ΠΕΡΙ ΑΝΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ... πολιτικοί σχολιασμοί του ΓΙΑΝΝΗ ΒΑΒΟΥΡΑΝΑΚΗ απο το έντυπο φύλλο

Δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε σοφό να προβαίνουμε σε κρίσεις η επικρίσεις για τον Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και την σύσταση του νέου κυβερνητικού σχήματος, εξ αρχής. Η νέα κυβέρνηση θα κριθεί από τις προγραμματικές δηλώσεις της, αλλά κυρίως από την υλοποίηση των βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων και ιδίως από την αποτελεσματικότητα των μέτρων και την λειτουργία της κυβέρνησης.
Η άμεση κριτική στην κυβέρνηση –θετική η αρνητική-θα εξαρτηθεί από τις παρεμβάσεις της, ώστε η αγορά ν’ αποκτήσει «εμπιστοσύνη» στις κυβερνητικές προθέσεις βρίσκοντας τουλάχιστον θεσμική προστασία και δίκαιο κράτος, απαραίτητη προϋπόθεση στο διάβα ενός οικονομικού τούνελ, στο οποίο με την διαμορφωμένη κατάσταση δεν έβλεπε φως. Στα συν του σημερινού Πρωθυπουργού είναι η μεθοδικότητα, η αμεσότητα της παρέμβασης, η ικανότητα διοίκησης, την οποία απέδειξε παρά την αμφισβήτηση που υπέστη τόσο εντός του κόμματος όσο και από τα περισσότερα ΜΜΕ και αντιφρονούντες.
Ξεπέρασε τον εσωκομματικό σκόπελο, ξεκαθάρισε το ΠΑΣΟΚ από στελέχη τα οποία θεώρησε ανακόλουθα ή ότι δεν διέθεταν το κατάλληλο προφίλ και δυνατότητες, στηριζόμενος σε νέα άφθαρτα και ικανά. Εν ολίγοις, συσπείρωσε το κόμμα και περιχαράκωσε το στενό περιβάλλον του ώστε να αισθάνεται σίγουρος.
Η εικόνα του ιδίου αλλά και του κόμματος άλλαξε εντυπωσιακά, αναγκάζοντας και τους επίδοξους –βλέπε ομάδα Βενιζέλου-να πειθαρχήσουν και το κόμμα να λειτουργήσει εποικοδομητικά τουλάχιστον στα μεσαία και άνω στελέχη. Εάν στην πορεία αποδείξει ότι τον ενδιαφέρει και η βάση του κόμματος, απομένει να ζωντανέψει τις Τοπικές Οργανώσεις, ώστε ο απλός Πασόκος να σιγουρευτεί ότι οι αγωνίες και η σκέψη του μεταφέρονται αυτούσιες υψηλότερα και δεν θα είναι μια τοπική παρέα με αποκλειστικό ρόλο την στήριξη της υπάρχουσας κατάστασης και της αρχολίπαρης νοοτροπίας.
Βέβαια το εγχείρημα είναι δύσκολο, αλλά αφού κατάφερε να ξεπεράσει την αμφισβήτηση, τόσο της μισής βάσης, των ΜΜΕ που του έσουρναν τα μύρια όσα, των κομματικών αντιπάλων πλην των εθελοτυφλούντων-αυτοί πάντα θα είναι επί σκοπόν αναμένοντες την ευκαιρία τους- δείχνει ότι έχει το τσαγανό να φτάσει μέχρι τη ρίζα.
Στην προεκλογική περίοδο του 2004 τις εντυπώσεις και εν συνεχεία τις εκλογές κέρδισε ο Καραμανλής γιατί υποσχέθηκε την επανίδρυση του κράτους. Το 2007 τις ξανακέρδισε γιατί του δόθηκε δεύτερη ευκαιρία την οποία όμως δεν εκμεταλλεύτηκε όπως και την πρώτη.
Οι πρώτες όμως κινήσεις του κ. Παπανδρέου στον περιορισμένο χρόνο που διαθέτει, αποδεικνύουν την φιλοσοφία της νέας κυβέρνησης, την θέληση του ιδίου ότι πολλά μπορούν να υλοποιηθούν ταυτόχρονα ή παράλληλα, εξορκίζοντας την αναβλητικότητα του προκατόχου και το κουκούλωμα κάτω απ’ το χαλί των προβλημάτων.