Τάσος Σταυρόπουλος
Δημόσια εκπαίδευση: Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου
Μια απόπειρα καταγραφής της πολιτικής του υπουργείου παιδείας.
1. Το υπουργείο παιδείας, στα πλαίσια του περιορισμού των δημοσίων δαπανών για την εκπαίδευση, έχει θέσει σε διαθεσιμότητα 2.500 εκπαιδευτικούς, έχει μετατάξει στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση(Π.Ε) 3.500 καθηγητές και ακολουθούν άλλοι, έχει αυξήσει το ωράριο των καθηγητών , τον αριθμό μαθητών κατά τμήμα, έχει κλείσει και συγχωνεύσει σχολικές μονάδες , μετακινεί μαθητές από ένα σχολείο στο άλλο και με το νέο νόμο για το Λύκειο επαναφέρει τη «μεταρρύθμιση» του Αρσένη στην πιο σκληρή της μορφή , με πανελλήνιες εξετάσεις και στις τρεις τάξεις του Λυκείου.
2. Απώτερος σκοπός της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου παιδείας είναι η βίαιη έξωση των μαθητών από το Γενικό Λύκειο και η στροφή των μαθητών στην τεχνική εκπαίδευση και κυρίως κατάρτιση.
3. Αυτό που δεν κατάφεραν οι μεταπολιτευτικές ηγεσίες του υπουργείου παιδείας, δηλ. να στρέψουν τους μαθητές στην τεχνική εκπαίδευση, επιχειρεί η τωρινή ηγεσία και μάλιστα με βίαιο τρόπο , και σε βάρος των καθηγητών και σε βάρος των μαθητών.
4. Μια πρόσκαιρη «επιτυχία» είχε η μεταρρύθμιση του Αρσένη (1997-99) με τις πανελλήνιες εξετάσεις στις δύο τελευταίες τάξεις του Λυκείου με αποτέλεσμα να απορριφθεί σε πολλά Λύκεια, κυρίως στην επαρχία, πάνω από το 70% των μαθητών και να εκτοξευθεί ο αριθμός τους στην τεχνική εκπαίδευση από 10% στο 42%, με περιορισμένη πρόσβαση σε ΤΕΙ και με αποκλεισμό από τα ΑΕΙ. Η μεταρρύθμιση αυτή δημιούργησε οξύτατες κοινωνικές αντιδράσεις , γιατί εξοβελίσθηκαν από το Γενικό Λύκειο κυρίως μαθητές από τα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας, με σημαντική διαρροή από τη μεταγυμνασιακή εκπαίδευση, και σε συνδυασμό με την αντίδραση των καθηγητών που απήργησαν επί 9 εβδομάδες , ανάγκασαν την επόμενη κυβέρνηση να καταργήσει τις πανελλήνιες εξετάσεις της Β’ Λυκείου και να περιορίσει τον αριθμό των εξεταζομένων πανελληνίως μαθημάτων από 14 σε 6.
5. Η τωρινή μεταρρύθμιση του Υπουργείου παιδείας ισοδυναμεί με διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης. Οι πανελλήνιες εξετάσεις στην ουσία και όχι «ενδοσχολικές» , και στις τρεις τάξεις Λυκείου, με θέματα κατά 50% από τράπεζα θεμάτων, που θα συνδιαμορφώνουν το βαθμό πρόσβασης μαζί με τις πανελλήνιες εξετάσεις που θα πραγματοποιούνται μετά το πέρας της Γ’ Λυκείου, θα επιτρέψουν στο υπουργείο να μειώσει δραστικά τον αριθμό των μαθητών στο Γενικό Λύκειο και να τους πετάξει στην κατάρτιση και τη μαθητεία από 15 χρόνων. Μετά την κατάργηση των τομέων υγείας και πρόνοιας από τα επαγγελματικά Λύκεια ,όπου φοιτούσαν πάνω από 20.000 μαθητές, οι μαθητές οδηγούνται για κατάρτιση σε ΣΕΚ ( σχολές επαγγελματικής κατάρτισης) , δηλ. σε μεταγυμνασιακά ΙΕΚ , και μάλιστα σε ιδιωτικά ή σε σχολές μαθητείας άλλων υπουργείων και επιχειρήσεων(!) ή σε «κέντρα δια βίου μάθησης», όπως ονομάζονται στο νέο νόμο, και μάλιστα έξω από το εκπαιδευτικό σύστημα, αφού θα υπάγονται στη «Γενική Γραμματεία δια βίου Μάθησης». Ο υπουργός παιδείας στη Βουλή (17.7.2013) μίλησε για «καθολική εφαρμογή του θεσμού μαθητείας). Η δυνατότητα των επιχειρήσεων να ιδρύουν ΣΕΚ, μεταγυμνασιακά ΙΕΚ, και η απαίτηση των επιχειρήσεων να επιδοτούνται οι μαθητές που θα φοιτούν σε αυτά μέσω κονδυλίων της Ε.Ε, σε συνδυασμό με την αποδόμηση του Γενικού Λυκείου, οδηγούν την παράδοση της τεχνικής εκπαίδευσης στα χέρια των ιδιωτών.
