ΑΧΑΡΝΕΣ: πολιτικοί σχολιασμοί του Γιάννη Βαβουρανάκη "ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ"

ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ

     Είναι δύσκολο  στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή η Δημοτική Αρχή να εφαρμόζει τους κανόνες οι οποίοι διέπουν κάθε εκδήλωση  της καθώς και η ίδια είναι εξ αρχής επιρρεπής στην μη  εφαρμογή.

Ξεκινώντας από τον τρόπο διεξαγωγής των συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου μέχρι τον εορτασμό Εθνικών  Επετείων.

Κανονισμός  διεξαγωγής του Δημοτικού Συμβουλίου υπάρχει, αλλά δεν τηρήθηκε ΠΟΤΕ.  Ώρα έναρξης κάθε Συμβουλίου είναι συγκεκριμένη, αλλά η πρώτη που παραβιάζει την ώρα έναρξης  καθυστερώντας απαράδεκτα  είναι η Δημοτική Αρχή και οι Σύμβουλοι της. Με τον τρόπο αυτό- μια παλιομοδίτικη για να μην την χαρακτηρίσω αλλιώς συμπεριφορά- υποβαθμίζει σε μεγάλο βαθμό το κύρος της τόσο προς την αντιπολίτευση όσο κυρίως στη διαμόρφωση της άποψης των Δημοτών για την σοβαρότητα αντιμετώπισης των προβλημάτων του Δήμου.

      Η καθυστέρηση φτάνει πολλές φορές και στη μία ώρα και πολλές φορές  την ξεπερνά. Και σα να μην έφτανε η καθυστέρηση επιδίδονται στο «σπόρ» των ανακοινώσεων οι οποίες διαρκούν στην καλύτερη των περιπτώσεων  δυο με τρείς ώρες.  Έχουν γράψει δηλαδή τα θέματα – προβλήματα που απασχολούν το Δήμο άρα και τους Δημότες στα παλαιότερα των υποδημάτων τους μόνο και μόνο για επίδειξη πολιτικού ταμπεραμέντου το οποίο στις περισσότερες των περιπτώσεων βαθμολογείται επιεικώς κάτω του μηδενός.

 Έπεται η ψήφιση των θεμάτων με κουρασμένους Συμβούλους στην καλύτερη περίπτωση και στη συνηθέστερη με την απουσία τους καθώς έχουν βαρεθεί και έχουν αποχωρήσει. Βέβαια εντέχνως δεν δηλώνεται καμία αποχώρηση κυρίως της συμπολίτευσης και οι απόντες θεωρούνται παρόντες. Τα θέματα ψηφίζονται επί τροχάδην και η «μαγειρίτσα» προωθείται στις υπηρεσίες για τα δέοντα.

     Αυτή η έλλειψη σοβαρότητας έχει αποτρέψει τους Δημότες από τα κοινά, ενώ ταυτόχρονα ο σεβασμός τους στους αιρετούς  χτυπάει κατά το κοινώς ονομαζόμενο «ΚΟΚΚΙΝΟ».  Δεν έχουν άδικο αλλά στον κανόνα υπάρχουν και εξαιρέσεις από Συμβούλους με αίσθηση του καθήκοντος και όρεξη για προσφορά. Αυτούς πρέπει να προφυλάξουμε και μάλιστα να τους τονώσουμε το ηθικό για να μην χάσουμε ό,τι χρήσιμο βρίσκεται αυτή την στιγμή στα έδρανα του Συμβουλίου.  

     Αιτία όμως για να γράψω το άρθρο μου δόθηκε την ημέρα εορτασμού της Εθνικής Επετείου  της 28^ης Οκτωβρίου. Ήμουν αυτόπτης μάρτυς  των γεγονότων και το αναφέρω καθώς έχει βαρύνουσα σημασία  για όλους μας η απουσία των περισσοτέρων Δημοτικών Συμβούλων από την εξέδρα των επισήμων την ώρα της παρέλασης της νεολαίας της πόλης. Η απόντες έδειξαν τον σεβασμό τους για τη σημασία του ΟΧΙ στις ορέξεις του Ναζισμού το 1940 και την αγάπη τους προς την Νεολαία δηλαδή το μέλλον του τόπου και όχι μόνο. Έκαναν όμως και κάτι ακόμα πιο σοβαρό. Με την απουσία τους βρήκαν την ευκαιρία κάποιοι γυμνοσάλιαγκες  να «μοστράρουν» ως επίσημη τη φάτσα τους κι ας μην τους γνωρίζει ούτε η μάνα τους αφού ενδεχομένως να τους φιλοξενεί η πεθερά τους. Δεν είναι βέβαια τωρινό το φαινόμενο.  «Πυροβολημένοι» και νούμερα,  θύματα  της επιθυμίας τους  για προβολή υπήρχαν και υπάρχουν. Φοβούμαι δε ότι η ανοχή, τους αποθρασύνει ακόμη περισσότερο. Και καθώς «βασιλεύει» η βλακεία αυτοί που αναρριχώνται έρποντας αποκτούν ύφος Καρδιναλίου. «Φοβού τους Καρδιναλίους και δώρα φέροντες»  παραφράζοντας  την πασίγνωστη ρήση τουΛαοκόωντος «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας».   

Αυτοί εδώ, δεν είναι ούτε καν  ίπποι πόσο μάλλον …Δούρειοι. Δεν έχουν την ικανότητα σκέψης, μόνο επιθυμία να λάμψουν δια της εκλογής τους και να εξασφαλίσουν τον επιούσιο ο οποίος εκ πρώτης όψης τον στερούνται ή δεν έχουν την δυνατότητα να τον κερδίσουν με άλλο ποιο …κουραστικό τρόπο. Τι πιο εύκολο και πρόσφορο της προσκόλλησης σε Δήμαρχο για λάμψη; Τώρα που υπάρχει μεγάλη λειψανδρία  υποψηφιοτήτων δράττονται της ευκαιρίας και «τσούπ»  η μούρη στην εξέδρα ως επίσημη.  "Τι φταίω εγώ ρε Καραμήτρο", όπως έγραψε και η Μαρία, στην… καθαρεύουσα;  Γιατί πρέπει να «τρώω» τη φάτσα σου στην μούρη αναγκαστικά; Δεν φτάνει που δίπλα στο Δήμαρχο, παραδίπλα για την ακρίβεια,  στεκόταν χαμογελαστός ο «Ναβουχοδονόσωρ»;  Φαίνεται πως δεν είχε αντιληφθεί την παρουσία μου. Του κόβει κατά ένα ανεξήγητο τρόπο ..το γέλιο. Ίσως να τον βάζει σε σκέψεις..λέω τώρα εγώ.

     Συστήνω πάντως όσο είναι καιρός στους αρχηγούς παρατάξεων να προσέξουν ιδιαίτερα  τους εναγκαλισμούς λιμοκοντόρων της πολιτικής, συναναστροφές που εκθέτουν και γενικά κύμβαλα όσο κι αν αλαλάζουν. Σοβαρότητα απαιτείται και το πρωτόκολλο θα εφαρμοστεί από μόνο του.