ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ και ΑΜΥΧΕΣ με την πένα του Γιάννη Βαβουρανάκη (φύλλο 315)

"ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ"
ΜΕΓΑΛΑ ΛΟΓΙΑ
Ακούω και διαβάζω πως κατεβαίνει ο τάδε, πολιτεύεται ο δείνα, ιδρύεται νέα παράταξη, με κομματική ταυτότητα, άλλη χωρίς κομματικό εναγκαλισμό. Μέχρι εδώ, όλα καλά και όλα ωραία. Την κουβέντα την παρακάτω δεν καταλαβαίνω. Την κριτική εκ του ασφαλούς και έξω απ’ το χορό , γιατί την ανοίγουν την καλλιεργούν και την διανθίζουν με κάθε είδους κοσμητικά επίθετα προσκoλλημένα σε κάθε όνομα που αναφέρεται;
Όταν μάλιστα απευθύνεις το ερώτημα: “Εσύ γιατί δεν συμμετέχεις στην διαδικασία;” Η απάντηση είναι έτοιμη, αλλά προσβάλλει και τον ίδιο και όλους μας. Απαντά αμέσως και με ύφος υψηλού επιπέδου, διανόησης και ακεραιότητα χαρακτήρα:«Δεν μπορώ ν’ ανακατευτώ με τα πίτουρα, δεν μου το επιτρέπει η συνείδηση μου, η ανατροφή μου , η φιλοσοφία μου δεν ταιριάζει, και στο τέλος- τέλος θα γίνω ρόμπα και δεν το σηκώνω. Εγώ ΘΑ κρατώ τη σπάθα και ΘΑ κόβω και κώλους και κεφάλια. Γι αυτό σου λέω , δεν κάνω εγώ για τέτοια».
Σε πολλά απ’ αυτά που λένε, κυρίως για την ποιότητα και το επίπεδο των υποψηφίων, όσο και αν έχει το συνταγματικό δικαίωμα κάποιος, αφού εκλέγει να εκλέγεται, συμφωνώ και μάλιστα υπερθεματίζω.
Με την αποχή η την μη συμμετοχή τουλάχιστον στα κοινά της πόλης διαφωνώ ριζικά, οριζόντια και κάθετα. Πρώτα-πρώτα απαξιώνεις την ίδια και περιθωριοποιείς εαυτόν και αλλήλους. Αφήνεις το χώρο σε κάθε είδους «λιεμέ» να σου διαφεντεύει περιουσία και να υποθηκεύει το μέλλον το προσωπικό και το κοινό. Επομένως όλα όσα παραπάνω υποστηρίζουν εν μέρει η στο σύνολο τους «οι ειδήμονες» της πολιτικής, είναι δικαιολογίες της δικής τους δειλίας, ατολμίας, ωχαδερφισμού και μικροψυχίας. Δεν είναι διατεθειμένοι να χαλάσουν το «ραχάτι» τους ούτε να προσφέρουν στην ανάπτυξη της κοινωνίας, εθελοτυφλούντες στα κοινά. Αυτά λοιπόν τα πρόσωπα δεν δικαιούνται να εκφέρουν άποψη παρά μόνο να κοιτάζουν τον καθρέπτη τους μήπως η παρηγοριά έρθει με αυτοκριτική η με αυθυποβολή, γιατί επιφοίτηση επί των ημερών μας, δεν παίζει.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα όσων τολμούν να ηγηθούν είναι οι ανεύρεση υποψηφίων συμβούλων με θέληση, μεράκι, όρεξη για δουλειά και προσφορά αφού στους περισσότερους επικρατεί η λάθος άποψη περί πάντων και η δειλία.
Ακούω και την άλλη εξυπνάδα: “ Να βρεθεί ένας να είναι καθαρός - δηλαδή εκ προοιμίου θεωρεί εαυτόν (α)κάθαρτο- και να έχει στελέχη άφθαρτα πετυχημένα- πάλι θεωρεί εαυτόν αποτυχημένο- τίμια, να μην έχουν ξανασχοληθεί με τα κοινά. Κυρίως μ’ αυτά”.
Όμως παραβλέπει αυτόματα μια παράμετρο, ότι η πολιτική εμπειρία δεν αποκτάται αυτόματα και η αυτοδιοικητική συμπεριφορά είναι αποτέλεσμα ενασχόλησης και όχι αποχής. Άρα αποδεικνύει, ο εκφραστής της σκέψης αυτής την ρηχή δική του πολιτική υπόσταση και την ελαφρότητα αντιμετώπισης ενός τόσο σοβαρού θέματος, για να μην χρησιμοποιήσουμε βαρύτερη έκφραση.
Θεωρώ όσους υπέβαλαν τον εαυτό τους στην διαδικασία εκλογής, τουλάχιστον θαρραλέους και ας θεωρούνται από ορισμένους γραφικές υπάρξεις, η χαμηλού προφίλ και δυνατοτήτων .
Αλλωστε, ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Εκτός και δεν τολμάτε να πηδήξετε ποτέ σας. Μην παραπονείσθε λοιπόν. Διαφορετικά στοιχηθήτε σε όποια παράταξη θέλετε, η δημιουργήστε δική σας. Αυτό είναι το καθήκον και το συμφέρον όλων .


"ΑΜΥΧΕΣ"

*Το πολύ “κύριε ελέησον” το βαριέται κι ο παππάς. Έλεος λοιπόν , δεν πείθεται κανένας για την αγάπη σας και οι αγώνες της γενοκτονίας δίδονται σε άλλα μέτωπα γιατί εδώ δεν υπάρχει τέτοιο, εκτός και αν θέλετε να δημιουργηθεί. Δεν βοηθά και στην προσπάθεια διεύρυνσης ΠΑΣΟΚοποίησης, Αχαρνοποίησης, πλατιάς αποδοχής ούτε συσπείρωσης.
Εάν υπήρχε έστω και κατ’ ελάχιστον η περίπτωση συσπείρωσης, δεν θα επαναδραστηριοποιείτο η ΑΔΕΜ. Αυτό λένε οι πληροφορίες μου και κάποιοι ορκίζονται ξανά αλλά με άλλο στόχο.

*Επειδή το θέμα των πολιτικών πραγμάτων αρχίζει να καίει και σε λίγο θα βράζει, νέες παρατάξεις συστήνονται, οι υπάρχουσες δραστηριοποιούνται, κάποιοι είναι πολύ θυμωμένοι, άλλοι δεν έχουν μέλλον και ο πολιτικός πολιτισμός έχει πάει από τις προηγούμενες εκλογες ανεπιστρεπτί στον κάλαθο των αχρήστων. Επιστολές “τύπου κεσσανίδη” θα κυκλοφορήσουν πολλές και από πολλούς ενώ τα φεϊγ-βολάν θα είναι καθημερινό φαινόμενο. Οι πισώπλατες μαχαιριές είναι αναμενόμενες και κάθε παράταξη περιχαρακώνει χώρους και υποστηρικτές. Εάν πράγματι εμφανιστούν οι τρείς νέες, δραστηριοποιηθεί η ΑΔΕΜ και οι υπάρχουσες εντείνουν ρυθμούς και παρουσία, δύσκολα ξεχωρίζεται στην δεύτερη Κυριακή η πρώτη και δεύτερη παράταξη. Το χρίσμα λοιπόν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ελάχιστο ρόλο θα παίξει και σε πολλές περιπτώσεις θα είναι ζημιά. Οι δέκα τουλάχιστον παρατάξεις, με 50 υποψηφίους εκάστη και 100 ψήφους έκαστος μας κάνουν 50.000 σταυρούς. Πόσοι άραγε θα είναι οι σταυροί;

*Τώρα καταλαβαίνω και το έντυπο, τύπου σφυγμομέτρησης που κυκλοφορεί στη Δημαρχία και προτρέπει τον Δημότη να εκφράσει, με τις απαντήσεις στα ερωτήματα που υπάρχουν την άποψη του για την Δημοτική Αρχή επί της ουσίας. Ο συντάκτης όμως σκοπίμως και δικαιολογημένα, για πάρτη του, καθόλου κομψά όμως, προσπαθεί να εκμαιεύσει αποτέλεσμα για τον εντολέα του ο οποίος ως φαίνεται αδυνατεί να το αντιληφθεί η σκέπτεται να το χρησιμοποιήσει αλλέως. Ερωτά για αυτονόητα και οφθαλμοφανή πράγματα και μάλλον προσβάλλει αφού θεωρεί τους Δημότες,το λιγότερο κάφρους. Αυτό και ως θέση και πιστεύω έχει εγκαταλειφθεί από εποχής που έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα, όπως διαλαλεί το σχετικό άσμα (άσε που υποχρεώνεται κιόλας απο το ISO).


*Μετά από δύο πρωτοσέλιδα, δύο διαπομπεύσεις από τηλεοπτικούς σταθμούς, δύο Αντιδήμαρχοι, Θεοδωρίδης και Μουκάνης καθάρισαν κάπως το λόφο των 40 Μαρτύρων και αμέσως στήθηκε η δενδροφύτευση. Καλή προσπάθεια, αλλά αν δεν με απατούν τα έγγραφα ο λόφος παραχωρήθηκε για πάρκο και όχι για αναδάσωση. Για να το καταλάβουν όσοι αδυνατούν ν’ αντιληφθούν την διαφορά, τονίζω ότι δημιουργήται ένα πάρκο κατόπιν μελέτης και σχεδίου και όχι τυχαία και στο προχειρότερο του προχείρου.
Τέτοιας μορφής δενδροφύτευση γίνεται στα καμένα, στα βουνά και όχι στα πάρκα. Και δεν είμαι ούτε μηδενιστής ούτε ιδιότροπος. Διαθέτω απλή σκέψη και τα αυτονόητα προηγούνται υλοποιούμενα ιεραρχικά. Ο,τι δεν γνωρίζω το μαθαίνω από ειδικούς.

*Εκεί όμως στο λόφο υπάρχουν και κάποιες παράγκες. Έριξε κανένας Άρχοντας το βλέμμα του, η απέφυγε η ματιά του το θέαμα; Μήπως κατά τύχη τον πληροφόρησε κανένας παρατρεχάμενος ότι την ίδια εκείνη ώρα της φύτευσης, φύτευαν δίπλα νέες παράγκες; Οοοχι!!! Ήταν απασχολημένοι όλοι με την ευγενική προσπάθεια και δεν συμμερίστηκαν το πρόβλημα των κατοίκων, το γνωστό της περιοχής.

*Βέβαια καταλαβαίνω πως υπάρχει έντονος προβληματισμός λόγω της οικονομικής δυσπραγίας και της γενικότερης οικονομικής κατάστασης που επικρατεί .Εάν δε αληθεύει το γεγονός ότι για να εκταμιεύσει κάθε δικαιούχος από το ΤΠΔ το ποσόν που του αναλογεί, πρέπει πρώτα ο Δήμος να καταβάλει 800.000 ευρόπουλα, τότε δυσκολεύουν τα πράγματα και ο νους τρέχει αλλού. Αυτά τα χρήματα είναι δύσκολο να βρεθούν και ο Αντιδήμαρχος πρέπει να κάνει κινήσεις, διαφορετικά το πλεονέκτημα θα μετατραπεί σε μειονέκτημα αν όχι κατακραυγή. Είναι γνωστότατο ότι είναι πολύ καλύτερο να μην υποσχεθείς εάν δεν μπορείς, κυρίως χρήματα αυτή την περίοδο. Και αν αδυνατείς να εκταμιεύσεις εγκεκριμένο δάνειο, φαντασθείτε πόσο δύσκολο είναι να πάρεις άλλο, μεγαλύτερο ακόμη και του συνόλου των δύο άλλων. Ναι, καλά καταλάβατε. Αυτή η πρόθεση υπάρχει κατά τα κοινώς θρυλούμενα. Και όπως οι οιωνοί προδικάζουν, η κρίση έχει δρόμο ακόμη, ενώ το φιλαράκι ο Αλμούνια, δεν μας συμμερίζεται καθόλου. Έχει κόψει το κουστούμι, χρεώνει ακριβά ραφτικά, επιμένει να το πληρώσουμε αλλιώς.. πάπαλα. Και υφυπουργός πρόθυμος να βοηθήσει βάζοντας το χεράκι του, τώρα δεν υπάρχει. Οι τράπεζες έχουν γίνει σκληρότερες, οι στρόφιγγες έχουν κλείσει, οι ΚΑΠ έχουν υποθηκευθεί, οι Δημότες πεινάνε άρα ούτε τούνελ πόσο μάλλον φώς.
* Μέχρι τώρα εδώ που τα λέμε η Διοίκηση του Δήμου υπό τον Φωτιάδη- Γάκη υπήρξε τυχερή. Αντίσταση για τις απολύσεις δεν βρήκε, αντιπολίτευση ουσιαστική δεν αντιμετώπισε, δάνεια πήρε, έργα δεν έγιναν και όπως ο Αλμούνια ο εγχώριος λέει , “τέρμα το δώσε”, “μόνο εισπράττει” πλέον. Και τον καταλαβαίνω. Εντολή έχει πάρει ο άνθρωπος. «Χαμένοι για χαμένοι είμαστε” του λέει ο Πρωθυπουργός, “ας δείξουμε ότι είμαστε συνεπείς τουλάχιστον εισπρακτικά. Μπορεί να εκτιμηθεί στο μέλλον και βρούμε δουλειά σε φιλικό περιβάλλον” .
Αφήστε που ο Παπαθανασίου θέλει ν’ αποδειχθεί καλύτερος του Αλογοσκούφη. Κοντολογίς η τύχη της ΠΑΚ έχει στερέψει κι αυτή. Εαν όμως ξεκαθαρίσει ενδοπαραταξιακά, εάν απελευθερωθεί από τα βαρίδια με γενναιότητα, εάν πάρει το χρίσμα, εάν πείσει Μενιδιάτες - και δεν εννοώ μόνο τους δύο γνωστούς που δεν θα βρούν παρά μόνο τους ψήφους της οικογένειας κι αυτοί πολλοί θάναι- εάν υλοποιήσει έργα, εάν η πόλη αλλάξει πρόσωπο προς το καλύτερο, εάν αγαπηθούν μεταξύ τους και εάν οι υπάρχουσες παρατάξεις κάτσουν στ’ αυγά τους, φαβορί αδιαφιλονίκητο είναι η ΠΑΚ.

*Στο λογαριασμό δεν συμπεριλαμβάνονται οι εφημερίδες γιατί δεν υπάρχει ερωτική προδιάθεση, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Και αυτοί οι μπαγάσηδες έχουν στηλώσει ανάστημα καθώς ραγιαδοσύνη δεν κυκλοφορεί στα γραφεία τους και ετοιμάζονται για την τελική ευθεία. Βιάζομαι θα μου πείτε. Έμ 2,5 χρόνια γύψος δεν περνούνε εύκολα.
Ούτε και τα επόμενα μετά το 2010 θα είναι ευκολότερα , αλλά ζούμε με την ελπίδα.
Και αυτή πεθαίνει τελευταία.