιδιού, που καλείται να τους γεφυρώσει. Η ζούγκλα του Μόγλη δεν είναι η αντίθεση στον πολιτισμένο κόσμο, αλλά ένας διαφορετικός πολιτισμός με τους δικούς του νόμους και κανόνες, που είναι το ίδιο απαραίτητοι με εκείνους της ανθρώπινης κοινωνίας.

Η ευαισθησία και η ανάγκη για αρμονική συνύπαρξη γίνονται οι βασικοί άξονες μιας ιστορίας για το πόσο ακλόνητα συνδεδεμένη είναι η επιβίωση με την αποδοχή του διαφορετικού.

Η πλατεία του θεάτρου μετατρέπεται σε ζούγκλα και οι θεατές μαζί με τους ηθοποιούς και τους μουσικούς βιώνουν την παράσταση σαν μια περιπέτεια που διασκεδάζει και συγκινεί.

H ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία: Φωτεινή Μπαξεβάνη

Σκηνικά-Κοστούμια: Στέλλα Ρότσιου

Μουσική: Μίνως Μάτσας

Χορογραφία: Κική Μπάκα

Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Δημήτρης Σιγανός

Διανομή

Μπαλού, Γιατρός: Αλέξανδρος Βαμβούκος

Ράκσα, Διευθύντρια σχολείου: Μαργαρίτα Βαρλάμου

Ρίικι-Τίκι-Τάβι: Πέτρος Γεωργοπάλης

Ντάρζι: Χριστέλα Γκιζέλη

Μορ, Γιαγιά: Δημήτρης Διακοσάββας

  

Σιρχάν, Παππούς: Πάρις Θωμόπουλος

Μαγκ: Έφη Λιάλιου

Ταζάμ-Αργά, μητέρα: Λήδα Μανιατάκου

Λύκος, Πατέρας: Σωτήρης Μεντζέλος

Μπαγκίρα, νέος: Βασίλης Παπαγεωργίου

Χάθι: Στέφανος Παπατρέχας

Μόγλης, Βάτραχος: Αντώνης Σταμόπουλος

Τσιλ: Βαγγέλης Χαλκιαδάκης

Φωτογραφίες: Τάκης Διαμαντόπουλος

Παραστάσεις για σχολεία από Τρίτη έως Παρασκευή στις 10.00

Νεανική Σκηνή: «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή» του Μάικλ Γκάτσο στη Νεανική Σκηνή

Από τις 30 Οκτωβρίου

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει για την καλλιτεχνική περίοδο 2013-2014 το έργο του αμερικανού ηθοποιού και θεατρικού συγγραφέα Μάικλ Βιτσέντζο Γκάτσο «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή» στη Νεανική Σκηνή, που φέτος ιδρύεται αποκτώντας για πρώτη φορά τη μόνιμη στέγη της στο θέατρο REX-Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη».

Η  δράση της Νεανικής Σκηνής ξεκινάει με ένα έργο πρωτοποριακό στην εποχή του (1955) και διαχρονικό στη θεματολογία του, το οποίο προκάλεσε τον θεατρικό κόσμο σπάζοντας ταμπού και προκαταλήψεις με τη ρεαλιστική και ανθρώπινη ματιά του συγγραφέα πάνω στο πρόβλημα του εθισμού στα ναρκωτικά.

Η σύγχρονη οπτική της παράστασης, οικεία στο νεανικό κοινό,  ρίχνει φως πάνω στις μοιραίες επιπτώσεις του εθισμού που ταράζουν συθέμελα τις ανθρώπινες σχέσεις. Κεντρικός ήρωας του έργου είναι ο Τζώννυ, ο οποίος επιστρέφει σε μια απρόσωπη μεγαλούπολη εθισμένος στα ναρκωτικά εξαιτίας της αιχμαλωσίας του σε ένα πόλεμο κάπου μακριά. Μετά από μια σύντομη αποτοξίνωση παγιδεύεται ξανά στην πρέζα αδυνατώντας να ενταχθεί στον ιστό μιας κοινωνίας σε κρίση, που έχει χάσει τις αξίες της και παραπαίει μέσα στη σύγχυση και τον μηδενισμό.

Μόνη του διέξοδος φαίνεται να είναι η οικογένειά του, ή ό, τι έχει απομείνει από αυτήν. Εκεί θα στραφεί για να βρει τη δύναμη να αγωνιστεί και να βγει νικητής κερδίζοντας τη χαμένη του πίστη και την ελπίδα για το μέλλον.

Η ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία : Γιώργος Κορδέλλας

Μετάφραση: Κάλλια Παπαδάκη

Σκηνικά /Κοστούμια: Κώστας Παππάς

Μουσική: Κώστας Αθυρίδης

Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ρέινα Εσκενάζυ

Βοηθός  Σκηνογράφου: Άνχελες Μίρα

Διανομή (αλφαβητικά)

Πούτσκι: Ελίνα Ακριτίδου

Πατέρας: Χάρης Εμμανουήλ

Πόλο: Στέλιος Ξανθουδάκης

Τσιάκι: Πέτρος Πετράκης

Άπλς: Στέλιος Πετράκης

Τζώννυ: Σήφης Πολυζωίδης

Σήλια: Αλεξάνδρα Μ. Ταβουλάρη

Μάδερ: Αντώνης Χατζής

Λήξη παραστάσεων: 13 Απριλίου 2014

Φωτογραφίες: Εύη Φυλακτού