6. Είναι προφανές ότι η πολιτική του υπουργείου παιδείας υπηρετεί την πολιτική της τρόικας για περιορισμό των δημοσίων δαπανών με τη μείωση των μαθητών και τις απολύσεις των εκπαιδευτικών. Είναι βέβαια η πολιτική αυτή μέσα στα πλαίσια που έχει χαράξει η Ε.Ε και ο ΟΟΣΑ για προσαρμογή της εκπαίδευσης στην κατάρτιση, αλλά με πρόσχημα την οικονομική κρίση το υπουργείο παιδείας εφαρμόζει στην εκπαίδευση την πετυχημένη συνταγή του «Σοκ και δέος». Η γενική παροχή γνώσεων σε ένα ενιαίο 12χρονο σχολείο που ήταν πάγιο αίτημα της αριστεράς όλα τα μεταπολιτευτικά χρόνια, όχι μόνο περιορίζεται, αλλά 15χρονα παιδιά οδηγούνται στην κατάρτιση και στη φτηνή εργασία, χωρίς Γενική παιδεία με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Επιστρέφουμε πίσω και από το νόμο Γ.Ράλλη 1977(ν.577),όπου με τη δημιουργία των ΤΕΛ μπορούσαν οι απόφοιτοι να δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις ή είχαν τη δυνατότητα με το βαθμό του ισότιμου απολυτηρίου με των Γενικών Λυκείων να εισαχθούν σε ποσοστό 23% στα σημερινά αντίστοιχα ΤΕΙ, με προφανή σκοπό και τότε οι μαθητές να στραφούν σε ποσοστό 65-70% στην τεχνική εκπαίδευση, χωρίς το σύστημα να πετύχει τότε τους στόχους του, κάτω μάλιστα από πιο ευνοϊκές συνθήκες.
7. Μπροστά σε μια τέτοια καταστροφική πολιτική για την παιδεία οι καθηγητές δεν είχαν άλλο δρόμο παρά απεργία διαρκείας. Μετά τις 24ωρες απεργίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ ,που επί τρία χρόνια φρενάρουν τις αντιδράσεις των εργαζομένων, οι εκπαιδευτικές κοινότητες οφείλουν να υπερασπισθούν τη δημόσια εκπαίδευση. Με βαρύ τίμημα για την επιβίωσή τους. Οι καθηγητές δεν πρέπει να μείνουν μόνοι. ΔΟΕ και Πανεπιστημιακοί πρέπει να υπερασπισθούν τους καθηγητές και να σταθούν στο πλευρό τους, απαιτώντας την ανατροπή της καταστροφικής πολιτικής της τρόικας. Τα αριστερά κόμματα και οι συλλογικότητες της αριστεράς πρέπει να υπερασπισθούν την απεργία τους. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Οι καθηγητές δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σχολεία, όταν συνάδελφοί τους είναι απολυμένοι, οι μαθητές τους έχουν διωχθεί από το σχολείο με βίαιο τρόπο και μάλιστα χωρίς καμιά άλλη διέξοδο.
8. Η πολιτική της κυβέρνησης για την παιδεία δεν αλλάζει, ανατρέπεται. Γιατί συνδέεται με την ευρωζώνη, με τα μνημόνια, με την αποδόμηση του κράτους και την παράδοση της δημόσιας εκπαίδευσης και υγείας στους ιδιώτες. Η εκπαίδευση μετατρέπεται σε αγορά εκπαιδευτικών υπηρεσιών. Τα κουπόνια που συνέλαβε ο Γιωργάκης Παπανδρέου έρχονται. Αν δεν κτυπηθεί η πηγή του κακού, αν η Ευρωζώνη δεν αποτελέσει παρελθόν για το λαό, ελπίδα δεν υπάρχει. Η δημόσια εκπαίδευση πρέπει να κερδίσει το στοίχημα.
13.9.2013
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου